Minder bescheiden doelstelling dankzij ervaren krachten

Dit seizoen zou het jaar worden van het nieuwe HGC, een overbruggingsjaar tussen de malaise van de afgelopen treurige jaren en toekomstige successen....

Van onze hockeymedewerkster Emilie van Outeren

De nieuwe coach en de doelman van het Nederlands elftal leveren belangrijke bijdragen aan de zegereeks van de Wassenaarse club, maar de man voor wie de handen daar echt op elkaar gaan is de teruggekeerde Bram Lomans.

De ex-international zwaaide in 2005 af. Hij zegde het tophockey vaarwel om zich toe te leggen op het afronden van zijn studie en meer aandacht te schenken aan zijn gezin. Toen in mei paniek uitbrak bij zijn club, die onderaan de hoofdklasse bungelde en degradatiewedstrijden moest spelen, pakte hij zijn stick weer op.

‘Voor mijn gevoel was het eenmalig’, zegt Lomans, die graag hielp, maar niet van plan was zijn leven opnieuw door hockey te laten bepalen. Toen Van Ass echter aandrong om dit seizoen weer mee te doen en beloofde het team te verbeteren, herzag Lomans zijn besluit.

Zijn gezin was daarin doorslaggevend. Zijn vrouw stemde in met een terugkeer in het eerste team, mits hij de avondtrainingen zou beperken. ‘Bram was veel te fanatiek voor het tweede elftal’, zegt Vogels. ‘Ik ben blij dat hij er weer bij is, hij speelt nog beter dan in zijn laatste seizoenen.’

De keeper en de verdediger maakten nog deel uit van het succesensemble van HGC dat in 1998 voor het laatst landskampioen werd. Daarna speelden beiden met minder succes de play-offs, tot ook die drie jaar geleden onbereikbaar werden. De ploeg zakte ver weg, met vorig seizoen als dieptepunt. Spits Ronald Brouwer vertrok naar Bloemendaal en keeper Guus Vogels stond op het punt de deur achter zich dicht te trekken.

‘De afgelopen twee jaren waren echt een hel’, zegt Vogels. Met het oog op zijn internationale carrière ging hij in gesprek met concurrenten. ‘Guus twijfelde over een andere club. Toen zijn we samen gaan zitten en vroeg ik: als ik nou terugkom, blijf jij dan?’

Van Ass trok hen over de streep door talent uit binnen- en buitenland naar HGC te halen. ‘De oudere jongens waren in het begin sceptisch. Er was ze elk jaar beloofd dat de situatie nu echt zou veranderen’, aldus de coach.

Tegen Oranje Zwart bewees HGC gisteren dat het niet alleen consistent presteert tegen de middenmoot, maar ook van grote ploegen kan winnen. De Wassenaarse ploeg scoorde in de eerste helft twee keer, maar liet OZ terugkomen. Twintig minuten voor het einde kreeg HGC de tweede strafcorner in de wedstrijd, die uiteraard genomen werd door Lomans.

In plaats van zijn geroutineerde push te benutten, speelde hij de bal terug naar aangever Rob Short, die keurig binnentikte. HGC won voor de vijfde keer op rij. ‘In de eerste wedstrijd van het seizoen speelden we gelijk tegen OZ. Toen waren we heel blij. Nu wilden we winnen', zegt Vogels, om te benadrukken dat HGC geen enkele tegenstander meer vreest.

De vraag is of het succes van de ploeg niet te veel leunt op oudere spelers als Vogels, Lomans en aanvoerder Short, die alledrie de dertig gepasseerd zijn. Vogels wil in ieder geval doorgaan tot en met de Olympische Spelen in Peking in 2008, Short heeft een contract tot en met volgend seizoen. En als het thuisfront het toelaat, verlengt Lomans zijn carrière ook graag nog een jaar.

Genoeg tijd om jonge spelers op te leiden, zeggen ze, om daaraan toe te voegen dat de aantrekkingskracht van HGC voor hockeyers toeneemt door de huidige prestaties.

Voor dit seizoen is de doelstelling van handhaving ondertussen bijgesteld naar een streven om mee te doen aan de play-offs. Vogels: ‘We moeten wel realistisch zijn en niet al te veel hosanna-verhalen vertellen. Als je twee keer verliest, is de stand weer heel anders.’

Meer over