Nog niet klaar met het oranje shirt

Zaterdag spelen de volleyballers tegen Spanje het eerste duel om een EK-ticket. Met Kay van Dijk. De boomlange diagonaalaanvaller is terug en dat voelt goed. Er zit weer drive in de selectie.

Robert Misset
Kay van Dijk: 'Ik ontleen gezag aan mijn lengte.' Beeld Marcel van den Bergh
Kay van Dijk: 'Ik ontleen gezag aan mijn lengte.'Beeld Marcel van den Bergh

Alsof een vliegtuig laag overkomt, hangt de 2 meter en 15 centimeter lange Kay van Dijk boven het Portugese blok. Hij lijkt de volleybal als een appel uit de boom te gooien. 'In mijn sport is het voordelig om zo lang te zijn', zegt de 30-jarige diagonaalaanvaller van het Nederlands team. 'Ik ben gelukkig in dit lichaam, ik ontleen natuurlijk gezag aan mijn lengte. Het is ook onhandig. Ik stoot geregeld mijn kop tegen een deur. En dat ziet er met mijn postuur soms lullig uit.'

Indrukwekkend

Van Dijk hoeft zijn handen slechts te strekken om boven het net - op een hoogte van 2,43 meter bij de mannen - uit te komen. 'Ik hoef minder te springen dan de meeste volleyballers. Toch zijn er genoeg spelers die hoger springen dan ik. Het ziet er altijd indrukwekkend uit als ik een bal smash. Zeker als de blokkeerders een stuk kleiner zijn dan ik. Maar op topniveau moet ik flink aan de bak.'

Om zijn knieën te sparen, moet Van Dijk zorgen dat hij niet boven zijn huidige gewicht van 104 tot 105 kilo uitkomt. 'Ik zou er nog meer spiermassa bij kunnen kweken. Het zou ten koste gaan van mijn explosiviteit. Anders word ik zo'n logge aanvaller. Ik ben met mijn lengte redelijk soepel gebleven. Hoe meer kilo's je meeneemt de lucht in, hoe meer je knieën en rug moeten opvangen. Ik heb ook 110 kilo gewogen en dat verschil voelde ik meteen.'

Wandelende torenflat

Je zou bij deze wandelende torenflat een schoenmaat 50 of hoger verwachten. Zijn relatief kleine voeten stellen hem echter in staat optimaal te bewegen. 'Ik heb maat 46 voor een normale schoen en een maatje groter voor een sportschoen. Toen ik in Zuid-Korea speelde, noemden mijn teamgenoten mijn kleine, snelle voetjes een groot voordeel.'

Vliegen is een hel voor de lange mannen, aldus Van Dijk. Evenals de armlastige basketballers zijn ook de volleyballers vaak aangewezen op prijsvechters. Waar laat een reus zijn benen? 'Met enig geluk voor de nooduitgang als daar een stoel vrij is. En anders in het gangpad, moet ik de stewardessen irriteren als ze er langs moeten. Vaak probeer ik dicht bij de entree te staan. Zien mensen alleen mijn borstkas. Dan ga ik overdreven bukken. Als ik een klotenplaats heb, willen mensen dan wel ruilen.'

Ook in het dagelijks leven benadrukt Van Dijk de positieve kanten van zijn lengte. 'Het geeft me ook vertrouwen. Zeker in zakelijke gesprekken, voel ik snel respect. Er komt met mijn lengte wel iemand binnen.'

Afwezigheid

Van Dijk kwam ook anders binnen op sportcentrum Papendal, toen de nieuwe bondscoach Gido Vermeulen en zijn assistent Ron Zwerver hem na twee jaar afwezigheid weer opriepen. 'Deze coaches wilden de beste spelers van Nederland kunnen opstellen. Het is ook logisch. We spelen meteen twee finales tegen Spanje om het EK te bereiken.'

