ColumnPaul Onkenhout

Mo Ihattaren was onuitstaanbaar en probeerde niet eens de schijn op te houden dat hij met topsport bezig was. En presteren ho maar

Paul Onkenhout artikel Column Beeld .
Paul Onkenhout artikel ColumnBeeld .

Er is weer eens wat aan de hand met Mo Ihattaren en het gaat deze keer niet over een auto die hij heeft gekocht. De spanningen zijn hoog opgelopen in Eindhoven. De regionale pers meldde dat hij bij PSV loopt ‘te lanterfanten’ en ‘puberaal gedrag’ vertoont. Om hier een einde aan te maken zou aanvoerder Denzel Dumfries hem zelfs een keer bij de ‘spreekwoordelijke lurven’ hebben gegrepen.

Stukje bij beetje werd deze week dankzij publicaties in het Eindhovens Dagblad en Voetbal International duidelijk hoe hij bij PSV iedereen het bloed onder de spreekwoordelijke nagels vandaan heeft gehaald, niet alleen bij trainer Roger Schmidt.

Ihattaren weigerde na een training hersteldrank te drinken en verdomde het om een ijsbadje te nemen. Hij was te dik, loog dat hij met een individuele trainer aan de gang was geweest, was cynisch tegen de andere spelers, straalde desinteresse uit en telefoneerde in de kleedkamer en op het veld (streng verboden).

Daarnaast liep hij een blessure op, iets wat altijd kan gebeuren, maar hem overkwam het op een vrije dag. Hij speelde zaalvoetbal, terwijl dat niet is toegestaan. Nadat PSV in de Europa League was uitgeschakeld door Olympiakos, feliciteerde hij op Instagram Ryan Gravenberch vrolijk met de overwinning van Ajax op Lille.

Kortom, Mo Ihattaren was onuitstaanbaar en probeerde niet eens de schijn op te houden dat hij met topsport bezig was. En presteren ho maar. Op het laatst was iedereen hem volkomen zat.

Een maandje voor straf in het tweede elftal en als het dan nog niet over is wegwezen, zou het meest voor de hand liggende vervolg zijn, maar dat gaat niet, want hij is een wonderkind, tenminste, dat wordt aangenomen. De kapitaalvernietiging zou enorm zijn als Ihattaren op het tweede plan terecht komt. PSV kan geen kant op.

Op het eerste gezicht is het een klassiek geval: op het schild gehesen talent heeft met tegenslag te maken en gooit zijn kop in de wind. Kan gebeuren, gaat wel weer over, gun hem wat tijd, Ihattaren is pas 19. Maar bij hem is er nog een andere, vage en complicerende factor: de ‘Marokkaanse cultuur’. Daar wordt vaak naar verwezen als het gaat over zijn kennelijke onvermogen om zich aan de regels te houden die gelden bij een topclub.

Dat hij regelmatig te zwaar is, zou bijvoorbeeld liggen aan de Marokkaanse eetcultuur. Die wordt gekenmerkt door veel koolhydraten, legde Adil Ramzi omstandig uit in Marokkaanse trots - smaakmakers in de eredivisie, een boek van Nordin Ghouddani en Thomas Rijsman dat vorig jaar verscheen.

Ramzi is oud-speler van PSV en was in de jeugd trainer van Ihattaren. Hij legde uit dat Marokkanen de gewoonte hebben om veel brood en sausjes naar binnen te werken en om vijf uur ’s avonds te eten en dan om tien uur nog een keer. Ja, dan vraag je er ook om.

Interessant was de oplossing die Ramzi aandroeg om Ihattaren in het gareel te krijgen. Hij moet worden gedwongen. ‘Zo werkt dat in onze cultuur.’ Alleen omdat hij zelf Marokkaan is, luisterde Ihattaren destijds naar hem. Dat zou met een ‘Nederlander’ anders zijn geweest, volgens Ramzi.

Hun cultuur aan de ene kant, Nederlanders aan de andere en Ihattaren daar middenin, muitend en provocerend en iedereen tegen zich in het spreekwoordelijke harnas jagend, opwekkend is het beeld allesbehalve. Kort achter hem zien we bovendien zaakwaarnemer Mino Raiola opdoemen, de man die op de aanklacht van PSV reageerde door de club krijsend van leugens te beschuldigen.

Wie redt Mo?, vraagt Voetbal International zich deze week op de cover af. Het antwoord is kort. Dat kan hij alleen zelf, om te beginnen door minder brood met sausjes te eten.

Meer over