Nummer 10 spreekt met hupjes

De aardse Almachtige, die van Arsenal, heeft niet op alle vragen het antwoord en één van de meer prangende en almaar terugkerende kwelt ook hem....

Van onze verslaggever

Marcel van Lieshout

NOORDWIJK

Dennis Bergkamp (28): 'Soms denk je wel eens: hoe doe je dat nou eigenlijk?' En vooral: 'Hoe hou je dit vast?' God-met-nummer-10 weet het niet. Hij voelt wel iets, vooral in het hoofd en de benen, en dat gevoel zou hij voor altijd willen koesteren: 'Vrijheid.'

Kon hij maar altijd zo dartelen en dansen als hij de laatste weken op Highbury en elders in Engeland doet. 'Je moet het altijd maar weer afwachten.'

'Je' is 'ik', er zijn meerdere voetballers die zichzelf graag achter de tweede naamval verstoppen. Bij hem past het zo mooi. Er is er in wezen maar één die hem altijd heeft begrepen en dat is 'je'. Met hem praat hij ook het liefst, de rest van de wereldbevolking wordt bij voorkeur per bal-aanname, schijnbeweging en andere vormen van 'lichaamstaal' bediend.

Het hupje, niet te vergeten. Toucheert hij de bal, hoeft hij eventjes niet deel te nemen aan de daaropvolgende actie, en besluit hij zijn bijdrage met een hupje, dan spreekt Dennis Bergkamp. Zoals de basketballer zijn driepunter nog even iets naroept.

Met de binnenkant van de voet heeft hij ook veel te vertellen.

Bij de gebruikelijke interviewsessie, voorafgaande aan een interland, is het wonderlijk stil aan 'zijn' tafeltje en het wachten is op zijn hupje ten teken dat hij dat wel zo prettig vindt. Dat blijft uit; de zaal van hotel Huis ter Duin is niet met gras bekleed.

Het komt hem anders heel goed uit dat clubgenoot Overmars bij de selectie van het Nederlands elftal is teruggekeerd, dat het verhaal wil dat Bogarde naar FC Barcelona vertrekt en dat de absentie van Jonk (schorsing) in publicitaire zin een mooie gelegenheid is om de balans in Oranje nog eens ter discussie te stellen.

Dat er ook rond de niet al te betekenisvolle interland tegen Turkije nog heel wat te bepraten is.

Trouwens: 'De discussie is nu geloof ik dat het bij ons verdedigend misschien niet zo goed in elkaar zit. Met Jonk op die positie hebben we een heel sterk wapen, een wapen dat een wedstrijd kan openbreken. Je moet de discussie niet verleggen. Als je als team heel aanvallend speelt moet je juist op die positie van Jonk een aanvallend ingestelde speler hebben staan.'

Maar mag hij zich verder op de vlakte houden over hoe en met wie het Nederlands elftal dient te spelen? En voorzetjes tot uitingen van triomfalisme worden door Bergkamp achteloos annex superieur om zeep geholpen. 'Ach..' Zwijgt.

'God' is niet vergeten dat velen aan hem hebben getwijfeld, de venijnige uithalen bewaart hij bij voorkeur voor de Arena. Hij kan vandaag de meest productieve Nederlands elftal-speler aller tijden worden ('Zou leuk zijn.') maar lukt het tegen Turkije niet dan komt het later wel.

Straks, in Frankrijk, moet het 'zijn' WK worden en zijn clubcoach bij Arsenal, Arsene Wenger, weet welhaast zeker dat dat ook het geval zal zijn. 'Intelligente man', zegt Bergkamp over zijn Franse coach, maar zelf houdt hij niet zo van stelligheden: 'Je hoopt dat je constant dit ritme kan vasthouden. Daar werk je aan. Tsja, wat moet je daarvoor doen? In ieder geval heel blijven.'

