Ploesjenko denkt maar aan een ding

Kunstrijden..

Hij heeft de alcohol afgezworen. Geen bier en geen champagne zal deRussische kunstrijder Jevgeni Ploesjenko meer aanraken voor het begin vande Winterspelen. Zelfs de gala's en goedbetalende invitatiewedstrijden diehem als altijd massaal worden aangeboden, heeft hij de voorbije tijdafgehouden.

Zijn fitheid gaat hem in deze fase van zijn loopbaan boven alles.Zaterdag veroverde de pas 23-jarige Rus in Lyon met een indrukwekkendeinspanning zijn vijfde Europese titel. Hij beëindigde zijn lange kür, meteen slopende reeks van fijnzinnige passen.

Ploesjenko, de voorbije dagen in Frankrijk geplaagd door de griep, wasconditioneel gesloopt. 'Na de derde minuut kon ik niet meer ademen. Iksnakte naar zuurstof. Ik voelde me als een vis op het droge', zo klaagdehij.

De drievoudig wereldkampioen kunstrijden, een van de grote sportmannenvan Rusland, is feitelijk nog steeds herstellende van de operaties aan zijnliezen van april. Hij had afgezien van een zware ingreep, waarmee hijmaanden aan de kant zou moeten blijven, en daarom de voorkeur gegeven aande methode van de Duitse dokter Ulrika Mushavek, een aanpak met minusculeincisies.

De specialiste was hem aangeraden door een bevriende voetbalarts in SintPetersburg. Ploesjenko werd de ene dag aan zijn linkerlies geopereerd, dedag erna aan de rechterzijde. Hij was snel uit zijn bed geweest na deingreep in München, maar de eerste stappen vielen hem zwaar. In mei hadhij de training hervat, in de Pyreneëen. In juni was hij in zijn eigenstad getrouwd, met Maria. Hij vierde, als een echte Rus, drie dagen feest.

Lange tijd leken de echte krachten niet terug te keren bij Zenja, zijnkoosnaam in Rusland. Hij verstopte zich ook. Pas eind vorig jaar, bij deRussia Cup, de Crystal Skate en de nationale titelstrijd, dook de 'oude'Jevgeni Ploesjenko weer op. Hij won de drie wedstrijden en bevestigde inLyon zijn nakende topvorm.

Het was een andere Ploesjenko dan de gesloopte rijder die in maart 2005,voor het eigen publiek in Moskou, zijn wereldtitel vacant moest verklaren.Hij trok zich, door liespijn getroffen, terug voor de beslissende kür. Hetkampioenschap ging naar de begaafde Zwitser Stephane Lambiel.

Zenja's moeder Tatjana vertelde nadien over de helse pijnen waarmee haarkunstrijdende zoon de laatste jaren had gekampt. Bij het WK had hij zwareinjecties gekregen om op de been te blijven. Ze had in Duitsland deverpakking van die medicijnen laten zien. 'Het waren kalmeringsmiddelenvoor dieren.' Na de operatie was de grootste winst dat Ploesjenko geen pijnmeer had. Dat comfortabele gevoel was hij al jaren kwijt geweest.

De Rus beschouwde de Europese titelstrijd van vorige week in Lyon alseen etappe op de weg naar het olympische goud in Turijn. Vorig jaar januariveroverde hij daar, in het roodgekleurde Palavela-stadion, al het Europesegoud. Over een maand moet hij opnieuw winnend toeslaan in de olympischestad.

Ploesjenko: 'Ik ken de stad, ik ken de baan. En ik ken het belang vande Olympische Spelen. Daarom wordt 2006 het belangrijkste jaar uit mijnloopbaan en heb ik er alles voor opzijgezet.'

In 1998 (Nagano) werd hij nog niet gekozen in de Russische olympischeploeg. Vier jaar later, in Salt Lake City, eindigde hij op de tweede plaatsachter zijn inmiddels gestopte landgenoot Aleksej Jagoedin. Straks inTurijn moet hij het hoogtepunt van zijn loopbaan beleven, zo hebben zijntrainer Aleksej Misjin en hij zich voorgenomen.

Meer over