Mario Cipollini: een ijdeltuit gezegend met machtige dijen

Geen mooiere koers dan de Giro, geen mooiere renner dan Mario Cipollini, ook al zit hij niet meer op de fiets. Bello Mario is nog altijd een onbereikbare superster.

De Giro van 2000. Mario Cipollini wordt gehuldigd als leider van het klassement.Beeld epa

Wielrenners zijn geen voetballers. Ze zijn bescheiden, toegankelijk. Aanraakbaar zelfs. Ze praten met hun fans, dragen geen hoeden, hebben zelden tatoeages en als ze vallen, roepen ze om een nieuw wiel in plaats van een gele kaart. Er is een uitzondering. De beste Italiaanse sprinter aller tijden: Mario Cipollini.

'Mooie Mario' is nog onbereikbaarder dan een voetballer. Of zoals zijn manager verklaart: 'Mario è uno superstar', waarbij hij dat laatste woord uitspreekt met het accent dat elke zomer drommen Britse tienermeisjes naar de stranden van Rimini trekt.

Superster

Cipollini is altijd een superster geweest. Hij is de man die een schandaal veroorzaakte toen hij vlak voor een audiëntie bij de paus naakt poseerde in een tijdschriftreclame. Toen de Giro in 2002 in Groningen startte, was Mario niet te pruimen omdat hij, zo zei hij later, door bijna niemand werd herkend.

Zou Cipollini te spreken zijn over schoonheid? Die van Italië in het algemeen en die van de Giro in het bijzonder. Dat moet met hem, want als het peloton de wereld is, is Mario Cipollini zonder twijfel Italië. Snel, gladjes, overdreven charmant en ijdel vanaf zijn geëpileerde wenkbrauwen tot zijn gevijlde kleine teen, maar ook smaakvol, prachtig gevormd en behept met een fantastische geschiedenis.

Vrijdag 12 mei, etappe 7
Castrovillari - Alberobello (224 km)
Licht golvende parcours lijkt gemaakt voor een massasprint

Ijdelheid

Nog specifieker: Cipollini is als Alberobello, de aankomststad van vandaag. Als een van de 51 (!) Italiaanse vermeldingen op de Unesco-werelderfgoedlijst is deze stad pure reclame voor de schoonheid van het land en de koers. Zou het toeval zijn dat juist de sprintersdijen van Bello Mario voor het laatst zegevierden in de straten van Alberobello?

Het was een van de 42 Giro-etappes die hij tijdens zijn carrière bij elkaar sprintte: een record. Alleen Eddy Merckx won meer etappes in de drie grote ronden dan Mario Cipollini.

Toch wordt Cipollini vooral herinnerd vanwege zijn ijdelheid. Zo heeft hij in zijn villa in het Toscaanse Lucca een inloopkast met daarin 160 pakken, 400 paar schoenen en 700 overhemden. Altijd verscheen hij aan de start in opvallende fietstenues, gehoon van het publiek en boetes negerend. Hij begreep dat sport ook om entertainment draait. Mooie Mario was rock 'n' roll op banden met acht bar erin.

Van alle Italiaanse wielerwedstrijden is de Giro de mooiste. Vraag maar aan de renners die de speciaal door Dolce & Gabbana ontworpen roze trui kregen omgehangen door rondemissen waar zelfs Berlusconi van zou steigeren. Of vraag het aan de Nederlandse wielrenner Karsten Kroon die tijdens de Giro-proloog in 2000 niet doorhad dat hij de eindstreep gepasseerd was omdat hij vol bewondering naar Bernini's Piazza San Pietro keek.

Na weken van onbeantwoorde telefoontjes, sms'jes en mailtjes, stuurt de manager van Cipollini begin mei een verontschuldigend bericht terug namens zijn superstar. Mario is te druk. Met zijn fietsmerk, zijn sterrenstatus, zijn leven tussen de cipressen in Lucca.

Misschien heeft Mooie Mario ook wel gelijk. Over la grande bellezza (de grote schoonheid) praat je niet. Dat ben je.

Giro d'Italia - 100 jaar

Italië-correspondent Jarl van der Ploeg en wielerverslaggever Just Fontein reizen langs het parcours van de honderdste Giro d'Italia op zoek naar de mooiste verhalen.

Meer over