InterviewNicky Siebert

Oud-grensrechter Nicky Siebert vindt dat de KNVB te weinig werk maakt van strijd tegen racisme

Oud-grensrechter Nicky Siebert. Beeld Klaas Jan van der Weij
Oud-grensrechter Nicky Siebert.Beeld Klaas Jan van der Weij

Bij meer dan negenhonderd voetbalwedstrijden maakte Nicky Siebert deel uit van de arbitrage. Hij vindt het schandalig dat hij in die 23 jaar als zwarte man een uitzondering is gebleven. Dat de KNVB nu een commissie heeft opgetuigd die discriminatie en racisme gaat onderzoeken, is volgens hem vooral voor de bühne.

In de voetbalstadions stond Nicky ­Siebert bekend als Humberto. Liep hij als assistent-scheidsrechter, vroeger heette het grensrechter, vlak voor het publiek langs de lijn, dan werd Siebert toegezongen. ‘Het gaf me een knuffelbeergevoel. Als ze vanaf de tribunes naar me riepen, gooide ik mijn handen in de lucht. Ik maakte er een show van.’

Waarom noemden ze u Humberto?

‘Naar Humberto Tan, denk ik. Allebei een donkere, kale kop.’

Vergeleken bij andere begroetingen vanaf de tribunes klonk ‘Humberto’ ­liefdevol. ‘Ik heb alles gehoord. Kanker­neger, kankerzwarte. Of ze riepen: de ­negerzoenen zijn op, o nee, daar staat er een.’

Siebert kan niet meer tellen hoe vaak hij heeft geprobeerd racisme bespreekbaar te maken bij de KNVB. ‘Als ik daarover begon, zeiden ze: dan moet je dit werk niet doen. Dat geloof je toch niet? Het is niet een reactie die je verwacht van je werkgever. Jarenlang is het weggehoond en weggelachen, het bestond niet.

‘Aan Eric Gudde, de huidige directeur betaald voetbal, heb ik gevraagd of hij me kon uitleggen hoe het mogelijk is dat binnen de Nederlandse arbitrage maar eens in de zes, zeven jaar iemand met een kleur wordt aangenomen die kan fluiten of vlaggen. Ik zal nooit begrijpen hoe het kan dat die er niet zijn. Want in het amateurvoetbal zie ik ze wel rondlopen, scheidsrechters en assistenten. Daar wordt gewoon op ­geselecteerd, ik heb het zelf gezien in de periode dat ik werkzaam was bij de KNVB Academie.

‘Ik zal één voorbeeld noemen: Sander de Brito Roque fluit al jaren grote wedstrijden in het amateurvoetbal. Hij hoort gewoon thuis op het profniveau, die stap had hij drie jaar geleden al moeten maken, maar hij wordt overgeslagen. Ik heb er met hem over gesproken, dat gaat spelen in zo’n koppie. Sander denkt: wat moet ik nog meer doen om een kans te krijgen? Hij is veruit de beste scheidsrechter die ik ken bij de amateurs. Eigenlijk moet ik zeggen: de beste prof in het amateurvoetbal.’

Op 30 januari was Heracles-FC Groningen voor Siebert (51) de laatste wedstrijd in de eredivisie, na een deels internationale loopbaan die 23 jaar en meer dan negenhonderd wedstrijden heeft geduurd. Hij richt zich nu op zijn werk als manager Handhaving en Toezicht in Haarlemmermeer. Met een collega stuurt hij een team aan van tachtig mannen en vrouwen.

Van alle professionele scheidsrechters en assistenten was Siebert de oudste. ‘Op leeftijd mag niet worden gediscrimineerd, dus er bestaan geen officiële regels voor. Maar vanaf 45 jaar wordt vanuit de KNVB veel druk uitgeoefend om afscheid te nemen. Ik ben fit en mijn wedstrijden gingen goed, zelf had ik nog wel willen doorgaan. Als je niet goed bent, hou je het ook niet zo lang vol als ik heb gedaan.’

