VERSLAG

Oranje verdedigt wel heel kinderlijk

Bij zijn rentree als chef in de keuken van het Nederlandse voetbal wist Guus Hiddink al na tien minuten dat hij een misbaksel zou produceren. Hem resteerde weinig anders dan de stank- en rookvorming een beetje te beperken: Italië - Nederland 2-0

Bruno Martins Indi (R) krijgt de rode kaart en een penalty tegen van scheidsrechter Karasev na een overtreding op de doorgebroken Zaza. Beeld anp
Bruno Martins Indi (R) krijgt de rode kaart en een penalty tegen van scheidsrechter Karasev na een overtreding op de doorgebroken Zaza.Beeld anp

Mocht Oranje nog in hoger, roze gekleurde sferen verkeren, dan is het zaak spoedig af te dalen naar het aardse voetbalbestaan, na de kansloze nederlaag (2-0) in Bari tegen Italië. Het WK in Brazilië, afgesloten met de derde plaats, de miljoenentransfers van De Vrij en co, de loftuitingen; het is allemaal geweest. Het is voor de plakboeken.

Het is tijd voor harde labeur, voor concentratie, samenspel, voor een spelidee en opofferingsgezindheid. De Tsjechen staan Oranje al op te wachten, tijdens de ouverture van de EK-kwalificatie, dinsdag in Praag.

Het leek nergens op, het spel van het Nederlands elftal, in de beginfase althans. Die periode was meteen zo desastreus, dat de rest van de wedstrijd een veredelde formaliteit was. Nederland liet zich volledig overlopen door de gretige Italiaanse ploeg, die het WK zag mislukken.

Al vóór de rode kaart van Martins Indi na tien minuten was de Squadra Azzurra beter, slimmer en actiever. 'We willen weer trots zijn op de nationale ploeg', had de debuterende bondscoach Conte vooraf gezegd, als omen.

Het resultaat zal de discussie in Nederland doen oplaaien of het centrum van de defensie weer met drie man dient te worden bezet, zoals Hiddinks voorganger Louis van Gaal besloot na een eveneens mislukt oefenduel tegen Frankrijk in maart. Met die vergrendeling van de defensie verraste Nederland op het WK, al ging de introductie van het poldercatenaccio ten koste van de amusementswaarde en sloeg Nederland meestal pas toe als de tegenstander was afgemat en de pionnen weer in offensieve zin waren verschoven.

Ciro Immobile (R) van Italië juicht nadat hij de 1-0 heeft gemaakt. Beeld anp
Ciro Immobile (R) van Italië juicht nadat hij de 1-0 heeft gemaakt.Beeld anp

Met stelligheid kondigde Hiddink aan dat hij terugkeert naar de 'oerhollandse' 4-3-3. Voetballen met vijf verdedigers, van wie drie centraal, dat vindt hij onnodig. Hoe het ook staat op papier, het gaat om de uitvoering. Alsof ze naar een extra mannetje verlangden in hun rug, zo kinderlijk eenvoudig lieten De Vrij en vooral Martins Indi zich uitspelen bij de doelpunten. Het leek alsof ze gewend zijn geraakt aan de extra zekerheid, alsof een vorm van luiheid en gemakzucht had toegeslagen. Misschien waanden ze Vlaar achter zich, maar die zit thuis, met een blessure.

Nigel de Jong (M) in duel met Ciro Immobile van Italië. Beeld anp
Nigel de Jong (M) in duel met Ciro Immobile van Italië.Beeld anp

Twee keer liep Italië gewoon door de defensie, ongestoord als de processies rond de vele kerken in Bari, de stad waar San Nicola beschermheilige is. De eerste keer viel de bal achter De Vrij en vooral Martins Indi. Immobile kwam niemand anders meer tegen dan doelman Cillessen. De spits omspeelde de doelman handig. Even later vloerde Martins Indi na een Italiaanse dieptepass de kittige debutant Zaza, wat hem de rode kaart opleverde. Routinier De Rossi benutte de strafschop.

Toen was het dus 2-0, waren tien minuten gespeeld, toeterden de bijna 50 duizend tifosi zich een ongeluk, was Oranje gereduceerd tot tien man en was Hiddink gedwongen een aanvaller te offeren. Hij ruilde Lens in voor Veltman. En warempel, Oranje wist de schade tot 2-0 te beperken.

Op zich zegt dat niet zo veel, een nederlaag in een oefenduel. In de laatste 25 jaar won alleen Frank Rijkaard zijn eerste interland als bondscoach. Ook Van Gaal ging fors onderuit, twee jaar geleden in Brussel tegen België. Maar nu is daar toch enige aanleiding tot zorg. Uiteindelijk was het logisch geweest als Oranje, hoewel sterspeler Robben ontbrak, zelfvertrouwen had meegenomen van het WK. In plaats daarvan zal hier en daar de twijfel toeslaan over systeem en kracht van de ploeg.

Intussen bood Italië het bijna volle stadion, dat vooral de man van de streek (bondscoach Conte) hartstochtelijk toejuichte, een fijne show. Bij rust had de stand best 4-0 kunnen zijn. De ploeg bewoog veel, was gepassioneerd en trad op met, jawel, drie centrale verdedigers, zeer aanvallende vleugelverdedigers en twee aanvallers die voortdurend de duels zochten tegen de centrale verdedigers van Nederland. Te vaak wonnen ze die duels. Italië beheerste het middenveld.

Naarmate het 2-0 bleef, hield Oranje steeds gemakkelijker stand. Van Persie had kort na rust zelfs kunnen scoren, maar zijn volley ging voorlangs. Oranje vertrekt vandaag voor een trainingskamp in Oostenrijk, waar in bergen van Tirol tijd is om na te denken over Tsjechië-uit.

Daley Blink na afloop van de wedstrijd. Beeld anp
Daley Blink na afloop van de wedstrijd.Beeld anp

Italië - Nederland 2-0. 3. Immobile 1-0, 10. Di Rossi 2-0 (strafschop). Scheidsrechter: Karasev (Rus). Rood: 9. Martins Indi (Nederland).
Italië: Sirigu, Bonucci, Ranocchia, Astori, Darmian (72. Candreva), Marchisio (63. Verratti), De Rossi (67. Parolo), Giaccherini, De Sciglio (67. Pasqual), Immobile (77. Giovinco), Zaza (73. Destro).
Nederland: Cillessen, Janmaat (72. Van der Wiel), De Vrij, Martins Indi, Blind, Wijnaldum (85. Fer), Sneijder, De Jong (63. Pieters), Kuijt, Van Persie (80. Narsingh), Lens (12. Veltman).

Meer over