Nieuws

Nederlandse zeilers moeten geduld hebben. Olympisch water van Tokio pas half juli open voor sporters

Het is wennen voor de Nederlandse zeilers. Voorheen was de equipe maanden voor de start van de Spelen al te vinden op het olympisch water. Vanwege corona is dat nu niet mogelijk.

Marit Bouwmeester tijdens een training in haar Laser Radial in januari voor de kust van Las Palmas. Beeld Getty Images
Marit Bouwmeester tijdens een training in haar Laser Radial in januari voor de kust van Las Palmas.Beeld Getty Images

De acht boten, de masten en het overige materiaal zijn onderweg naar Japan. De containers zijn het Suezkanaal al gepasseerd. Maar de tien zeilers die in het olympische watersportoord Enoshima zullen strijden om medailles moeten wachten. Ze mogen vanwege corona pas op 15 juli het Japanse water op, ruim tweeënhalve maand later dan gewenst door de succesvolste zeilploeg ter wereld.

Dat is flink wennen, zegt hoofdcoach Jaap Zielhuis van de zeilploeg. In Weymouth, tijdens de Zomerspelen van 2012, Rio de Janeiro, in 2016, oefenden de Nederlanders maanden van tevoren al op het zeewater. ‘We brachten actuele wind en stroming in kaart. Dat is nu allemaal niet mogelijk.’ Alles is nu anders dan gepland en bedacht. ‘We zullen nog maar beperkt grip op ons eigen leven hebben daar’, zegt Zielhuis deze week in Medemblik, tijdens de Allianz Regatta.

Niet dat de zeilers onbekend zijn met de locatie. Voor corona kwamen ze er meermaals. Zielhuis: ‘In 2016 waren Marit Bouwmeester en ik daar al, twee maanden na de Spelen van Rio. In de drie volgende jaren waren we er ook. Marit is de recordhouder bij de zeilers. Zij ging drie keer drie weken per jaar. Lilian de Geus is er een keer langer dan een maand geweest. Zelf ben ik er tien keer naar toe geweest.’

Water is onvoorspelbaar

Alles was bedoeld om de Nederlandse zeilploeg de allerbeste voorbereiding op de Spelen van Tokio te geven. Volgens statistiekbureau Gracenote kunnen de zeilers vijfmaal goud winnen, een prognose die Zielhuis relativeert. Wind en water zijn onvoorspelbaar. ‘We hadden een heel mooie organisatie opgetuigd. Dorien Hoekstra heeft daar als kwartiermaker heeft veel werk ingestoken. Zij heeft als windsurfer twee Olympische Spelen gedaan. Zij weet hoe je het wilt hebben op de Spelen, We hadden huisjes aan de haven, een tent voor de gym, fitnessapparatuur, een eigen eetzaal, een kok, oranje fietsen.’

Een geluk is dat Nederland met Groot-Brittannië, ook een groot zeilland, jaren geleden als een van de eersten in Japan neerstreek. Dat blijkt nu, door het reisverbod van de voorbije zestien maanden, een voordeel.

Zielhuis: ‘We zijn er veel geweest. We hebben allemaal notities gemaakt van hoe het daar werkt. De trackers geanalyseerd, de routes die zeilers hebben gevaren tijdens wedstrijden. Met hulp van Douwe Broekens van het Sailing Innovation Center in Scheveningen hebben we een mooie app gebouwd. Hij kan en zal alles op afstand volgen. Dan kun je zien welke slimmigheid winnaars hebben gedaan. Daar hebben we toch een puntje voorsprong op de mensen die daar nooit zijn geweest.’

Surfboards in het vliegtuig

Vanwege het verlate vertrek is materiaal later verstuurd. Zielhuis: ‘Ik zei, ho, we wachten nog even, het materiaal kan in Europese wedstrijden nog wel gebruikt worden. Maar je wilt het ook niet te laat verschepen, met de kans dat het bij de douane komt vast te zitten. De containers zijn nu door het Suezkanaal heen. De RS:X surfboards van Kiran Badloe en Lilian de Geus gaan het vliegtuig in.’

Per deelnemers zijn behoorlijk verschillen. Zielhuis: ‘Marit Bouwmeester en mogelijk Duko Bos, onze elfde deelnemer eventueel, varen Lasers die daar door de Japanse fabriek worden neergezet. Er wordt geloot om die boten. Het is een pure eenheidsklasse. Nicholas Heiner heeft zijn favoriete Finn al een jaar apart gelegd. Dit is ’m zegt hij en die boot ga je niet in andere wedstrijden gebruiken. Om het risico te vermijden dat iemand een gat in de hull vaart.’

De Nederlanders varen deze week in Medemblik en daarna nog eens een interne regatta in Scheveningen. Vervolgens wordt de hitte van Spanje opgezocht, tot er op 12 of 13 juli vertrokken wordt naar Tokio. ‘Ik vlieg al op 8 juli’, zegt coach Zielhuis die Heiner begeleidt. De uitpakkers nog drie dagen eerder. ‘Maar we gaan met dezelfde staf, lean and mean. Korte lijnen, dat werkt het best. Plus onze oud-coach Ian Ainslie voor het vele papierwerk.’

Het is veilig in Japan

In Japan is er een doel: ‘Het contact met de lokale bevolking minimaliseren. Het is op het vliegveld de trein of de bus in en dan direct door naar Enoshima. We hebben, nu we niet in onze geliefde huisjes mogen, gevraagd om een hotel voor ons alleen. Een Nederlands zeilbubbeltje. Maar er zijn meer landen met dat verzoek.

Zielhuis is ondanks de problemen optimistisch over het verloop van de Spelen. ‘We gaan niet naar de opening, niet naar de sluiting, niet naar andere sporten kijken. Op de kamers, oud-Hollandse spelletjes mee. Als we klaar zijn, binnen 48 uur het land uit. Ik denk dat het veilig kan. In tegenstelling tot wat Japanse artsen zeggen, dat het zo gevaarlijk is, ik denk dat er nul besmettingen komen.’

Meer over