De ouders van Nicky Siebert ontmoetten elkaar halverwege de jaren zestig in Leiden. Zijn moeder was vanuit de Antillen naar Nederland gekomen om te studeren voor dokter. ‘En mijn vader was een blanke man, hij leeft niet meer. Als bouwvakker werkte hij aan de constructie van het Academisch Ziekenhuis Leiden, zo leerden ze elkaar kennen.’

Na de scheiding groeide Siebert op bij zijn moeder. ‘In heel Lisse kende ik één andere donkere jongen. Toen ik iets ouder werd, kreeg ik op straat te horen: wat doet die zwarte hier? Dan mocht ik niet meedoen met voetballen.’

Siebert begon met fluiten rond 1993, in 1999 debuteerde hij als scheidsrechter in de eerste divisie. Een jaar eerder, nadat hij al op professioneel niveau had gefloten bij de ­betaalde jeugd en de tweede elftallen, werd Siebert een ­niveau teruggezet, naar de hoogste amateurs. ‘Ik begreep niet waarom. Bij de KNVB word je beoordeeld door waar­nemers, van die mannen had ik altijd goede reacties gekregen.

‘Met Chiel Slierings, een secretaris uit mijn district, reed ik naar Zeist, naar de KNVB. Ik wilde weten waarom ik was ­teruggezet. Na lang aandringen kregen we de rapporten te zien. De pagina’s over mijn prestaties waren voor 90 procent zwart gemaakt, we konden er bijna niets van ­lezen. Dat was mijn eerste grote kennismaking met de KNVB.

‘Ik kreeg hier zo’n naar gevoel bij, vooral omdat me nooit is verteld waarom ik werd teruggezet. Het kan zijn dat anderen beter waren. Maar dan hadden ze toch gewoon de rapportages kunnen laten zien waaruit dat bleek? Daar had ik het niet mee eens kunnen zijn, maar dan had ik geweten wat de ­reden was. Nu bleven alle scenario’s door mijn hoofd spoken, het liet me niet los.’

Heeft u gedacht dat het aan uw kleur lag? Verder zijn er geen zwarte scheidsrechters in het betaald voetbal.

‘In eerste instantie niet. Zo wil ik niet naar de wereld kijken, ik denk niet in zwart-wit. Maar uiteindelijk dacht ik: het zal toch niet komen doordat ik niet-blank ben? In die tijd was er nog een ­andere donkere scheidsrechter, Jerrol Elburg. Met hem ontstonden problemen. Jerrol kwam een keer niet op­dagen bij een wedstrijd omdat hij was opgepakt door de politie – dat was het verhaal. Misschien dachten ze dat er met ons allemaal problemen zouden komen?’

Na één seizoen als scheidsrechter in de eerste divisie kreeg Siebert te horen dat hij niet promoveerde en dus moest afvloeien. ‘Later kwam er een nieuwe scheidsrechtersbaas, Jaap Uilenberg. Hij wilde me toch bij de groep houden. Niet als scheidsrechter, maar als assistent. Eerst wilde ik dat niet, het voelde als een degradatie. Ik was niet goed genoeg om een wedstrijd te leiden, maar wel om de zijlijn te bewaken? Nog steeds ben ik ervan overtuigd dat ik een goede scheidsrechter had kunnen zijn. Misschien geen international, maar zeker in de eredivisie.’

Op 17 november 2019 werd Excelsior-speler Ahmad Mendes Moreira bij de uitwedstrijd tegen FC Den Bosch vanaf de tribunes uitgescholden voor ‘katoenplukker’ en ‘kankerzwarte’. Ook werden liedjes gezongen over Zwarte Piet als hij aan de bal kwam. De daaropvolgende ophef leidde tot een plan tegen racisme dat op 8 februari 2020 werd gepresenteerd door de KNVB en de overheid, in aanwezigheid van de ministers Bruins en Koolmees. Weer een paar maanden later, in de zomer van 2020, volgde de presentatie van de commissie-Mijnals, vernoemd naar Humphrey Mijnals, de eerste donkere speler in het Nederlands elftal.

