Nederlands volleybalteam voor twee krachtproeven in finale-weekeinde Joegoslavië eindigt nog net voor Italië

Het Nederlands volleybalteam is twee ware finales verwijderd van zijn eerste Europese titel. Het karwei in eigen land is door de verrassende verwikkelingen in de andere poule tot een veel zwaardere opgave geworden dan de Olympische kampioen heeft kunnen bevroeden....

JOHN VOLKERS

Van onze verslaggever

John Volkers

EINDHOVEN

Het Italiaanse verzaken - de Azzurri lieten eerder deze week in Den Bosch de groepszege aan Joegoslavië - heeft de gedroomde en onderhand traditionele eindstrijd, Nederland-Italië, naar de halve finales doen verhuizen. Als de nationale ploeg deze klassieker weet te overleven dan staat zondag de echte finale, tegen de winnaar van Joegoslavië-Frankrijk, te wachten.

Bondscoach Gerbrands wilde ver na de vijfde overwinning van zijn team (3-0 tegen Bulgarije) wel toegeven dat de omgekeerde volgorde van de opponenten - eerst Italië dus en dan Joegoslavië - een groter obstakel van zijn team betekent op weg naar het einde van de titelrace.

Zijn aanvoerder Blangé vond daarentegen dat het allemaal weinig uitmaakte. 'Om hier kampioen te worden, zul je vroeg of laat Italië moeten verslaan.' Blangé was weinig aangedaan door het nieuws dat Joegoslavië zich veertig kilometer verderop in zijn poule naar de eerste plaats had gespeeld.

Een dag eerder was het rekenen al begonnen. In de middaguren, na Italië-Rusland (3-0), was duidelijk dat slechts een uitglijder (één verloren set) van Joegoslavië tegen Duitsland de volgorde in het klassement nog op zijn kop kon zetten.

In de tweede set was het in de Bossche Maaspoort even 14-14 en leek er toch weer een Nederland-Italië als slotakkoord in de maak. Sinds 1992 was die eindstrijd een bijna vaste invuloefening bij grote toernooien. Maar de Joegoslaven ontsnapten alnog naar 16-14 en werden uiteindelijk groepswinnaar door een beter puntenratio.

'En daarom spelen we voor het eerst sinds 1989 weer in de halve finale tegen de Italianen', zo bleek spelverdeler Blangé zijn huiswerk naar behoren te hebben gedaan. Dat was bij het Europees kampioenschap in Stockholm en het werd toen 3-0 voor de Italianen (7,3 en 2). Nederland moest het in dat toernooi uiteindelijk met brons doen. Voor Italië begon daar zijn internationale suprematie.

Het Nederlands team trachtte zich in het duel tegen de Bulgaren niet te laten afleiden door de speculaties over de komende tegenstander. 'Als de stofwolken zijn opgetrokken, dan zien we wel tegen wie we moeten spelen', sprak Gerbrands voor de wedstrijd.

De vijfde driesetter op rij werd door de coach aangewend om de jonge Robert van Es extra speeltijd te geven. De pass-specialist van 2.04 meter was de vervanger van Nummerdor. De goed spelende Van Es deed veel vertrouwen op, al zal het effect op de gepasseerde basisspeler twijfelachtiger zijn. Gerbrands' opvatting is dat een speler daar tegen moet kunnen. 'Anders is hij niet geschikt voor de top.'

In de derde set kwam tweede spelverdeler Latuhihin in het veld om de benen van Blangé te sparen en liet Mike van de Goor zien een behoorlijk effectieve sprongservice te hebben. De opvallendste klant in de wisselhoek, Olof van der Meulen, bleef daar staan. Vooraf was al afgesproken dat hij eerste keus Schuil niet zou vervangen.

In de koude oorlog voor de laatste dagen wenst Gerbrands de magie rond de laat genezen Van der Meulen intact te houden. 'Ik weet wat hij kan, maar ik wilde niet dat het op de video's van de tegenstanders kwam te staan.' De psychologische strijd met Italië was begonnen.

Meer over