Van Dijk kijkt al over die eerste horde heen. 'Het is een groter project, al is kwalificatie voor het EK een belangrijk onderdeel. Ik zie een nieuwe visie, een plan voor de toekomst. Ik kom niet alleen terug voor de duels met Spanje en de World League. Ik had een sterk unfinished business gevoel. Ik was nog niet klaar met het Nederlands team. Er zit veel potentie in deze groep. Ik geloof dat het er een keer uit moet komen.'

Routiniers

Onder de vorig jaar ontslagen Edwin Benne was geen plaats meer voor routiniers als Van Dijk en de eveneens teruggekeerde oud-aanvoerder Rob Bontje. 'Ik heb me telkens beschikbaar gesteld. Maar er werd geen gebruik van me gemaakt. Ik ben blij dat iedereen nu een kans krijgt om zich te bewijzen in het Nederlands team.

'Voor mij was het een voordeel dat ik bij mijn Poolse club Zaksa Kedzierzyn al met spelverdeler Nimir Abdelaziz speelde. Heb je toch een stapje voor op de rest. Ik denk dat het een van de redenen was om me terug te vragen. We kwamen in de World Leagueduels tegen Portugal snel in ons ritme.'

Op zijn site brengt Van Dijk een ode aan zijn in 2012 overleden moeder, die voor altijd een bron van inspiratie is. 'Ik moet zo hard mogelijk tegen een volleybal slaan. Het valt in het niet bij het gevecht dat zij heeft moeten leveren.'

Moeder

Drie jaar geleden bedankte Van Dijk voor de nationale ploeg om zijn ernstig zieke moeder bij te staan. 'Ze was vegetariër, rookte niet en dronk nooit alcohol. De boosheid zat bij het begin van haar ziekte. Hoe onrechtvaardig kan het leven zijn? Toch bleef ze positief. Maandag had ze een chemokuur tegen de kanker, dinsdag was ze ziek en woensdag was ze weer in het fitnesscentrum.

'We noemden haar superwoman. Mijn moeder schreef brieven en hield een blog bij, zodat ze niet telkens hoefde uit te leggen wat haar mankeerde. Ze inspireerde er velen mee. Ze dachten: als Marjan dit kan opbrengen, kunnen wij het ook. Het gold ook voor mij. Ik heb mijn moeder nooit horen klagen. Wie ben ik dan om te zeuren over een pijntje?

'Mijn moeder had gekozen voor palliatieve sedatie. Ze werd in slaap gehouden. Dan eet en drink je niet meer, maar je weet niet wanneer de dood intreedt. De dokter had me gezegd dat het einde zich zou aandienen, wanneer de ademhaling van mijn moeder wat hoger kwam te zitten. Ik werd 's ochtends wakker en ging bij haar kijken. Mijn vader was net naar zijn werk gegaan. Ik merkte dat haar ademhaling stokte. Tot het ophield. Het was mooi dat ik ook toen bij haar kon zijn.

'Je kunt alles in de sport uitvergroten. Je moet presteren, je moet medailles winnen. Je moet van alles. Voor mij telde niets meer toen mijn moeder overleed. Ik heb het een plek gegeven. Moeilijke momenten in een wedstrijd, slecht spelen; ik kan het in perspectief zien. Er is altijd een volgende wedstrijd om je te herpakken. Mijn moeder krijg ik nooit meer terug. Maar ik was gemotiveerder dan ooit om het beste uit mezelf te halen.'

Webshop

Van Dijk deed het door een webshop te beginnen voor vitamine d. Hij zocht mede naar aanleiding van de dood van zijn pas 58-jarige moeder een product dat het immuunsysteem kon versterken. Van Dijk koestert de herinneringen aan haar ook op het volleybalveld. 'Mam, je bent op elk matchpoint bij me', schrijft hij op zijn site.

'Nu kom ik terug bij het Nederlands team om iets af te maken. Ik ben een kritisch mens, ik heb de staf gewaarschuwd dat ze weerstand van me kunnen verwachten. Maar ik voel bij iedereen de drive, die in mijn laatste jaren bij de nationale ploeg soms ver te zoeken was. En ik wil mijn moeder laten zien dat ik niet klaar ben in een oranje shirt.'

Meer over