Onder deze commissie – bestaande uit vier vrouwen en vier mannen, onder wie Ahmed Marcouch, Ruud Gullit, Humberto Tan en 139-voudig international Daphne Koster – moet de campagne tegen racisme in het voetbal verder worden vormgegeven. Vanuit de KNVB wordt de doelstelling zo geformuleerd: ‘De Rijksoverheid en de KNVB hebben een gezamenlijk aanvalsplan opgesteld tegen racisme en discriminatie in het voetbal. De commissie-Mijnals is een van de twintig onderdelen uit dat plan. Zij geven gevraagd en ongevraagd advies en hebben dus geen uitvoerende taken en maken geen beleid, zij kunnen ons daar wel bij helpen met hun adviezen.’

Het aanvalsplan van de KNVB is breed en omvat onder meer de app Discriminatie Melder, een aangepaste rapportagetool voor scheidsrechters om discriminerende beledigingen te herkennen en rapporteren, hogere straffen voor racistische uitlatingen en de aanstelling van Houssin Bezzai als programmamanager antiracisme. Ook wordt een ­quotum ingesteld voor docenten, deelnemers aan opleidingen en medewerkers. Het streven is om in 2030 meer medewerkers met een niet-westerse migratieachtergrond en vrouwen aan te stellen.

Desgevraagd omschrijft Humberto Tan, als voorzitter van de commissie-Mijnals, de plannen als volgt: ‘Binnen vijf jaar moet de KNVB op het gebied van inclusiviteit en discriminatie- en racismebestrijding een voorbeeldbond zijn voor alle sportbonden in Nederland en voor de bij de Uefa aangesloten voetbalbonden in Europa. Dat is de stip aan de horizon. Als er over vijf jaar nog niets is gebeurd, hebben we gefaald. Het gaat niet om papier, maar om praktijk en patronen. Ik zie wel wat ­beweging. Zo begint in mei bij de KNVB de nieuwe Uefa Pro-cursus, om coach ­betaald voetbal te worden. Van de tien cursisten hebben er vijf een migratieachtergrond.’

In de week na zijn afscheid was Nicky Siebert te gast in het programma van Tan op NPO Radio 1. ‘Na afloop stonden we nog even buiten te praten. Humberto zei toen ook dat op papier alles klopt, het zijn prachtige plannen, alleen gebeurt er nog zo weinig.’

Het zijn grote plannen, dat kunt u niet ontkennen.

Nicky Siebert: ‘Eerlijk is eerlijk, ze zijn ermee bezig. Alleen heb ik dit versje vaker gehoord. Eerst zien, dan geloven. Ze ­koketteren met een app, ik heb even in de appstore gekeken en zag vijf reacties, daar leid ik uit af dat die app niet massaal is gedownload. Met Houssin Bezzai heb ik gesproken, ook hij zei dat het allemaal niet erg snel gaat.

‘In de jaren negentig werkte ik bij de politie, toen waren zij hier al mee bezig. We zijn bijna dertig jaar verder, het is daar nog steeds een moeilijk verhaal. En nu pas worden ze wakker bij de vooruitstrevendste sportbond van Nederland, onder druk van de publieke opinie.’

Op 20 januari ontvingen de medewerkers van Scheidsrechterszaken Betaald Voetbal een mail waarin ze op de hoogte werden gesteld van de resultaten van een onderzoek, uitgevoerd door een ­extern bedrijf. Uit de bijgevoegde brief, ondertekend door Eric Gudde en operationeel directeur Meta Römers: ‘De KNVB heeft een onderzoek laten uit­voeren om binnen het scheidsrechterskorps te onderzoeken of sprake is van grensoverschrijdend gedrag, en zo ja: in welke vorm. Dat onderzoek is uitgevoerd door een externe, onafhankelijke partij. Daarbij zijn veertien betrokkenen – anoniem – geïnterviewd.’

Dit onderzoek was dus niet uitsluitend gericht op discriminatie, maar daar werden wel conclusies over getrokken: ‘De conclusies waren glashelder: er is géén sprake van aantoonbare discriminatie, wél is er sprake van integriteitsschendingen, manipulatie en oncollegiaal gedrag. En de KNVB-leiding en directie heeft hierin in het verleden allesbehalve effectief gehandeld. Betreffende discriminatie hechten wij eraan te melden dat we als KNVB iedere vorm van discriminatie altijd zullen veroor­delen en nooit zullen accepteren.’