Hij speelt nu voor het derde seizoen in Engeland, het land waar het er op het voetbalveld niet altijd even zachtzinnig aan toe gaat, maar met 'heel' blijven heeft hij tot dusverre geen grote problemen gehad. Hij spreekt met liefde over het Engelse voetbal: 'Ik bewonder de Engelsen om hun eerlijkheid. Dat zit ook in hun tackles. Het is altijd op de bal gericht. En ze zeuren en protesteren niet.'

Zijn ogen twinkelen: 'De instelling van Engelse spelers is zó perfect. Die zal nooit veranderen.'

Daarenboven: 'Kwalitatief wordt het voetbal in Engeland steeds beter. Ik zie steeds meer goeie, jonge spelers die technisch heel wat in hun mars hebben. Bij Manchester United heb je Beckham, Scholes, Budd. Dat zijn echt wel jongens die een balletje in één keer goed kunnen raken. Tactisch zijn ze ook sterk. Owen, van Liverpool. Die doet mij aan een Nederlandse voetballer denken.'

Ach, wat werd er her en der gemeesmuild toen Bergkamp twee jaar geleden voor het Engelse voetbal koos, en nu zegt hij: 'Zoveel goeie jonge spelers hebben we nu in Nederland toch niet?' In Van Bronckhorst ziet hij wel wat. 'Zelfs in die wedstrijd tegen Juventus zag ik toch een paar hele leuke momenten van hem.'

Het Engelse voetbalpubliek ziet dezer weken ladingen mooie momenten van Dennis Bergkamp, de man die niet aan intikkertjes doet en die zo ongeveer in zijn eentje hard op weg is werkgever Arsenal van een zeer hardnekkig stigma (Boring, boring Arsenal) te verlossen.

Zijn doelpunt-van-de-maand-september (een klassieke Bergkamp-actie: de bal uit een dieptepass in de lucht aannemen, met de andere voet over de verdediger wippen en met de binnenkant van de voet 'geplaatst' afronden) inspireerde een BBC-cameraman tot een prachtopname bij de Arsenal-dug out: het ongeloof waarmee collega-aanvaller Ian Wright - maakt toch ook wel eens mooie doelpunten - het kunststukje begroette.

Het wordt uiteraard weer tijd voor tempering: 'We draaien nu als team veel beter dan vorig jaar. Wenger is een rustige, intelligente man die er steeds meer voetbal bij ons inbrengt. Hij laat me mijn gang gaan, ik krijg de vrijheid. Vooral de jongens op het middenveld, Vieira en Petit begrijpen me steeds beter. Dat heeft gewoon even tijd gekost. En ik sta er om wat extra's te brengen.'

Leuk en aardig, al die loftuitingen aan zijn adres, maar zijn grote ambitie bij Arsenal reikt verder dan een aanstaande zaligverklaring. 'Van begin af aan is de club heel goed voor me geweest. Wat ik echt wil is dat jonge jongetjes in Londen allemaal per se bij Arsenal willen spelen. Dat we echt de nummer één van Londen zijn.'

Heerlijke mensen, die Engelsen, stipuleert Bergkamp. Glenn Hoddle, de huidige bondscoach, was vroeger zijn favoriet. 'Sinds hij de baas is is Engeland veel sterker geworden.' Met inachtneming van het feit dat Italië juist op momenten van grote druk altijd op zijn sterkst is ('Dat zag je ook weer op het laatste WK') hoopt hij dat de kraker van vanavond in Rome door Engeland wordt gewonnen.

Om dan straks, in Frankrijk, nog een keer Engeland te treffen: 'Voor ik stop met voetballen moet die 4-1 van het EK worden weggewerkt.' Tempert maar weer eens: 'Tuurlijk hebben we een goede ploeg, maar we hebben maar één grote wedstrijd gehad, thuis tegen België. Die hebben we goed afgelegd.'

De Almachtige weet ook niet alles: 'Tsja, waar staan wij?'

Meer over