Wedstrijdverslag

Oranje wint op speelse en creatieve wijze van Noord-Macedonië: 3-0

Oranje toonde zich maandag van zijn vrolijke, zonnige kant en overgoot zijn voetbal met vreugde, speelsheid en pit. Spel als tegen Noord-Macedonië (3-0) wekt verlangen naar meer, naar een zinderende achtste finale in Boedapest bijvoorbeeld, zondag om 18.00 uur.

Ryan Gravenbergh springt over de benen van Ferhan Hasani, Tihomir Kostadinov wacht hem op. Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant
Ryan Gravenbergh springt over de benen van Ferhan Hasani, Tihomir Kostadinov wacht hem op.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Het Nederlands elftal groeit in het EK, met spel dat enig optimisme wekt met het oog op de achtste finale: creativiteit, teamverband, klasse, zelfvertrouwen, plus de doorstart van de tandem Memphis Depay - Georginio Wijnaldum. Aanvoerder Wijnaldum is met drie doelpunten zelfs mede topschutter van het toernooi voorlopig. Het spel was beter dan tegen Oekraïne en veel beter dan tegen Oostenrijk, al waren dat moeilijker tegenstanders.

Memphis Depay was uitblinker in zijn eerste wedstrijd na de ondertekening van een contract bij Barcelona. Technisch, hardwerkend, altijd vragend om de bal. Doelpuntenmaker en aangever. Als hij de bal heeft, is toverkunst dichtbij, zelfs als trucs mislukken. Al was het passje van Donyell Malen voor 3-0, door de bal bijna achteloos een soort kus te geven, het mooist van alles. Depay kon daarop vrij inschieten, waarna Wijnaldum de rebound benutte.

Met Malen en Ryan Gravenberch, vervangers voor Wout Weghorst en Marten de Roon, helde de balans over naar voetbal. Werklust was verfijnd met technisch vermogen, met een hang naar puurheid, intuïtie, speelsheid en lef. Naar risico in plaats van zekerheid. Ja, en soms slordigheid, dat ook.

Oranje loopt voldaan terug naar de middenstip na de 2-0 van Georginio Wijnaldum die Depay liefdevol toelacht. Frenkie de Jong, Matthijs de Ligt en Patrick van Aanholt lopen mee. Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant
Oranje loopt voldaan terug naar de middenstip na de 2-0 van Georginio Wijnaldum die Depay liefdevol toelacht. Frenkie de Jong, Matthijs de Ligt en Patrick van Aanholt lopen mee.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Keuzes

Feit is dat drie groepsduels zijn gewonnen, wat deze eeuw geregeld voorkwam, bij de WK’s van 2010 en 2014 bijvoorbeeld, en bij het EK van 2008. Voor zondag zal bondscoach Frank de Boer keuzes moeten maken. Laat hij dit elftal staan? Keuze 2: het eerste deel van de tweede helft speelde Oranje het gemakkelijkst, en dat was in het aloude 4-3-3. Depay en Wijnaldum wisten zich vooral toen weer verbonden door hun onzichtbare ketting van scoringsdrift, die ze de laatste jaren maakte tot het misschien beste duo van Europa, qua rendement. Alleen: de tegenstander was kapot gespeeld, dus helemaal maatgevend is dat ook niet. En 3-5-2 is nu eenmaal het gekozen ‘hoofdsysteem’.

Veel is ook nog onzeker met Oranje, zoals met meer landen tijdens het EK. Veel opzetjes lukten voor rust net niet, maar dan kan het moment nooit ver weg zijn dat ze wel lukken, en dat gebeurde dus in de tweede helft. Terwijl tegen Oostenrijk in aanvallend opzicht vrijwel niets te genieten viel en de verdediging uitstekend was, was het maandag voorin een feest soms, terwijl ook de Macedoniërs behoorlijk veel kansen kregen.

Met veel positiewisselingen voetbalde Oranje. Gewoon laten zien wat je kunt, het adagium voor een international. Frenkie de Jong, hup een Zidane, in de eerste minuut. Dat hoefde niet op die plek, maar het publiek genoot. Natuurlijk, de wedstrijd was zonder werkelijke druk, met een uitgeschakelde tegenstander die het toernooi met eer wilde verlaten, al was het maar om de afscheidnemende vedette Goran Pandev te eren. Bal op de paal dus voor Noord-Macedonië. Afgekeurd doelpunt.

Supersnelle leerling

Stonden ze te zwaaien, de verdedigers Daley Blind, de sterke Matthijs de Ligt en Stefan de Vrij, waar de rest was. Ja, die waren ten aanval getrokken en overlopen door de uitbrekende Macedoniërs. Kort na de periode van Macedonische kansen scoorde Nederland. Blind veroverde de bal met een sliding, al nam hij ook wat van de voet van Pandev mee. De snelle aanval ging via Malen en Depay, keurig afgerond door Depay, voor zijn tweede doelpunt van het toernooi. Depay en Malen, met hun cumulatieve snelheid een dreiging voor elke defensie, passen ogenschijnlijk beter bij elkaar dan Depay en Weghorst. En de 19-jarige Ajacied Gravenberch is een veel groter talent dan de ervaren Marten de Roon, die zijn plaats (tijdelijk?) afstond, mede door een eerdere gele kaart. Gravenberch vergeet soms zijn defensieve werk, al is hij een supersnelle leerling. Hij liet al zijn flair zien en legde de verbinding met de aanval.

Na rust schakelde De Boer over naar het systeem dat Oranje traditioneel beheerst, 4-3-3. Publiekslieveling Denzel Dumfries en Stefan de Vrij vertrokken ten gunste van Jurriën Timber en Steven Berghuis. Depay was nu spits, Malen linksbuiten. Vrij snel viel de 2-0, toen Oranje de bal snel heroverde en Wijnaldum scoorde op aangeven van Depay.

Zo was de laatste avond van Oranje in Amsterdam best mooi, ook voor de debuterende Cody Gakpo. En ook door de wissel van Pandev, in zijn 122ste en laatste interland, na twintig jaar voor zijn land. De Boer had toen Depay en Malen al gewisseld. Hij zal nog even nadenken over wat te doen zondag en laat dat mogelijk afhangen van de tegenstander, die pas woensdagavond laat bekend is.

Meer over