Nieuws

Ondanks uitschakeling: ‘Voor mij blijft deze ploeg de grootste die België ooit gehad heeft’

De Belgen verloren op het EK in de kwartfinale van Italië. Wat is het perspectief van het team met sterren op leeftijd? Oud-doelman Pfaff: ‘Dit is nog steeds een geweldige ploeg die over anderhalf jaar in Qatar nog kan oogsten.’

De uitgeschakelde Belgen Kevin De Bruyne (l) en Jéremy Doku. Beeld EPA
De uitgeschakelde Belgen Kevin De Bruyne (l) en Jéremy Doku.Beeld EPA

Het regent in België, vertelt Jean-Marie Pfaff zondagmiddag door de telefoon. Maar in het hoofd van de illustere oud-doelman regent het niet, voegt hij er vrolijk aan toe.

België werd vrijdagavond uitgeschakeld door Italië (2-1) in de kwartfinale van het EK. Wéér geen goud voor een ploeg die al tot Gouden Generatie was gebombardeerd, de aanwezigheid van erkende en inmiddels zeer ervaren klasbakken als Kevin De Bruyne, Eden Hazard, Thibaut Courtois en Romelu Lukaku ten spijt.

Vooralsnog blijft dus het team dat op het EK’80 de EK-finale haalde, de grootste Belgische ploeg, vindt Pfaff die met een heldenrol tegen Italië de weg naar die eindstrijd plaveide. ‘Wij deden bovendien alles nog zowat op eigen kosten. Er ging nu een vliegtuig mee aan personeel, die jongens verdienen miljoenen. Maar ach, ik had het ze gegund, hoor. Van harte. En er is nog een kans op het WK. Dat is al over anderhalf jaar.’

Daar is niet iedereen van overtuigd. Het raamwerk van de nationale ploeg is flink op leeftijd, vooral het defensietrio Vermaelen (35), Vertonghen (34) en Alderweireld (32). Hazard, de laatste twee jaar amper fit, en De Bruyne zijn 30, Lukaku is 28, Courtois 29. Middenvelder Tielemans (24) is een van de weinige jonge bouwstenen. Van de negentienjarige buitenspeler Jéremy Doku, verrassend de gevaarlijkste speler tegen Italië, wordt veel verwacht, maar hij heeft nog veel te bewijzen.

Teneergeslagen

De teneur in de Belgische media was daarom teneergeslagen. Bondscoach Martinez had na de verloren halve finale op het WK 2018 tegen de latere kampioen Frankrijk ervoor gekozen om zijn ploeg wat ‘realistischer’ te laten voetballen. Compact blijven, secuur zijn aan de bal en dan speculeren op de klasse voorin in de tegenstoot. Om eindelijk eens wat te winnen, iets wat kleinere voetballanden als Denemarken en Griekenland al wel lukte.

‘De spelers hebben alles gegeven, maar Italië was gewoon geweldig,’ vat Jan Mulder het samen. De oud-voetballer van Anderlecht, analist en schrijver is al jaren verliefd op de Belgische ploeg. Hij zat er zaterdagochtend sip bij aan het ontbijt met collega-analist Marc Degryse dat werd uitgezonden door de Belgische krant Het Laatste Nieuws. ‘Dat komt ook omdat ik die ontbijtjes ga missen, de sfeer in het land. Al was ik vooraf al bang dat het zonder een fitte De Bruyne en Hazard heel lastig zou worden.’

Beide sterspelers reisden af met blessures. Ze werden gaandeweg het toernooi fitter, maar tijdens de slag met Portugal in de achtste finales ontstonden nieuwe kwetsuren. Hazard ontbrak tegen Italië, De Bruyne speelde wel ondanks een scheur in zijn enkelband, zo bekende hij na afloop. Hangend op rechts was de spelmaker logischerwijs veel minder dominant dan anders. Italië is minder afhankelijk van een aantal spelers, het valt georganiseerd aan, staat weinig kansen toe, invallers draaien moeiteloos mee in de carrousel.

Alleen op de watervlugge Doku kon het geen antwoord vinden. Hij versierde kort voor rust een strafschop die Lukaku benutte waardoor het 2-1 werd. Maar de gelijkmaker viel niet meer doordat Lukaku een voorzet van Doku vlakbij de doellijn tegen de bil van de later zwaar geblesseerd uitgevallen Spinazzola aanschoot.

Toneelspel

Italië had zo genoeg aan de vlotte treffers van Barella en Insigne, die beiden fraai scoorden, maar die ook weinig in de weg werden gelegd door de Belgische defensie. Irritatie was er in België in de dagen nadien vooral over het toneelspel van spits Immobile bij de 1-0. Hij stortte gillend ter aarde na een duel met Vermaelen, maar stond juichend op nadat Barella scoorde.

De Bruyne, die ‘veel druk voelde om te spelen’, vond niet dat België gefaald had. ‘De laatste vier grote toernooien hebben we steeds minstens de kwartfinale gehaald. Op de exit tegen Wales (op het EK 2016) na, hebben we nooit ontgoocheld.’

Topscorer Lukaku was, zoals wel vaker, na afloop de gebeten hond, ook omdat hij niet bij de media verscheen. Mulder proefde vooral berusting. ‘Toen ik terugreed naar Groningen had ik niet het idee dat het land geen toekomst meer voor zich zag. Het went, deze uitschakelingen.’ Ook al winnen ze niets, dan nog haalt het voor hem niets van de glans van De Bruyne en Hazard af. Mulder: ‘Cruijff won ook geen groot toernooi. Voor mij blijft deze ploeg de grootste die België ooit gehad heeft.’

Pfaff hoopt wel dat bij een volgend toernooi niet ‘alles zo opgeblazen wordt van tevoren’. ‘Een beetje Nederlands, zo druk als er gedaan wordt. Dat mag wat minder. Maar we hoeven ons nu ook niet klein te maken. Dit is nog steeds een geweldige ploeg die over anderhalf jaar in Qatar nog kan oogsten. Wilfried van Moer was in onze ploeg op zijn 36ste nog supergoed. En er komen heus goede talenten aan.’

Mulder beaamt dat, maar hoopt vooral dat Martinez weer meer op de aanval gaat spelen. ‘Hij moet juist meer realist worden in dat opzicht. Voorin ligt de kracht. Italië bewijst het. Aanvallen loont.’

Meer over