etappeverslagtour de france

Mollema niet explosief genoeg voor etappewinst, maar de benen zijn weer goed

Bauke Mollema staat weer rechtop. Hij zegt het zaterdagochtend met een lachje, maar het is al heel wat nadat hij een week eerder op de kasseien van Roubaix hard op zijn rug is gevallen.

Iwan Tol
Bauke Mollema zondag op acht kilometer van de finish in Carcassonne. Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant
Bauke Mollema zondag op acht kilometer van de finish in Carcassonne.Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Dagelijks is de osteopaat twee uur met hem bezig geweest. Tegelijk met het lichaam is ook zijn hoofd weer een beetje opgeknapt. ‘Ik ga in de aanval’, kondigt hij aan. Ontspannen gaat hij op de foto met een paar jongens in Feyenoord-shirt.

Die aanval komt er een dag later, in de vijftiende etappe van Millau naar Carcassonne, een middeleeuws stadje met brede vestingmuren. Deze omgeving ligt hem wel. Vorig jaar won hij in het middelgebergte van het Centraal Massief de etappe naar Le Puy-en-Velay. Die plaats heeft hij onderweg vanuit de teambus op de borden zien staan. Het geeft moraal.

null Beeld

Wat hem zaterdag niet lukt, in de door de Spanjaard Omar Fraile gewonnen etappe naar Mende, lukt hem zondag wel: meezitten in de ontsnapping van de dag. Na vijftig kilometer krijgt een groep van 29 man de zegen van het peloton. Er blijven uiteindelijk drie man over in de finale: Magnus Cort Nielsen (Astana), Jon Izaguirre (Bahrain-Merida) en Mollema.

Mentaal gekneusd

Het zijn zware dagen voor de kopman van Trek-Segafredo geweest. Zelfs bij het uitfietsen hing hij nog schuin op zijn fiets om zijn beschadigde onderrug te ontzien. Ook mentaal was hij gekneusd: na de tweede Alpenetappe, waarin hij op grote achterstand binnenkwam, daalde het besef in dat hij het algemeen klassement vaarwel kon zeggen. En juist daar had hij het hele seizoen naartoe gewerkt.

Wekenlang verbleef Mollema op hoogte om goed voorbereid aan de start te komen in Frankrijk. Half mei was hij voor de derde keer vader geworden, maar zijn zoontje zag hij nauwelijks. Dat kwam later wel, na de Tour. Hij wilde zich bewijzen als kopman nadat Alberto Contador vorig jaar in de Tour voor even zijn plekje had ingenomen.

Als Mollema in de straten van Carcassonne om zich heen kijkt, en behalve Izaguirre ook Nielsen ontwaart, beseft hij dat het moeilijk zal worden om te winnen. De Deen won al eens twee sprints in de Ronde van Spanje. Hij zal iets moeten verzinnen, maar wat?

Aanhaken

In de ploegleiderswagen fluistert Steven de Jongh hem in: ‘Verras hem van achteren.’ Maar precies als Mollema dat wil doen, zet Izaguirre aan. Hij kan met moeite aanhaken. ‘Toen wist ik al: ik heb gewoon niet het explosieve van die mannen.’

Ook De Jongh zag Mollema de afgelopen dagen worstelen. Het enige positieve waarmee de kopman in beeld kwam, was die keer dat hij een jongetje langs de kant zijn bidon in diens handen drukte. De Franse tv kreeg er geen genoeg van. Maar hij was niet in Frankrijk om jonge fans te plezieren, hij wilde een topprestatie neerzetten.

De Jongh: ‘Ik heb hem een beetje moed ingesproken. Dat hoort bij mijn vak. Meer kun je niet doen. ’ Mollema had een paar dagen nodig gehad om zijn teleurstelling een plekje te geven. Wat later dan normaal zocht hij de afgelopen dagen zijn bed op. ‘De druk was eraf. Ik kon een beetje ontspannen. Dat is ook belangrijk in een grote ronde.’

Teleurstelling

Op 700 meter plaatst hij nog een schijnbeweging. Zonder resultaat. Als Nielsen op 250 meter aanzet voor de eindsprint, buigt Mollema het hoofd. De Deen wint. Mollema wordt derde achter Izaguirre. Na afloop heerst er meer teleurstelling dan vreugde. ‘Ik ben blij dat de benen weer goed zijn, maar als je in de finale zit, wil je winnen ook. Dat zat er met een rappe man als Nielsen niet in. Misschien had ik helemaal achterin moeten blijven, wellicht had ik dan nog een kans gehad’, zegt Mollema.

De grootste winst is dat hij voorzichtig weer kan lachen. Het klassement is opgegeven, maar in zijn hoofd zit nog een plannetje. Ploegleider De Jongh licht alvast een tipje van de sluier op. ‘Er komen nog drie mooie Pyreneeënritten aan. Ik zie Bauke nog wel een keer vooraan zitten.’

Meer over