Meer atleten voor Bush dan voor Kerry

In de Amerikaanse verkiezingsstrijd maken steeds meer atleten hun voorkeur bekend. De kandidaten verschijnen graag aan de zijde van sporters....

Van onze medewerker Diederik van Hoogstraten

Agassi gaf vierduizend dollar aan de Democratische campagne. Doleac is zozeer politiek overtuigd dat zijn ploeggenoten in de kleedkamer tegenwoordig wegrennen als hij weer eens een zin begint met: 'Hee luister, over de verkiezingen...'

Voor sporters was de politiek lange tijd een ver-van-mijn-bed spektakel. Maar in de strijd tussen Kerry en George W. Bush maken steeds meer professionele atleten hun voorkeur bekend, in de hoop dat hun stem invloed heeft. Het idee is dat kiezers gevoelig zijn voor de mening van hun helden op het veld. Of dat waar is, valt volgens kenners en onderzoek te betwijfelen, maar de kandidaten verschijnen graag met een topatleet aan hun zij.

Al voordat spelers hun Democratische of Republikeinse neigingen begonnen te tonen, stond deze campagne in het teken van het honkbal. Bush was in de jaren negentig de trotse eigenaar van Texas Rangers, een ploeg in zijn thuisstaat. Kerry is al zijn hele leven supporter van Boston Red Sox, de topclub in zíjn thuisstaat.

Toen Boston vorige week de World Series won, ging de Democraat meteen met die landstitel aan de haal. Als zij kunnen winnen, kan ik het ook, zo luidde ongeveer de redenering.

Kerry had alleen buiten Curt Schilling gerekend. De klassewerper van Boston gaf daags na de overwinning zijn zegen aan de president. Gisteren verscheen hij met Bush. Schilling is trots op zijn kampioensploeg, zei hij. Maar: 'Ik ben trotser op een team met een belangrijkere missie: het team dat George W. Bush herkozen krijgt.'

Dat liet Kerry niet op zich zitten. De Democraat kreeg zondag op campagne in New Hampshire steun van Red Sox-eigenaar John Henri en coach Theo Epstein. Daarmee volgen de bestuursleden het volk in de noordoostelijke regio, waar Kerry zeker zal winnen.

Gemeten in dollars zit Schilling juist in de ruime meerderheid van de sportwereld. Volgens het Center for Responsive Politics, dat bijhoudt wie geld doneert aan welke kandidaat, hebben atleten en hun bazen tezamen zo'n 2,3 miljoen dollar aan de campagnes gegeven. Daarvan ging 71 pocent naar Republikeinen.

Vrijwel alle professionals verdienen goed, vaak miljoenen. De meest-vermogenden zijn in het algemeen meer geneigd rechts te stemmen, omdat hun belastingen onder Republikeins bewind lager zullen blijven. Voor atleten is dat niet anders.

Vooral in het American Football doet Bush het goed. John Elway, de populaire quarterback van Denver Bronco's, introduceerde de president onlangs tijdens een campagnepraatje in Colorado. Rob Konrad van Miami Dolphins grapte laatst tegen een journalist dat hij Democraten buiten de wet zou willen plaatsen.

Kerry bevestigde deze zomer zijn 'Europese' imago - een scheldwoord in conservatieve kringen - toen hij de steun van een groep voetbalsters kreeg. Voetbal stelt weinig voor in de VS.

Ondanks de toenemende betrokkenheid van sporters, blijven de meeste atleten ver van het politieke circus. Sommige grote sterren zijn in het verleden onder vuur komen te liggen vanwege hun zwijgzaamheid over bepaalde kwesties.

De topgolfer Tiger Woods is een voorbeeld. De succesvolle speler uit een etnische minderheid in de voorheen volledig blanke sport, diende als inspiratie voor talrijke jongeren.

Toen een rel losbarstte rond het toelatingsbeleid van een club in Augusta - geen vrouwen - werd Woods opgeroepen zich uit te spreken. Als boegbeeld zou hij een voortrekkersrol kunnen vervullen in de strijd tegen discriminatie.

Woods weigerde. Het was aan de privéclub zelf om het toelatingsbeleid vast te stellen. Waarop Martha Burk van een overkoepelende vrouwenoganisatie zei: 'Als anderen in andere tijden die positie hadden ingenomen, zou hij een caddie zijn op Augusta. Hij zou geen speler zijn.'

Ook Michael Jordan, de grote bastketballer, heeft kritiek gekregen op zijn a-politieke houding. Activisten vroegen Jordan zich uit te spreken tegen de werkomstandigheden in buitenlandse vestigingen van Nike. Maar het gezicht van Nike, dat hem vele miljoenen heeft betaald, voorzag problemen en weigerde.

Kort daarna vroeg een zwarte Democraat in zijn thuisstaat hem om steun in de strijd tegen de uiterst rechtse senator Jesse Helms. Jordan was toen expliciet in zijn afwijzing: 'Republikeinen kopen ook gymschoenen.'

Dit verkiezingsjaar is niets vernomen van Woods of Jordan.

Meer over