PSV morele winnaar na boeiende avond vol passie

PSV verliet stadion Nou Camp als morele winnaar na een boeiende avond vol passie en tumult. Met dezelfde stand, 2-2, en dezelfde opwinding als vorig jaar in maart het geval was, sloten PSV en Barcelona een vurige en spannende wedstrijd af waarin de Nederlandse kampioen zich van zijn beste zijde...

Van onze verslaggever

Paul Onkenhout

BARCELONA

Vijfenvijftig minuten moest PSV met tien spelers de tegenstander in toom houden, nadat Van der Weerden het veld was uitgestuurd, en dat gaf de prestatie van de ploeg nog meer cachet. In de slotfase keerde het geluk zich tegen Barcelona en scoorde zowaar Peter Möller. Dat had de stoere Deen sinds zijn komst naar Eindhoven nog niet eerder gedaan.

PSV en Barcelona grepen daardoor het eerste punt in groep C, plus de bonus van 700 duizend gulden, en vernamen naderhand tot hun genoegen dat ook het duel tussen Dinamo Kiev en Newcastle United geen winnaar opleverde.

Voor alle ploegen ligt de weg naar de kwartfinale daardoor nog open, al lijkt het onwaarschijnlijk dat ook de nummer twee uit de poule in maart de jacht op de miljoenen mag voortzetten. Op 22 oktober is de volgende, vermoedelijk cruciale ronde, met PSV als gastheer van de Engelsen.

Gepassioneerd ging PSV van start, zonder Nilis die door trainer Advocaat pas in de 68ste minuut, bij een 1-0 achterstand, werd ingezet. Vooral de tweede helft sprak gisteren tot de verbeelding, door de vele fouten aan beide kanten, het overvloedige, zeer ongewone aantal kansen en de hartstocht waarmee werd gespeeld.

De defensies wankelden voortdurend en zelfs Stam die zich doorgaans door niemand van de wijs laat brengen, greep meermalen onvoldoende adequaat in. Aan de andere zijde gold hetzelfde voor Celades en Nadal, een merkwaardig duo dat de supporters voortdurend schrik aanjoeg.

Ook de rode kaart die Van der Weerden kreeg, verhoogde de spanning en kwam de onvoorspelbaarheid van het duel ten goede. In tegenstelling tot Barcelona ging PSV professioneel te werk in het spel van tien tegen elf en was de nummerieke minderheid het elftal niet aan te zien.

Van der Weerden werd van meet af aan zwaar beproefd door Figo, de veelzijdige Portugese aanvaller die op de linkerflank excelleerde. Binnen veertien minuten was hij door Van der Weerden al vier maal ten val gebracht.

Scheidsrechter Krug waarschuwde hem met een gele kaart, maar in de 35ste minuut glipte Figo opnieuw langs zijn opponent, van origine een middenvelder. De plaats op het veld, enkele meters over de middenlijn, had Van der Weerden voorzichtig moeten stemmen. Een tweede kaart was het logische gevolg van de tackle.

Advocaat greep in en wisselde Iwan voor Vampeta. In het vervolg kwam PSV echter nauwelijks aanvalskracht te kort en de defensie van Barcelona, veruit het slechtste deel van de ploeg, werd bij vlagen, en in het laatste halfuur zelfs voortdurend, uitgedaagd.

Tot de uitsluiting van Van der Weerden ging PSV gelijk op met Barcelona en afgemeten aan het aantal kansen had de Nederlandse kampioen zelfs een overwicht. Zenden bracht Reiziger diverse malen in het nauw en De Bilde weerde zich kranig tussen Celades en Nadal, hoewel de middenvelders van PSV hem nauwelijks hulp konden bieden.

Wel miste de Belgische aanvaller de eerste kans van de avond. Slechts enkele meters verwijderd van het doel schoot hij de bal naast. Nog veelbelovender was de mogelijkheid die Numan kreeg, na een uitbraak die was ingeleid door een pass van Faber. Zenden speelde Numan aan, die oog in oog met Hesp de bal tegen de buitenkant van de paal lepelde.

Voor rust stelde Barcelona er amper iets tegenover en ook een oordeel over anderhalf uur viel negatief uit voor de club die op de transfermarkt 128 miljoen gulden uitgaf, maar vooral eigenzinnige individualisten aangetrokken blijkt te hebben. Van een eenheid is geen sprake en tactisch blijkt slechts een enkeling Van Gaals bedoelingen te doorgronden.

Verwonderlijk is dat niet. Van Gaal staat voor de taak vedetten uit alle windstreken in een voor hen ongewoon keurslijf te persen dat frivool, aanvallend voetbal moet opleveren. Op zijn vaste tribuneplaats zag een voorganger, seizoenkaarthouder Cruijff, dat Barcelona vooralsnog niet kan tippen aan de ploeg die hij indertijd orkestreerde.

Vooral de neiging om eigen succes na te jagen, speelde Barcelona parten. Tactisch toonde PSV zich de meerdere van Barcelona dat daar echter hoge individuele kwaliteiten tegenover kon stellen. Het beste werk werd geleverd door Luis Enrique, de 27-jarige aanvaller die twee maal scoorde.

De eerste keer deed hij dat koppend, in de 61ste minuut toen Stam en Faber uit het centrum waren weggelokt. De voorzet vanaf de linkerkant van Dugarry die al in de eerste helft de geblesseerde Anderson verving, werd doorgekopt door Ciric. Achterwaarts kopte Luis Enrique de bal in de linker bovenhoek (1-0).

Zijn tweede doelpunt maakte hij met de voet, na een prachtige beweging waarmee hij zowel Stam als Cocu misleidde. Luis Enrique schoot de bal laag langs Waterreus en leek het duel daarmee te hebben beslist (2-1) en PSV de beslissende stoot te hebben gegeven. De teleurstelling werd nog vergroot doordat enkele seconden voor de tweede treffer van Barcelona De Bilde in zeer kansrijke positie had verzuimd PSV op voorsprong te zetten.

Zó intrigerend en zó spannend was de slotfase van het duel waarin PSV doelman Hesp tot twee maal toe passeerde. Gelijk werd het de eerste keer door een doelpunt van Cocu die, vrijgelaten door Guardiola en na een doortastende actie van invaller Vampeta, de bal in het doel kopte.

Een tactisch spel tussen de twee Nederlandse trainers pakte uit in het voordeel van de oudste van de twee, Advocaat. Van Gaal haalde na een uur Nadal naar de kant en verving hem door een opbouwer, Guardiola. Advocaat speelde in de 82ste minuut zijn laatste troef uit, Möller, stuurde hem de zone in die Nadal had moeten verlaten en greep prompt de morele winst.

Nilis schoof Möller in de 86ste minuut de bal in de voeten en onmiddellijk draaide de Deen in de richting van het doel. Hij schoot met de linkervoet en via het been van Sergi zeilde de bal over Hesp en de lijn, 2-2. Het was een passend slotakkoord van een zalige wedstrijd die bewees dat avontuur ook in de voorronde van de Champions League bestaat.

Meer over