Neptunus verovert dertiende titel

Holland Series..

Amsterdam Eerst als de laatste nul in de Holland Series is gevallen en de landstitel voor de honkballers van Neptunus een feit is, laat Steve Janssen het masker van onverstoorbaarheid zakken. Juichend spurt de Belgische coach het veld op om te dollen en te hossen met zijn spelers die in opperste staat van vrolijkheid de champagneflessen boven elkaars hoofden laten leeglopen.

‘Mooi hè’, verzucht Janssen als hij de kampioensmedaille in ontvangst heeft genomen. ‘De titel veroveren in Amsterdam, straks een feest in Rotterdam en daarna nog een toetje met vrienden in Antwerpen.’ Toch kan hij er niet omheen. ‘Het is een landskampioenschap met een zwart randje.’

Want de smet van de uitschakeling voor de Final Four, het Europees clubkampioenschap, enkele maanden geleden op eigen veld is nog lang niet weggepoetst. Verliezen van Rimini kan natuurlijk, van Tenerife had niet mogen gebeuren en de 1-0-nederlaag tegen Pioniers Hoboken uit België was een regelrechte blamage.

Over de oorzaak van het falen laat Janssen zich niet uit. ‘We hebben wel de koppen bij elkaar gestoken. Ik heb gezegd: het mag vijf minuten duren of enkele uren, we gooien het er nu uit. Als we klaar zijn dan laten we het hier liggen en focussen we ons op de competitie. Wat er is gezegd houden we binnenskamers. Na een half uur waren we klaar. Alle neuzen wezen dezelfde kant op. Met dit als slot.’

Zaterdag laat Neptunus er geen twijfel over bestaan wie de terechte kampioen is. Op sportpark Ookmeer in Amsterdam wordt Pirates in het zesde treffen van de best-of-seven-serie voor de vierde keer verslagen. Het wordt 5-2 en dat is een flauwe afspiegeling van de krachtsverhouding deze middag.

Waren de eerste wedstrijden in de reeks onder de maat, nu speelt Neptunus met de grandeur die bij een kampioen past. In de tweede inning haalt Janssen verhaal bij de arbiters. Enkele discutabele beslissingen waren in het nadeel van zijn ploeg uitgevallen en Pirates was op een 2-0-voorsprong gekomen. ‘Je doet zoiets om je spelers in bescherming te nemen’, zegt Janssen. ‘Vanaf dat moment leek het wel alsof het adrenalinestoten waren die de jongens nodig hadden.’

Aan slag viel de ene rake klap na de ander en Pirates-pitcher Rob Cordemans, die zich al niet lekker voelde, moest na vijf innings de heuvel verlaten. De uitblinker bij Neptunus was pitcher Diegomar Markwell. Volgens de rotatie was het eigenlijk de beurt van Kevin Heijstek, maar Janssen besliste anders. ‘Markwell had beide wedstrijden gegooid die we verloren. Dinsdag zei ik tegen hem: Diego jongen, jij gooit zaterdag, ik ga ervan uit dat je niet drie wedstrijden op rij verliest.’

Markwell was onbespeelbaar voor zijn tegenstanders. ‘Je hebt van die dagen dat alles lukt’, zei hij. ‘Dit was zo’n dag.’ Geen tegenstander slaagde er nog in op de honken te komen. Eigenlijk wilde Janssen hem in de achtste inning vervangen door de supercloser Dushan Ruzic, maar hij besloot dat niet te doen. ‘Die jongen kreeg één honkslag tegen. Dan moet je hem de wedstrijd laten uitgooien.’

Ogenschijnlijk op zijn gemak staat Janssen de hele wedstrijd naast de dug-out. De handen in de zij of op de rug, kauwend op een stuk kauwgom. Het is zijn standaardpose. ‘Ik probeer zo weinig mogelijk emotioneel te zijn. Een coach die zenuwachtig is of gek loopt te doen straalt onrust uit.’

Voor Neptunus is het de dertiende titel, voor Janssen de tweede opeenvolgende. ‘Het succes van een coach is afhankelijk van zijn spelers. Zo simpel is het’, vindt Janssen. ‘Twee kampioenschappen willen niet zeggen dat ik nu een betere coach ben dan drie jaar geleden bij Sparta/F.’

Voor komend seizoen moet Neptunus op zoek naar een nieuwe geldschieter. Na 12 jaar stopt Door ermee. ‘Dat maakt de weg vrij voor een grotere sponsor’, zegt voorzitter Van Aalen. ‘De ploeg gaan we een beetje verjongen. Normaal gesproken blijft Janssen aan als coach. Onze doelstelling is in Europa een rol van betekenis te spelen. Dat we het dit jaar lieten afweten, doet nog steeds erg zeer.’

Meer over