Columnpaul onkenhout

Met de nog net niet ontslagen trainer Ronald Koeman in de bezemkast in Barcelona

null Beeld

Het grote thema in het tweede seizoen van Força Koeman, een driedelige serie op Videoland, is het ontslag van Ronald Koeman bij FC Barcelona. Dat is vreemd en opvallend, want het is nog niet zo ver. Koeman moet nog worden ontslagen.

Ik bekeek de serie donderdag ter voorbereiding op de uitwedstrijd van Barcelona tegen Cádiz. Barcelona speelde weer waardeloos. Op Ziggo deed Sierd de Vos verslag vanuit een bezemkast in Hilversum. Ik kan me tenminste niet voorstellen dat hij ter plekke was, anders zou hij niet hebben gezegd dat Sevilla in Andalusië een paar kilometer verderop ligt. Het zijn er 120.

Het zicht vanuit een bezemkast is beperkt. Het grote geheel blijft verborgen. De Vos, die ik als commentator overigens zeer waardeer, ging enthousiast mee in het frame dat Koeman - hij noemt hem Ronald - bij Barcelona een groot onrecht wordt aangedaan. Ronald krijgt ook geen steun hè, van de voorzitter, zei de olijke commentator. Ook stelde hij een vraag die zonder twijfel retorisch was bedoeld: ‘Wie zou het met deze selectie beter doen dan Ronald Koeman?’

Het antwoord, toch maar: dat weet niemand. Dat is altijd zo als de trainer wordt ontslagen. Garanties op verbetering zijn er niet, maar soms - het ijs wordt hier glad want de algemene opinie onder Nederlanders is dat Koeman part noch deel heeft aan de sportieve crisis bij Barcelona - is het gewoon beter om de trainer eruit te gooien. Dat lucht op en zorgt voor nieuwe energie.

Força Koeman II staat volledig in het teken van het ontslag van Ronald Koeman. De boodschap is dat hij in Barcelona niet te benijden is, zonder dat de vraag wordt gesteld of hij dat misschien ook een klein beetje aan zichzelf heeft te wijten. Vooral leden van de familie Koeman komen aan het woord, plus andere intimi, onder wie een bevriende Spaanse journalist.

De kijker krijgt te zien dat Koeman en zijn vrouw graag een wijntje drinken, dat in hun interieur de kleur wit overheerst en dat een van zijn zoons het onbegrijpelijk vindt dat zijn vader voor een wedstrijd in Camp Nou niet even een plek in een skybox voor hem wil regelen. Als portret van Koeman de familieman is de serie ronduit geslaagd.

Als duider van de gebeurtenissen, het aanstaande ontslag van zijn cliënt onder meer, speelt zaakwaarnemer Rob Jansen een nuttige rol. De serie is deels geproduceerd door Wasserman, het bedrijf waar zijn eigen firma deel van uitmaakt. Hij is gecast als de routinier die het allemaal al een keer heeft meegemaakt en zich laat invliegen als er weer eens gedonder is.

Na aankomst in Barcelona plaatst Jansen de zaken graag in perspectief en spreekt hij nonchalant bezwerende formules uit. Over het ontslag van Koeman, schouderophalend: ‘Wat er dan gebeurt? Dan ga je naar huis’.

Was het maar zo eenvoudig. De familie Koeman wil helemaal niet naar huis, ze willen in Barcelona blijven. De spanningen lopen hoog op. De vrouw van Koeman, Bartina, begint tijdens een interview te huilen. Ze vindt de behandeling van haar man door het bestuur ‘mensonwaardig’ en heeft het over ‘lijden met een lange ij’.

Ook Ronald Koeman en zijn entourage zitten in een bezemkast, een luxueuze uitvoering waar ze worden omringd door gelijkgestemden. Ze zien en horen veel, maar niet alles. Van de trainer in kwestie zelf noteerde ik deze uitspraak over zijn naderende ontslag: ‘Als de beslissing valt en ik moet weg, dan vinden heel veel mensen dat onterecht.’

En heel veel mensen in Barcelona misschien wel niet, dacht ik, maar toen begon de wedstrijd tegen Cádiz. Ronald Koeman was nog steeds gewoon trainer van Barcelona. Hij was weer niet ontslagen, het is al bijna een mirakel.

Meer over