serie

Naomi Osaka stopt voorlopig met tennis. ‘Als ik win, ben ik niet blij. Als ik verlies, voel ik me droevig’

Sinds 2018 kampt de introverte tennisster Naomi Osaka met depressies. Nadat ze in de US Open was gestrand, zei ze dat ze voorlopig haar laatste wedstrijd had gespeeld.

Een gedesillusioneerde Naomi Osaka tijdens een pauze in de wedstrijd tegen de Canadese Leylah Fernandez. Osaka verloor in drie sets  (7-5, 6-7, 4-6). Beeld EPA
Een gedesillusioneerde Naomi Osaka tijdens een pauze in de wedstrijd tegen de Canadese Leylah Fernandez. Osaka verloor in drie sets (7-5, 6-7, 4-6).Beeld EPA

Het turbulente tennisjaar van Naomi Osaka (23) eindigde vrijdagnacht in mineur met een nederlaag in de derde ronde van de US Open. Het verlies (7-5, 6-7, 4-6) tegen de ongeplaatste Canadese Leylah Fernandez, pas 18 jaar oud, was verrassend, maar ook weer niet. Osaka, worstelend met mentale problemen, de plezier in het spel verloren, zat er doorheen. Na afloop van de partij kondigde de Japanse aan het tennis voorlopig te verlaten.

‘Hoe ga ik dit zeggen?’ sprak Osaka, waarna de tranen kwamen. Een begeleider van het toernooi wilde de persconferentie stoppen, maar de uitgeschakelde titelfavoriet wilde haar verhaal doen. ‘Als ik win, ben ik niet blij maar voel ik opluchting’, zei Osaka. ‘En als ik verlies, voel ik me droevig. Volgens mij is dat niet normaal.’

Haar toekomst in de sport is ongewis. ‘Ik weet niet wanneer ik mijn volgende wedstrijd zal spelen’, besloot ze. ‘Ik denk dat ik voorlopig even een pauze zal nemen.’

Het seizoen van Osaka voltrok zich de afgelopen maanden als een pijnlijke herinnering aan de mentale lasten van topsport, die van het vaak eenzame tennis in het bijzonder. Publiekelijk, in het volle licht van de schijnwerpers, vocht de introverte Japanse haar strijd tegen onzekerheden en depressies.

Ook in het voorjaar onderbrak Osaka haar seizoen, nadat ze had geweigerd deel te nemen aan de persconferenties van Roland Garros. De mentale belasting was te groot, verklaarde ze, en na nederlagen voelden de vragen van journalisten als natrappen.

Toen de organisatie in Parijs dreigde haar te diskwalificeren, stapte Osaka uit het toernooi. Sinds 2018 kampte ze met depressies, onthulde de tennister daarop. Pas bij de Olympische Spelen in haar thuisland kwam ze weer in actie. Osaka verloor in de derde ronde.

Hernieuwde moed

Met hernieuwde moed begon ze een week geleden aan de US Open. Op sociale media beschreef ze hoe ze tot nieuwe inzichten was gekomen. ‘Ik denk altijd dat ik niet goed genoeg ben’, schreef Osaka. De druk van het moeten, opgelegd door haarzelf en anderen, leek verlicht. ‘Ik geef alles wat ik kan, sorry als dat niet genoeg is. Ik kan mezelf niet meer opzadelen met al die hoge verwachtingen.’

In Time Magazine beschreef Osaka haar belangrijkste les van de afgelopen maanden. ‘Je kunt niet iedereen tevreden stellen.’

Vaak deed ze haar best om het te doen. In een scene uit een onlangs verschenen Netflix-documentaire over haar leven richt Osaka zich tot haar Japanse moeder. ‘Had je verwacht dat ik op mijn 22ste meer gepresteerd zou hebben?’, vraagt ze, toen al met twee Grand Slam-titels op zak. ‘Of is dit acceptabel?’

Hoog waren de verwachtingen goedbeschouwd haar hele leven. Als kind bracht Osaka dagen door op een tennisveldje in Jamaica, in het New Yorkse stadsdeel Queens, ook te zien in de documentaire.

Enkele uren voor haar nederlaag in het Arthur Ashe-stadion, op een minuut of twintig rijden verderop, wordt op drie van de vier banen gespeeld. Hier, in het Detective Keith L. Williams Park, zette Osaka haar eerste stappen naar de wereldfaam die haar nu zo lijkt te kwellen.

Temperament

Op een van de banen oefent een meisje met dezelfde haardracht en zonneklep haar service. Aan de overkant speelt een vader met zijn kinderen, vrijblijvend en speels. Zijn getalenteerde, 10-jarige zoon is een ‘work in progress’ met een overschot aan temperament, zegt de man. Geduldig slaat hij de ballen in zijn richting.

Ook Osaka, geboren in Japan maar vanaf haar 3de opgegroeid in de Verenigde Staten, kwam hier aan de hand van haar vader, een man uit Haiti. De familie kon terecht op de publieke banen, waar elders vaak fors moest worden betaald.

Uren brachten Osaka en haar zus Mari door op de banen. Geschoold werden ze thuis, als ze even niet hoefden te tennissen. Toen de talentvolle Naomi 8 jaar oud was, verhuisde de familie naar het beloofde tennisland: Florida. In navolging van onder meer haar jeugdidool Serena Williams, werd Osaka er gekneed tot een wereldtopper.

Met het geld van een sponsor liet de tennisster de banen in Jamaica onlangs renoveren. Samen met haar zus zorgde ze voor het ontwerp. Bij de entree worden bezoekers in drie talen, Engels, Haïtiaans en Japans, welkom geheten. In een interview met The New York Times lichtte Osaka toe waarom ze voor bepaalde kleuren had gekozen. Paars, blauw, donkergroen. Ze werken kalmerend. ‘Rust is belangrijk voor mij.’ Het verklaarde meteen de ‘peace’-symbolen op de baan.

De komende tijd zal Osaka proberen de kalmte te hervinden. Haar spelvreugde ook. In haar partij tegen Fernandez toonde de Japanse zeldzame tekenen van frustratie. Voor een bal die ze hoog het publiek insloeg, kreeg ze een waarschuwing. Haastig en terneergeslagen verliet de viervoudig Grand Slam-winnares vrijdagnacht de baan van het Arthur Ashe-stadion. Wanneer en of ze zal terugkeren is onduidelijk.

Meer over