Columnpaul onkenhout

Met Bagdad wil Dick Advocaat niks te maken hebben, hij kijkt wel linker uit

null Beeld

Nadat Dick Advocaat zijn pensioen onderbrak en een contract tekende als bondscoach van Irak, een onveilige en straatarme republiek waar de mensenrechten op grote schaal worden geschonden, verklaarde hij dat hij het niet om het geld deed. Er werd niet naar gevraagd. Hij zei het uit zichzelf en tegen iedereen die het maar wilde horen. Hij deed het niet om het geld.

Hij kan gewoon niet zonder. Hij heeft de spanning nodig. Hij kan niet thuiszitten. Het was weer gaan kriebelen. Tegen Voetbal International zei hij dat hij na een tijdje toch weer naar die telefoon ging zitten kijken. En toen belde Irak. Weg was hij weer.

null Beeld

Maar hij deed het dus niet voor het geld. Dat dacht natuurlijk iedereen, zei hij, maar het klopte niet. Want: ‘In Irak zit echt niet zoveel geld hoor.’

Dick Advocaat gaat in ontwikkelingshulp en de eerstvolgende reis voert naar Seoul. Daar spelen de Leeuwen van Mesopotamië donderdag de eerste wedstrijd in de derde Aziatische kwalificatiegroep voor het WK in Qatar. De andere tegenstanders in deze nogal mistroostige groep zijn de Verenigde Arabische Emiraten, Libanon, Syrië en Iran. (Bert van Marwijk is de coach van de Emiraten. Hij doet het wel voor het geld.)

Het is moeilijk om geen zwak te hebben voor Dick Advocaat. Hij is een aardige kerel, een joviale man van het volk en je kunt nog met hem lachen ook. Dick Advocaat is altijd Dickie gebleven, een liefhebber voor wie in het leven maar een ding telt: de volgende wedstrijd. En geld, dat ook, maar nu even niet, want in Irak zit niet zoveel geld.

Advocaat is waarschijnlijk de eerste bondscoach die nooit een stap zal zetten in het land van zijn werkgever. Hij kijkt wel linker uit. Voor de zekerheid heeft hij vast even gekeken op nederlandwereldwijd.nl, een site van de overheid. Hoewel IS is verslagen in Irak komen aanslagen nog steeds vaak voor, vaak met buitenlanders als doelwit.

Verder is er een risico dat vliegtuigen worden beschoten in Bagdad. Als Advocaat al van plan was om eens te gaan kijken in het land waar zijn bescheiden vergoeding vandaan komt, zal hij snel van gedachten zijn veranderd: ‘In de hoofdstad Bagdad komt veel zware criminaliteit voor door onder meer extremistische groeperingen, waaronder milities. Zij bedreigen, overvallen, bestelen, arresteren, moorden en ontvoeren.’

Dus de mensen in Irak kunnen wel een verzetje gebruiken, redeneerde Advocaat. Want voetbal zorgt voor afleiding. Op vi.nl: ‘Als wij ons plaatsen voor het WK in Qatar, heeft Irak iets om naar uit te kijken.’ Irak noemde hij ‘voetbalgek’ en toen het woord mensenrechten viel, vroeg Advocaat of je dan nog wel naar China, Turkije of Rusland of zelfs de Verenigde Staten kon, nou dan.

Omdat de bijna 74-jarige voetbaltrainer nu eenmaal niet thuis kan zitten, is er een alternatieve, opgeschoonde werkelijkheid gecreëerd. Van Irak is alleen een vrolijke groep ambitieuze voetballers overgebleven, verlangend naar de eerste deelname aan het WK sinds 1986. Bagdad, met zijn waardeloze grasvelden, moordende milities en de rest, bestaat niet en de rest van het land evenmin.

De twee trainingskampen van Irak werden deze zomer belegd in Spanje en Turkije. De thuiswedstrijden in de kwalificatiereeks zal Irak in Qatar spelen. De beste maten van Advocaat, Cor Pot (70) en Željko Petrović (55), hadden ook geen zin meer om thuis te zitten, dus zij werden zijn assistenten - alsof het allemaal al niet sneu genoeg was.

Binnenkort speelt het voetbalgekke Irak ook nog tegen Iran, in Doha. Hoe idioot dat is ziet iedereen, maar Dickie niet. Die kijkt de andere kant op.

Meer over