Namur Angels, dat is na HCAW wel even wennen

De op elkaar gestapelde autobanden in de hoek van het speelveld worden aan het oog onttrokken door brandnetels en vele soorten onkruid....

Van onze honkbalmedewerker

Peter Bruin

ANTWERPEN

Vorig jaar veroverde werper Tensen met HCAW nog de Nederlandse honkbaltitel. Nu staat hij wekelijks te ploeteren op een niveau dat minimaal drie klassen lager is dan de Nederlandse hoofdklasse.

Sportief gezien heeft hij een flinke stap achteruit gezet. Spelen bij de Nederlandse kampioen of de huidige nummer zes van België is een groot verschil. 'In het begin was het moeilijk. Maar ons team is gegroeid. Er is een groot verschil hoe we toen speelden en hoe het nu gaat.'

In Nederland reikte Tensen tot het niveau van het Nederlands team. Desondanks werd hij nimmer door Leurs geselecteerd. Het doet Tensen nog zeer. Nu hoeft het niet meer. Al is zijn arm sterker geworden en beschikt hij over een betere fastball dan ooit. 'Vorig jaar draaide ik lekker. Ik dacht, Leurs zal wel wat ervaring nodig hebben. Hij zou mij tegen een team als Cuba goed kunnen gebruiken. Spelers van de lange klap en daar de schijtballetjes van Tensen tegenover stellen. Ik weet dat ik geen wereldpitcher ben, maar wel iemand die zijn nut heeft.'

Toen hoofdcoach Fred van Gulik, vroeger tweede honkman bij PSV en al een jaar bij Namen werkzaam, een werper en een assistent zocht en Tensen benaderde hoefde hij dan ook niet lang na te denken. 'Wij zijn nu op een goede manier aan het bouwen. Je kunt niet zomaar een topteam creëren. We tolereren niks, net als McGinnis doet bij HCAW. Onze bedoeling is om later samen bij een Nederlandse hoofdklasser aan de gang te gaan.'

Verhalen dat hij voor veel geld naar Namen is gekomen zijn niet waar, zegt hij. Al heeft Eddy Heymans, miljonair, clubeigenaar en voorzitter van de Waalse Liga er heel wat voor over Namen in hogere sferen te brengen.

Over drie jaar moet Namen een Belgische topper zijn. Een nieuw honkbalstadion is gepland op een berg nabij het buitenhuis van Heymans, voor wie baseball de grote passie is. Het doel voor dit jaar zal wal worden bereikt: handhaven.

Nu, halverwege het seizoen, staat Tensen op vier overwinningen en twee nederlagen. Geen cijfers om over te jubelen. Maar dat komt omdat een werper als Tensen goede fielders nodig heeft die de ballen degelijk verwerken. En daar schort het bij Namen nogal aan.

Maar ook is Tensen ervan overtuigd dat hij door Vlaamse scheidsrechters wordt benadeeld omdat die niet kunnen verdragen dat een Nederlander bij een Waalse club speelt. 'Laat ik het zo zeggen, op beslissende momenten callen ze geen slag meer. Als ik een bal recht over de pijp zou gooien zouden ze die niet eens zien. Tegen Brasschaat was het helemaal erg. Dan weet ik, die wedstrijd mag ik gewoon niet winnen.'

Op het rustieke honkbalcomplex van Pioniers in de Antwerpse buitenwijk Hoboken behoeft Tensen dit weekeinde zijn kunsten niet te tonen. Stand-in Joseph Whitlach komt geen moment in de problemen. Bovendien rammen zijn teamgenoten er lustig op los. Het levert een zege van 2-14 op. John Lister slaat een homerun waarbij de bal niet over het hek wordt geslagen maar een boven het hekwerk hangende boomtak raakt en dan op het speelveld ploft.

In België betekent zoiets ook een homerun. Want, zo redeneert men, als die takken niet over de afrastering hadden gehangen dan was de bal buiten het speelveld beland. Peter Stroobants, buitenvelder in het Belgische team maar werper bij tegenstander Pioniers, heeft andere zorgen aan zijn hoofd.

Eigenlijk moet hij studeren, maar op aandringen van zijn teamgenoten is hij bereid om in elk geval een paar innings te gooien. Hij had het beter niet kunnen doen. Na vier innings, heel veel rake klappen en een achterstand van 1-11 blijft Stroobants ontevreden achter in de dugout waarin ook allerhande landbouw-attributen liggen opgeslagen. Terwijl Pioniers-coach Tony Gillis zijn pupillen aanspoort tot krachtig verzet, 'kom op, mannekes', vertrekt Stroobants alvast naar huis.

Tensen loopt wat verloren rond in het coachvak bij Namen. Hoofdcoach Van Gulik kent wat personele problemen. Jolly Juliana is even naar Curaçao, Craig Prevot moet studeren en Ronny Heymans, zoon van de clubeigenaar, treedt vandaag in het huwelijk. Daarom speelt Van Gulik (39) zelf ook mee. Als hij na een rake klap of vier-wijd op de honken verschijnt, voelt hij zich meer coach dan speler.

IJverig seint hij tekens naar zijn manschappen door aan neus en oorlel te trekken of andere lichaamsdelen te beroeren. Daarom blijft er voor Tensen niet veel over dan een teamgenoot, na een geslaagde tik, door te sturen of halt te laten houden bij een zak, zoals in België een honk wordt genoemd.

Bij de meeste ploegen worden de alom bekende rechthoekige honken gebruikt maar niet bij Pioniers. Daar ziet men liever de met zaagsel gevulde canvaszakken die al sedert de jaren zestig in Nederland niet meer voorkomen.

Umpire Kenny de Cort, 22 pas, heeft er goed de wind onder. Hij geniet dan ook de reputatie dat hij bij het minste of geringste oppositioneel gesputter tot veldverwijzing overgaat. In Nederland zou een dergelijk optreden tot grote opschudding leiden, maar hier haalt niemand het in z'n hoofd te protesteren. Soms lijkt het alsof de arbiter volstrekt willekeurig slag of wijd beslist, maar dat kan ook komen omdat in België de slagzone ruimer is dan in Nederland.

Even schrikt Tensen op als een bal diep in het linksveld wordt geslagen. Maar nadat Franklin Brondenstein wat brandnetels plat heeft getrapt en de bal tussen de autobanden aantreft, weet Tensen dat er niets ernstigs is gebeurd.

Meer over