Nieuws

Na al het bouwen aan een topploeg is het toch weer rouwen voor de basketbalsters

De Nederlandse basketbalsters hebben zich niet geplaatst voor het EK. De ploeg van bondscoach Hakim Salem verloor zaterdag de uitwedstrijd tegen Slowakije met 61-50. Vooral aanvallend schoot de ploeg tekort.

null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

Vijftien EK’s op rij werden gemist. Na 1989 telden de Nederlandse vrouwen, gemiddeld na de Letsen de langste ter wereld, niet mee in het Europese basketbal, een sport waarin lengte een gewichtige factor is. Alle hoop van de nationale ploeg was gevestigd op het breken met die nare traditie.

Hongarije was in de kwalificatiereeks tweemaal verslagen. Eén zege in en op Slowakije zou genoeg zijn geweest voor plaatsing voor de eindronde in Frankrijk en Spanje. Het pakte zaterdagavond in de bubbel van Piestany anders uit. Nederland verloor, vooral van zichzelf.

Het schieten was onder de maat: 34 procent, zelfs een rampzalige 29 voor de rust. Ballen zeilden soms over de ring. Simpele lay-ups werden gemist. Driepunters waren te zeldzaam. De verdedigende inzet was naar behoren, van Europees niveau vond bondscoach Hakim Salem, maar de ontbrekende precisie in de aanval viel daarmee niet goed te maken.

Het thuisspelende Slowakije won, met elf punten verschil (61-50), en kon, als beste van drie gelijk geëindigde ploegen, feestvieren. Nederland, ‘zuur’ over de nederlaag en de uitschakeling ‘op doelsaldo’, droop af, nog onwetend van de vreselijke terugreis die het team te wachten stond. ‘Om 2 uur in de nacht een sneltest, om half 3 de bus in, om half 5 op de luchthaven van Wenen. En daarna werd onze vlucht naar Amsterdam uitgesteld, tot die in de middaguren werd gecanceld’, was wat coach Salem zondagmiddag in de Oostenrijkse hoofdstad kon vertellen.

Zijn uitleg over de wedstrijd van zijn Orange Lions was een keurige. Hij had de wedstrijd in de nacht voor zichzelf teruggespoeld. ‘Het was vooraf defense first. Want we hadden de eerste wedstrijd tegen de Slowaken met 84 punten tegen verloren. Dat verdedigen van ons is deze keer voldoende geweest.’ Later verbetert hij zich tot ‘heel goed verdedigen’. Zijn team had, als er geen risico’s genomen waren genomen, de Slowaken zelfs onder de zestig punten gehouden. ‘En dat is gewoon goed. ’

De aanval was de bottleneck. ‘We hadden veel meer moeten scoren. Te veel speelsters die hun ballen misten, zelfs makkelijke ballen. Wij zijn niet van een speelster afhankelijk. In onze aanval is de schotkracht gespreid. Emese Hof, Laura Westerik, Natalie van den Adel, Loyce Bettonville. De inzet was enorm, ik heb ze ervoor geprezen. Maar het ging allemaal heel stroef. De overtuiging was er niet’, aldus de coach die zaterdagavond, vijf minuten na de nederlaag, nog naar woorden moest zoeken.

Acht van de twaalf speelsters die zaterdag op het wedstrijdformulier stonden zijn afkomstig van de Basketball Academy in Amsterdam. Het opleidingsinstituut van de basketbalbond is, net als de Handbal Academie en de Volleybal Academie, een manier om Nederlandse speelsters op het niveau van Europese topclubs te krijgen.

Salem: ‘Spelen in topcompetities maakt onze speelsters beter. Wij hebben in vrouwenbasketbal te maken met toplanden als VS, Spanje, Frankrijk en Australië. Die hebben meerdere opleidingscentra. Wij hebben er een. Maar we zijn nu op de drempel van het EK beland. In de vorige kwalificatie waren we kansloos en speelden we onze laatste wedstrijd min of meer om spek en bonen. Nu stonden we om plaatsing te basketballen. Een heel verschil. Ik zeg: we hebben ‘t deze keer niet gered, nu evalueren en we weten nu wel wat er nodig is om zo’n EK te halen.’

Wie de bondscoach voorhoudt dat de handbalsters negen jaar na de oprichting van hun academie in de WK-finale (2015) stonden, krijgt hem niet op de kast. ‘Handbal heeft snel stappen gemaakt. Ook via speelsters die bij buitenlandse clubs beter werden. Wij zijn hier vanaf 2010 mee bezig.’

Dat er opleidingsverschil is in zijn selectie, acht wel academisch opgeleide, vier niet, wenst hij terzijde te leggen. ‘Hee, we doen ‘t samen. We winnen met twaalf en we verliezen met twaalf.’

Salem is allang tevreden dat al zijn achttien selectiespeelsters in voltijds programma’s verkeren, dat een heel stel in het buitenland vertoeft, zelfs bij topclubs in Spanje, en dat de leeftijd van dragende speelsters Cornelius en Hof pas 23 is. Dat belooft volgens de coach nog heel wat. ‘We moeten gaan bouwen.’

Zaterdagavond dacht niemand nog aan bouwen. Het was vooral rouwen. Laura Cornelius, speelster van het Spaanse Gernika KSB, was de meest realistische onder de verliezers. Op Ziggo: ‘Vanaf minuut één hebben we achter de feiten aangelopen. Te weinig speelsters zaten echt in de wedstrijd. Er is wel geknokt, maar het is nooit efficiënt geweest.’

De kans was uniek geweest. Nederland speelde in de door corona overhoop gegooide kwalificatiestrijd driemaal thuis, in 2019 en 2020, en rondde af, met één uitwedstrijd, in Slowakije. Cornelius: ‘Dit was dé kans. Het was een grote finale. Zulke wedstrijden hebben we nog niet veel gespeeld. Dan moet je vaststellen dat we niet goed genoeg waren. Zuur. Maar we richten ons op het volgende Europees kampioenschap.’

Meer over