Museeuw weer een gewoon mens

Van onze verslaggeefster Marije Randewijk Johan Museeuw reed woensdag in de Scheldeprijs zijn laatste koers. Een gepland afscheid voor de Belg....

Dus moest er voor hem worden beslist. Met 39 jaar mocht Museeuw niet meer op de fiets zitten, oordeelde zijn directe omgeving. `Hij wilde helemaal niet stoppen', zegt Patrick Lefevere, manager van Quick Step en al jaren de wielervader van Museeuw. `We hebben het geforceerd, de mensen die dicht bij hem staan.'

Wat wil je weten van een man die na een loopbaan van achttien jaar afscheid neemt? Zoveel vragen en geen antwoord is goed. Niets stemt tot tevredenheid. Vlaanderen huilt en lacht tegelijk. Het verliest een groot kampioen, maar Museeuw was niet de meest charismatische, niet de meest sympathieke en zeker niet de meest toegankelijke.

Hij veranderde door de tegenslag waarmee hij zich geconfronteerd zag. Lefevere heeft altijd gezegd dat hij twee Museeuwen kent. De Museeuw van voor het motorongeluk in 2000 en eentje erna. `Vóór 2000 was hij bescheiden en kwam hij niet genoeg voor zijn mening uit. Nu eist hij dat ze meer respect voor hem hebben, dat is het andere uiterste, hè?'

Museeuw werd harder, de laatste jaren van zijn carrière. Hij verschuilde zich voor de buitenwereld en klaagde vervolgens dat niemand hem kende. De dopingaffaire die hem in de winter achtervolgde, deed de relatie met de journalisten geen goed. `Ik heb me op den duur afgeschermd van de pers. De media kunnen veel kapot maken. Ik werd een speelbal, een publieke figuur die werd geleefd door de buitenwereld. Ik liet me te veel doen', verklaarde hij.

Het maakte hem in het peloton ook niet altijd even populair. In Nederland mocht Joop Zoetemelk in zijn laatste jaar van zijn collega's de Amstel Gold Race winnen. In België werd Museeuw de overwinning van de Scheldeprijs niet gegund. De woedende Tom Boonen, ploegmaat en de aangewezen opvolger van de Leeuw van Vlaanderen, neemt de honneurs voor hem waar.

Het deerde de betrokkenen niet. Lefevere was geroerd door het afscheid: `Het is prachtig, helemaal af. Ik kan niet wenen, ik voel geen enkele emotie. Het is alsof een man van negentig na een fantastisch leven een mooie dood sterft.'

Vrijdag bezoekt Museeuw in zijn nieuwe leven een vergadering over de nieuw op te starten ProTour. Zondag zit hij naast Wilfried Peeters in de ploegleidersauto tijdens de Gold Race. `De mensen hebben mij altijd gevraagd wat ik heb gemist. Ik héb niets gemist, ik denk dat ik nu pas iets ga missen. De wielersport heeft mij alles gegeven. Maar roem is vergankelijk. Nu ik de fiets aan de haak hang, word ik weer een doodgewoon mens.'

Meer over