Nieuws

Onder hoogspanning dwingt Nederlandse waterpoloteam het ticket voor Olympische Spelen af

Onder hoogspanning heeft het Nederlands waterpoloteam het ticket voor de Olympische Zomerspelen van Tokio afgedwongen. In de Italiaanse havenstad Triëst werd in de beslissende halve finale van het OKT (olympisch kwalificatietoernooi) Griekenland verslagen.

 Coach Arno Havenga van de Nederlandse waterpolosters met de spelers tijdens het olympisch kwalificatietoernooi. Beeld ANP
Coach Arno Havenga van de Nederlandse waterpolosters met de spelers tijdens het olympisch kwalificatietoernooi.Beeld ANP

Na een achterstand van 3-4 halverwege, rechtten de vrouwen van coach Arno Havenga de rug. Tegenover de vier Nederlandse treffers na de pauze konden de Griekse schutters geen enkel doelpunt stellen: 7-4. De wedstrijd was de laatste kans voor de nationale ploeg om zich voor de Spelen te plaatsen. Drie eerdere mogelijkheden uit deze olympische cyclus om zich te kwalificeren waren misgegaan: de World League, het WK en het EK. Dat pijnlijke verzuim kwam bovenop de mislukkingen uit het verleden die de voorbije dagen stuk voor stuk de revue passeerden.

Tranendal

In 2012 miste Nederland, de trotse titelverdediger van Peking 2008, de toegang tot de Spelen van Londen vanwege een zure, door arbitrage beïnvloede nederlaag in Triëst tegen thuisland Italië (6-7). Vier jaar later was Nederland zelf het gastland, maar blokkeerde het thuisteam in de beslissende wedstrijd van het OKT in Gouda tegen het sterke Spanje (7-10). Het tranendal van dat toernooi zullen coach Havenga en zijn speelsters niet licht vergeten.

In Triëst moest die herinnering uit het verleden worden uitgewist en afgeschud. Het ging om overtuiging. Nederland was er, in een scherp bedacht plan, van overtuigd dat Griekenland de ideale tegenstander zou zijn in de halve finale. Er was in de voorbereiding een hele week besteed aan het Griekse spel.

Niemand van de ploeg mocht zeggen dat het een doel was om via de poule, met een wedstrijd met de handrem erop tegen Frankrijk, de halve finale tegen de Grieksen af te dwingen. Zaterdagavond, na de geslaagde kwalificatie, gaf Maud Megens, met drie goals de Nederlandse topscorer van de avond, toe dat Griekenland steeds met hoofdletters op het whiteboard van de voorbereiding had gestaan. ‘Ja, we wilden het liefst tegen de Grieken spelen’, verklaarde zij voor de camera van Ziggo.

Pronkstuk

Griekenland was de langzamere ploeg in de krachtmeting. Daar was op gerekend. Griekenland speelde ook vaak in dezelfde opstelling, waardoor Nederland dat juist veel wisselde langzaam de bovenliggende partij begon te worden. Vooral in de verdediging vormde de actieve doch sportieve aanpak van de Nederlandse waterpolovrouwen in de derde en vierde periode het verschil. De Griekse ploeg kwam niet meer tot scoren, een pronkstuk voor de verdedigende rivaal.

In die beslissende fase, met een trillende arm voor de spelers die dat niet aankunnen, bleek coach Havenga ook de beste keepster van de avond in het water te hebben liggen. Debby Willemsz, met capnummer 13 op de badmuts, toonde ongelooflijke reflexen. Ze was in de derde periode, naar eigen zeggen, al helemaal kapot, tweede keepster Joanne Koenders moest de seconden voor haar aftellen, maar haar reacties op de Griekse schoten ontmoedigde de Helleense ploeg, de wat afgeschminkte wereldkampioen van 2011.

Doelvrouw Willemsz kwam in 2019 terug op de beslissing de nationale ploeg de rug toe te keren. Ze was tot dan de reserve achter de ongenaakbare Laura Aarts, de uitblinker van de WK-finale 2015 die daarna altijd onder de lat lag. Toen Aarts echter op bruuske wijze haar oranje cap inleverde en de jonge vervangers Joanne Koenders en Sarah Buis op het WK in Korea, waar Nederland zevende werd, het moeilijk hadden met hun nieuwe rol, werd Willemsz door coach Havenga teruggevraagd. Het bleek zaterdagavond in Triëst een beslissing van grote waarde en doorslaggevend belang.

Huilbui

De ijzersterke verdediging van Nederland was de sleutel van het succes in het Bruno Bianchi-stadion, waar in 2012, na de gemiste kwalificatie voor de Spelen van Londen, een ware huilbui plaatsvond. Zaterdag was op dezelfde plaats, in hetzelfde bad, een traan van vreugde op zijn plaats. Door het vertrouwen, waarmee Nederland in de laatste vijf minuten de voorsprong van 7-4 verdedigde, was er na afloop vooral gegil te horen. ‘Tokio, Tokio, Tokio’, klonk het in de catacomben.

‘Eindelijk’, verzuchtte coach Havenga. Waarmee hij de spanning weergaf, waaronder het meeslepende waterpologevecht van zijn ploeg met Griekenland had plaatsgevonden. Het ticket voor Tokio werd door de wereldzwembond Fina aan de badrand uitgereikt.

Lees ook

Voor waterpolosters draait alles in Triëst om die ene wedstrijd: de halve finale van zaterdag.

Meer over