Nicky Siebert: ‘Ik schoot in de lach toen ik het las. Wat hebben ze gedaan? Aan een groep uitsluitend blanke mannen gevraagd of ze bij de KNVB iets merken van discriminatie. Die mannen ­hebben allemaal gezegd dat ze daar niets van merken. En dat is een gedegen onderzoek? Als je onderzoek wilt doen, zorg je voor een representatieve onderzoeksgroep die recht doet aan wat je ­onderzocht wilt hebben.’

Aan u is niets gevraagd?

‘Nee. Ik had balans kunnen brengen in de onderzoeksgroep. Of Jermaine Lapar, een assistent-scheidsrechter met dezelfde kleur als ik. Wat ze nu hebben gedaan slaat nergens op.

‘Terwijl ik zo vaak heb gezegd: betrek me hierbij. Ik heb Eric Gudde een uit­gebreide mail gestuurd met mijn ervaringen binnen de KNVB. Die vind ik ­nergens terug in het onderzoek.’

Best een opmerkelijk onderzoek, voor een organisatie die zegt een probleem serieus te willen aanpakken.

‘Bij een serieus onderzoek heb je bronvermelding, data die je kunt nalezen. Overal in de wereld bestaat discriminatie. Hoe is het mogelijk dat deze organisatie de enige zou zijn waar dat niet zo is?’

Twee andere bronnen bevestigen onafhankelijk van elkaar tegenover de Volkskrant dat voor dit onderzoek uitsluitend aan witte mannen vragen zijn gesteld over discriminatie. Tot zijn spijt is ­Siebert nooit gevraagd om mee te ­praten over de plannen tegen racisme. ‘Ik heb gesproken met Jan Bluyssen, de manager Competitiezaken, die zei me hierbij te willen betrekken. Daarna heb ik niets meer gehoord.

‘Ik moest in de krant lezen over de commissie-Mijnals. Mijn gevoel was toen: hier wordt een BN’er-spektakel opgetuigd. Ik heb niets tegen deze mensen, maar ik vroeg me wel af: ze zitten niet in de organisatie, wat kunnen ze doen?

‘Ik heb Eric Gudde geconfronteerd met de toezegging dat ik hierbij zou worden betrokken. Zijn reactie was alleen dat Jan Bluyssen die toezegging nooit had mogen doen, want die gaat daar niet over.’

Waarom denkt u dat u nergens bij werd betrokken?

‘Misschien omdat ze bang waren dat er dan iets uit een put tevoorschijn zou ­komen? Wat ik intern heb aangekaart is niet in een doofpot gestopt, maar in een doofput.

‘Weet je waar ik het mee vergelijk? Mijn moeder komt van de Antillen. Als zij kookt, smaakt het Antilliaans. Wanneer ik hetzelfde gerecht maak, smaakt het enigszins Antilliaans. Zo is het met de KNVB ook. Ze praten over zaken die zwarte Nederlanders aangaan, maar ze missen gewoon de vaardigheden, de skills, om er iets mee te doen. Iemand als Eric Gudde weet oprecht niet wát hij dan zou moeten doen.

‘Het probleem is zoveel groter dan ze bij de KNVB denken. Mensen worden beoordeeld op hun afkomst en leeftijd, op hun geaardheid ook, dat heb ik gezien bij collega’s. Ik ken homoseksuele voetballers in de eredivisie, maar die gaan dat echt niet vertellen, het kan gevolgen hebben voor hun toekomst.

‘In het begin gingen mannen bij de KNVB aan de slag met het vrouwen­voetbal. Dat werd niets. Mannen die vrouwenvoetbal opbouwen, dat is als de kapitein van een schip in de cockpit van een vliegtuig neerzetten. Het werd pas een succes toen Daphne Koster, Sarina Wiegman en Vera Pauw zich ermee ­bemoeiden. Zij snappen hoe vrouwen denken, ze weten: dit en dit heb je ­nodig. Zo is het ook met diversiteit. Dit is de voetbalbond, niet de Vereniging De Friesche Elf Steden. Deze bond heeft meer dan een miljoen leden, die een diverse afspiegeling van de samenleving vormen. Dan zou het logisch zijn als de leiding van die bond dat ook is.’

