Na Boonen laat ook de rechter wielerbaas De Cauwer jubelen

Bij de eerste zege huilde heel Vlaanderen, bij de tweede werd gisteren door de wielerliefhebbers de schouders opgehaald. José De Cauwer had desondanks binnen een maand twee keer reden tot jubelen....

Van onze verslaggeefster

De correctionele rechtbank van Antwerpen had er bijna vijf jaar voor nodig om de schouders van de, inmiddels voormalige, wielerbondscoach van België te verlichten. De rechter oordeelde de strafbare feiten uiteindelijk verjaard of niet bewezen. De openbare aanklager had een voorwaardelijke celstraf van drie maanden en een boete van duizend euro geëist.

De Cauwer zou als tussenpersoon hebben gefungeerd bij de transactie van dopingmiddelen aan Ronny Vansweevelt. Hij zou de renner een telefoonnummer hebben gegeven van een soigneur die de bestelling vervolgens via de brievenbus van De Cauwer zou hebben bezorgd.

De Cauwer heeft toegegeven dat hij in 1993, na lang aandringen van Vansweevelt, inderdaad een telefoonnummer doorspeelde van de Nederlandse verzorger Cees Matseurs, alias Schele Cees, en dat zijn brievenbus één keer als doorgeefluik fungeerde. ‘Maar ik ben een kleine garnaal, een héél kleine garnaal in deze zaak’, voerde De Cauwer als verdediging aan.

De zaak kwam in oktober 2000 aan het rollen na een achtervolging op de Belgische snelweg. Vansweevelt reed door acht patrouilles, ramde zo’n vijftig voertuigen en gooide onderweg amfetamines uit het raam alvorens hij tot stilstand gebracht kon worden door politie. Bij de ondervraging noemde hij vervolgens de naam van De Cauwer.

De vrijspraak was de tweede overwinning binnen een maand voor De Cauwer. Op 25 september boekte hij zijn belangrijkste resultaat in zijn negenjarige ambtstermijn als bondscoach. Nadat Tom Boonen als eerste naar de streep was gesprint, zei De Cauwer: ‘Raak me niet aan, ik ben God.’

Het was zijn reactie op alle kritiek die hem voorafgaand aan de WK ten deel was gevallen. De Cauwer zou niet in staat zijn een ploeg te smeden en hij selecteerde volgens velen de verkeerde renners. De bondscoach weigerde vervolgens de wereldtitel van Boonen als zijn grootste succes als ploegleider te noemen. Fijntjes wees hij op de overwinningen van Eddy Planckaert (Ronde van Vlaanderen) en Dirk Demol (Parijs - Roubaix) in 1988 en van bizarre Tourzege van Greg Lemond in 1989.

‘Ik ben blij dat het erop zit’, zei De Cauwer (56) in een eerste reactie op de vrijspraak. Toch riep hij de Belgische wielerbond nog ter verantwoording. De Cauwer toonde zich teleurgesteld over het gebrek aan steun van zijn werkgever. ‘Ik had op meer gehoopt.’

Het had zijn keuze om in te gaan op een aanbod van Davitamon-Lotto vergemakkelijkt. Bij de Vlaamse Protour-ploeg wordt De Cauwer verantwoordelijk voor de doorstroming van jong talent.

Meer over