Nu nog een liefdesbaby: de elf winnaars van 2005

11. Rien Veen...

Nog niet voldoende wordt beseft dat een wereldkampioenschap voetbal in Duitsland, met Nederland als een van de deelnemers, krachten los maakt in de samenleving waarop niet iedereen zit te wachten; sterker nog, die onherroepelijk bij grote bevolkingsgroepen weerzin zullen oproepen.

Aan de zogenaamde Oranje-koorts kleven ook afgrijselijke elementen, zoals Rob Oudkerk als gast in Villa BvD of de scharrelaars die nu al pakhuizen vol troep klaar hebben staan, zoals een oranje hoed in de vorm van een bierpul of een opblaasbare hamer, enfin, te veel om op te noemen.

Een grote speler op deze markt is Rien Veen. Kassa! Zijn waar is uitgestald op www.deoranjeman.nl. Rien zegt: 'Je moet durven te investeren en dat heb ik gedaan. En er is een markt voor (...). Met voetbal is het natuurlijk helemaal te gek, dan lijkt heel Nederland wel de imbeciel te willen uithangen.'

Imbecielen? Rien zegt het.

10. Wesley Sneijder.

Je kunt van alles over hem zeggen, bijvoorbeeld dat hij waarschijnlijk door Ajax was gestuurd, maar hij stond er toch maar mooi, bij het monument voor David di Tommaso in Utrecht.

En hij zei precies wat iedereen dacht, met precies de juiste woorden. Mooi meegenomen ook dat hij tegenwoordig niet meer alleen op anderen kritiek heeft, maar ook op zichzelf.

9. Louis van Gaal.

Wat sommige collega's hem kwalijk nemen, is dat hij voortdurend zegt dat AZ niet tot de titelfavorieten mag worden gerekend.

Maar dat doet Van Gaal niet uit angst, of om de aandacht van zijn ploeg af te leiden; dat doet hij omdat hij zeker weet dat AZ dit seizoen geen kampioen van Nederland zal worden. Over Van Gaal kun je veel beweren, maar dit soort spelletjes speelt hij niet.

8. Harry Been.

De grote man achter het meest overschatte - maar succesvolle - evenement van het jaar, het WK voor spelers tot 20 jaar. Bijna alle herinneringen zijn vervaagd. Er was iets met een speler die ooit door Ajax werd weggestuurd, de Argentijn Lionel Messi natuurlijk, en een oneindige reeks strafschoppen aan het eind van een wedstrijd tegen Nigerianen die veel ouder waren dan ze zeiden. En het was mooi weer.

7. Klaas Jan Huntelaar.

Waarmee we natuurlijk ook Riemer van der Velde eren, de voorzitter van Heerenveen die hem voor een prikkie weghaalde bij AGOVV/PSV en voor negen miljoen euro doorverkocht aan Ajax.

6. Freek de Jonge.

Voor het VPRO-programma (Freek) Kortgehouden interviewde hij Johan Cruijff. Het was een legendarisch gesprek, omdat Cruijff een paar maal werd onderbroken. Dat gebeurt zelden.

Wat nóóit gebeurt, is dat Cruijff streng wordt toegesproken omdat hij een zooitje maakt van de Nederlandse taal. Ongeduldig legde De Jonge uit dat 'een speler wie' geen correct taalgebruik is, en 'een speler die' wel. Cruijff trok zich daar natuurlijk geen bal van aan, maar het was goed en moedig dat iemand het eens probeerde.

5. Maarten Nooter.

Het Hoofd Sport NOS leverde natuurlijk maar een bescheiden bijdrage, maar de aanval van Talpa is door de publieke omroep behendig en kundig afgeslagen. Je ziet het voor je, de NOS'ers die onmiddellijk na het ontwaken naar de site met de kijkcijfers surfen, ook die van Talpa, en dan tevreden een kop koffie voor zichzelf inschenken.

4. Rafael van der Vaart.

Vorig jaar zesde op de verliezerslijst, dit jaar gloriërend in Hamburg en een van de oogappels van Van Basten. We zijn hem een excuus schuldig, en Sylvie ook en we vinden het fijn dat we ons kunnen verheugen op een liefdesbaby die tijdens het WK zal worden geboren.

3. Marco van Basten.

Aangenaam nog steeds, een bondscoach die zich van reputaties, zeurderige journalisten of gekrenkte ego's niets, maar dan ook niets aantrekt. Hoewel de zorgen over het tactisch vernuft van Van Basten zo langzamerhand toenemen en we tegen Italië konden zien dat hij van een elftal ook een flinke puinhoop kan maken.

2. Phillip Cocu.

Om de een of andere reden onttrokken de grootste kwaliteiten van Cocu zich altijd aan onze waarneming. Dat kan aan ons liggen. Maar misschien heeft Hiddink er wel voor gezorgd dat Cocu in 2005 een van de beste spelers van Europa was, dat kan natuurlijk ook.

1. Guus Hiddink.

Zaakwaarnemer Cees van Nieuwenhuizen zei in Australië dat Guus te groot is geworden voor Nederland. Dat klopt niet. Niemand is groter dan zijn land van afkomst en het leuke van Hiddink is nou juist dat hij het allerbeste uit Nederland combineert met een totaal gebrek aan benepenheid. Dát is wel on-Nederlands.

Meer over