Het dieptepunt uit Sieberts loopbaan vond plaats in 2006, tijdens Ajax-FC Twente. Ajax-speler Kenneth Perez riep, staand naast een tv-camera met microfoon, naar Siebert: ‘Hé man, idioot, hé kankerneger, hé!’ Door het lawaai in het stadion hoorde Siebert het zelf niet en het werd ook niet uitgezonden in de ­samenvatting op tv.

‘Later werd ik gebeld door Hugo Borst, de sportjournalist. Hij had de ­opnamen gehoord en bracht het naar buiten. In Zeist werden ze helemaal gek. Het leverde me heel wat boze blikken op, tot de directie aan toe. Ik zei dat het verhaal niet van mij kwam, maar dat ik niet ging liegen als me iets werd gevraagd over die opnamen.

‘Daarna heb ik bijna een jaar geen wedstrijden bij Ajax gekregen. Perez riep kankerneger tegen mij en ik mocht niet meer naar Ajax. In mijn pakket was het normaal dat ik daar een paar keer per jaar een wedstrijd had. Ik vroeg waarom dat niet meer gebeurde en kreeg te horen: dat doen we om het rustig te houden, laat dit maar even voorbijgaan. Dat raakte me. Het leek alsof het mijn schuld was.

‘Ik vind het nog steeds pijnlijk dat door de KNVB nooit is uitgesproken: wij steunen jou. Het werd gewoon weggemoffeld. We hebben het er niet meer over, dan is het alsof het nooit heeft ­bestaan. En Kenneth Perez is nu analist bij ESPN.

‘Weet je wanneer ik weer bij Ajax mocht komen? Bij Perez’ afscheid. Toen zeiden ze tegen me: kijk dan, we luisteren wel naar je. Ik dacht: ja, nu hij weggaat bij Ajax, daarom mag ik daar weer komen. Je had in die tijd, in 2007, het Amsterdam Tournament. Voor de wedstrijd namen Perez en Ryan Babel afscheid van het publiek, met een bos bloemen stonden ze op het veld. Ik was bezig met mijn warming-up en zag dat hij naar me toe liep. Toen ben ik het veld af gegaan, de kleedkamer in. Ik moest een wedstrijd doen en had geen zin in een mediavertoning voor de camera’s.’

Oud-grensrechter Nicky Siebert Beeld Klaas Jan van der Weij
Oud-grensrechter Nicky SiebertBeeld Klaas Jan van der Weij

Heeft hij verder nog contact gezocht?

‘Een paar dagen nadat het naar buiten was gekomen, heeft Perez me gebeld en excuses gemaakt. En na mijn afscheid heeft hij me op sociale media bedankt. Dat waardeer ik, het getuigt van klasse. Dan heb je ballen.

‘Maar het blijft zijn primaire ­reactie om mij een kankerneger te noemen. Dat is niet even een opwelling. Als je zoiets roept, zit het in jou, je kiest niet zomaar voor dit soort woorden. Hij had ook kunnen roepen: klootzak. Ik vind dat wel een dingetje, ik kan het vergeven, maar niet vergeten. Dit incident zal me altijd blijven achtervolgen, in alles wat het me heeft gebracht of afgenomen.’

Wat heeft het u gebracht?

‘Meer respect vanuit de spelers, een ­bepaalde warmte. In die periode stond ik bij PSV een keer langs de lijn toen ­Orlando Engelaar een hoekschop nam. Hij is van Surinaamse afkomst en zei voor de grap: hé kankerneger. Daarna zei hij over Perez: ik pak ’m nog wel een keer voor je.’

Na het incident bij FC Den Bosch-­Excelsior in 2019 kregen de scheids­rechters en assistenten een presentatie bij de KNVB van competitiemanager Jan Bluyssen. ‘Hij nam alle mogelijke scenario’s met ons door. Wat moet je doen als het publiek racistisch reageert op een speler? En wat als het een trainer is? Blijven we dan staan of gaan we weg, staken we de wedstrijd?

‘Ik vroeg: wat doen we als het iemand van de arbitrage betreft? Jan begon te stotteren, het was duidelijk dat hij hier niet over had nagedacht. Hoe kun je nou niet hebben gedacht aan je eigen mensen?’

Een jaar geleden, in maart 2020, was ­Siebert assistent bij Fortuna-Heracles. De andere assistent was Jermaine Lapar. ‘Jermaine staat tien jaar op de juniorenlijst en heeft nooit een kans gekregen, vind ik. Ik ken niemand anders die zo lang op die lijst heeft gestaan. Óf je ­promoveert naar de seniorenlijst óf er wordt afscheid van je genomen. Aan ­Jermaines kant van het stadion werden oerwoudgeluiden gemaakt. Hij was verbijsterd en zat er tijdens de rust in de kleedkamer helemaal doorheen. We maakte schriftelijk melding, maar daar heb ik nooit meer iets over gehoord.

‘Een paar dagen later was ik op het kantoor van de KNVB, op de gang passeerde ik toevallig Eric Gudde, we liepen vlak langs elkaar. Ik kan me niet voorstellen dat hij, als directeur, niets had ­gehoord over de melding van de wedstrijd waar ik dat weekend bij was ­geweest. Je zou denken dat hij dan vraagt: wat is er gebeurd, laten we even zitten. Maar er gebeurt niets. Ze gaan over tot de orde van de dag.

‘Tegen Gudde heb ik ooit gezegd: jullie hebben hier een groot wit laken, daar wordt alles onder geschoven. Dat was een bewuste woordspeling. Het is een witte organisatie, die eendimensionaal wordt aangestuurd. Wat ik vaak te ­horen kreeg: wij herkennen ons niet in dit verhaal. Dat vertaal ik als: we ­weten ervan, maar we hebben het er ­liever niet over.’

Het einde van Sieberts internationale carrière werd ingeluid bij FC Vaslui-Internazionale, een kwalificatiewedstrijd voor de Europa League in 2012. De scheidsrechter was Bas Nijhuis, de vierde official Danny Makkelie. ‘In Roemenië, een oord tussen de bergen. In de gang van het hotel stond een enorme plant, we konden hem bijna niet verplaatsen. Die zetten we voor de deur van Nijhuis, zodat hij er niet uit zou kunnen. Maar ineens ging een andere deur open: Nijhuis. Danny Makkelie pakte een brandspuit, alleen deed die het niet. Ik greep een andere spuit, die werkte wel. Van dat witte ­poeder kwam eruit. Razendsnel ruimden we alles op, we moesten een vliegtuig halen.Van het hotel of de Uefa, de Europese voetbalbond, is er geen melding over ­gekomen. Vergeleken met wat er verder gebeurt tijdens buitenlandse reizen stelde dit niks voor.

‘Wat ik daarmee bedoel? Denk aan uitjes naar nachtclubs, ook van het soort waar nauwelijks kleding wordt gedragen. Je kunt het verder zelf wel invullen.

‘Een paar weken later hoorde ik ineens Jack van Gelder op tv mijn naam noemen, op zondagavond vertelde hij in Studio Voetbal over een incident waarbij een grensrechter dronken een Roemeens hotel op stelten had gezet. Ik drink niet. Niemand had gedronken, dit gebeurde een uur na de wedstrijd. Daarna ben ik door de KNVB nationaal en internationaal geschorst, als enige. Het heeft me bij elkaar vele tienduizenden euro’s gekost. Uiteindelijk kostte het me mijn badge, waarmee je inter­nationaal mag vlaggen.’

Hoe kwamen ze bij u terecht?

‘Verraden, door een van mijn collega’s. Tegen de KNVB heb ik toen zelf gezegd dat ik niemand ging verraden. Daarom was ik de enige die werd geschorst. Ik ben lang boos geweest op Bas Nijhuis, ik dacht dat het bij hem vandaan kwam. Later begreep ik dat hij dit verhaal had gedeeld op een internationale bijeenkomst met andere scheidsrechters. Over die andere uitjes werd nooit gesproken. What happens in Vegas, stays in Vegas. Maar hij vertelde over dit incident en kon toen niet meer terug. Daarna werd tegen hem gezegd: je moet hier melding van maken, anders gaat het jou je eigen kop kosten.’

Wat moet er nu concreet gebeuren?

‘Om te beginnen een serieus onderzoek naar discriminatie. Ik ben het eens met de doelstellingen van de commissie-Mijnals, maar het moet aan daden worden gekoppeld, anders heeft het geen zin. Het blijft al jaren bij: we hebben een taskforce zus en een commissie zo.

‘En voor alle duidelijkheid: ik zeg dit niet uit frustratie. Ik vind alleen, als je pretendeert iets te gaan doen, doe het dan ook. Het gaat mij er niet om dat ik zelf in een commissie zou moeten zitten, daar heb ik niet eens de tijd voor. Ik heb een geweldige baan, voor 36 uur per week, maar soms werk ik er wel 60.’

Vond u het eigenlijk prettig om assistent-scheidsrechter te zijn?

‘Voor het grootste deel wel. Daarom schoot ik vol na mijn laatste wedstrijd. Ik bedacht: shit, het is afgelopen, nu kom ik nooit meer op de velden. Het contact met de clubs en het publiek, daar genoot ik van. Ik heb het gedaan met ziel en zaligheid, zoals ik vond dat het hoorde.

‘Ik wil niemand slecht afschilderen of straffen en ik weet dat ik jarenlang mijn geld heb verdiend bij de KNVB, maar het wordt nu tijd dat we hier eens openlijk over spreken, in de hoop dat er eindelijk iets van wordt geleerd.’

Reactie KNVB

Bij de KNVB zet iedereen zich honderd procent in om de grootste sport van Nederland elke week draaiende te houden. Het is onmogelijk om altijd alles in één keer goed te doen en kritiek helpt ons dan om verder te komen. Voor een kritisch interview verwachten we echter wel dat de genoemde feiten kloppen en uitspraken worden onderbouwd. Dat zien we hier te weinig terug. Voor een compleet beeld missen we van Nicky ook enige zelfkritiek op het eigen functioneren binnen de KNVB.

Nicky spreekt behalve over de KNVB ook over een aantal specifieke personen. Navraag bij hen leert dat de meesten het niet eens zijn met wat er over hen wordt beweerd, maar zij hebben in dit kader helaas niet de ruimte om hierop zelf te reageren. Op sommige punten kunnen wij vanwege privacyredenen geen toelichting geven.

Het genoemde onderzoek onder (assistent-)scheidsrechters is uitgevoerd door een erkend onderzoeksbureau en het kende meerdere onderzoeksvragen. Eén vraag was of er in de groep scheidsrechters aantoonbaar sprake is geweest van discriminatie. Daarvan is volgens het onderzoeksbureau geen sprake.

Tot slot geeft Nicky er met zijn uitspraken blijk van niet goed op de hoogte te zijn van onze maatregelen om racisme en discriminatie in het voetbal te bestrijden en diversiteit binnen de KNVB te stimuleren. Zijn uitlatingen doen geen recht aan deze inspanningen en de inspanningen die de KNVB eerder richting Nicky heeft ondernomen.

Reactie Houssin Bezzai, programmamanager Ons voetbal is van iedereen

Ik heb tweemaal uitvoerig gesproken met Nicky. Het aanvalsplan tegen racisme en discriminatie heeft een looptijd van drie jaar en bestaat uit twintig onderdelen. Na het eerste jaar zijn bijna alle nieuwe maatregelen al in werking, dus de acties van onze kant gaan zeker niet langzaam.

Dat neemt niet weg dat deze strijd om een lange adem vraagt, racisme is een breder maatschappelijk probleem. Het afgelopen jaar hebben zich vanwege corona natuurlijk sowieso nauwelijks incidenten voorgedaan in de lege stadions en op de lege velden bij de amateurs.

Meer over