Manusje van alles als record-international

Al bijna vijftien jaar is Ruud Krol houder van het recordaantal wedstrijden in het Nederlands elftal, met 83 interlands. Wie had gedacht dat de aanval op dat record van Aron Winter zou komen?...

WILLEM VISSERS

OM EEN of andere reden zijn de grootsten van het Nederlandse voetbal bij de nationale ploeg onderweg blijven steken. Johan Cruijff (48 interlands) lag vaak in de clinch met de bond en zwaaide voor het WK in Argentinië vrijwillig af, als net 30-jarige. Marco van Basten (58) zag zijn loopbaan vroegtijdig afgebroken nadat zijn enkels door nietsontziende verdedigers waren gesloopt.

De blessuregevoelige Ruud Gullit reikte tot maar 66 caps, mede omdat hij het trainingskamp vóór het laatste WK uit onvrede verliet. Koeman, Rijkaard en Van Breukelen hoorden, temidden van de internationals, 78, 73 en eveneens 73 keer het Wilhelmus, Wouters 70 maal. En dan volgt dus Winter.

Vandaag is de loting voor de groepsindeling van het WK voetbal in Frankrijk. Nederland deed sinds het EK van 1988 aan alle grote evenementen mee en de 30-jarige Winter is de enige die alle vijf voorgaande toernooien beleefde. Daarbij is hij niet van plan af te haken.

Aron Winter, die op 1 maart 1967 in Paramaribo op de wereld kwam, debuteerde in Oranje toen hij net 20 jaar was, als invaller voor René van der Gijp in een EK-kwalificatieduel tegen Griekenland. Sindsdien viel hij in voor onder anderen Hennie Meijer, Marco van Basten, Wilbert Suvrijn, Berry van Aerle, Juul Ellerman en Frank Rijkaard en is hij vervangen door, om er een paar te noemen, Arthur Numan, Michael Reiziger, Ulrich van Gobbel en Pierre van Hooijdonk. Door de jaren heen was hij het manusje van alles in Oranje.

- Zijn eerste gedachte als hij de toernooien een voor een de revue laat passeren?

1988, EK Duitsland. Nederland winnaar: 'De ontvangst in Nederland. Heel het land stond op stelten. Natuurlijk was het jammer dat ik niet heb gespeeld, maar ik was erbij. Ik heb er geleerd én genoten, dat was toch een hele ervaring. Ik was pas 21 jaar, een straatschoffie bij wijze van spreken. Ook ik voelde me kampioen.'

1990, WK Italië, Nederland in de tweede ronde uitgeschakeld door Duitsland: 'Ik speelde alleen in de achtste finale tegen Duitsland en ik kreeg twee uitstekende kansen om te scoren. Ook herinner ik me natuurlijk het incident met Rijkaard.'

Rijkaard spuugde in het beladen treffen met Duitsland naar de provocerende Völler. Beiden kregen de rode kaart. De beerput, die volgens bondscoach Beenhakker tot het deksel was gevuld, bleef op een kier na gesloten.

1992, EK Zweden, Nederland in de halve finales na strafschoppen uitgeschakeld door Denemarken: 'Een leuk toernooi, net nadat mijn transfer van Ajax naar Lazio Roma rond was gekomen. Maar ook daar heb ik te weinig wedstrijden gespeeld.'

Winter viel in Zweden twee keer in en gaf in de prachtige wedstrijd tegen Duitsland (3-1) een afgemeten voorzet op Bergkamp, die daaruit voor 3-1 zorgde.

1994, WK in de Verenigde Staten, Nederland in de kwartfinales uitgeschakeld door Brazilië: 'Dat was mijn mooiste toernooi. Ik speelde goed, hoewel ik weer op de bank begon. Later deed ik alles mee en maakte ik de gelijkmaker tegen Brazilië. Het is jammer dat we die wedstrijd alsnog verloren, anders was dat doelpunt nog veel meer gewaardeerd.'

1996, EK Engeland, Nederland in kwartfinales uitgeschakeld door Frankrijk, na strafschoppen: 'Ik speelde redelijk veel, jammer van al die problemen.' Hij doelt onder meer op het naar huis sturen van Edgar Davids, die bondscoach Hiddink beledigde.

De totaalbalans van Winter: 67 interlands. Daarvan speelde hij dertig duels helemaal; 27 keer viel hij in, negen maal werd hij vervangen. Eenmaal kreeg hij de rode kaart en in totaal maakte winter zes doelpunten.

'Ik vind dat totaal van 67 interlands nog te weinig. Ik zit tien jaar bij het Nederlands elftal; dat hadden er dus veel meer kunnen en moeten zijn.'

'Ik heb me in Italië goed gemanifesteerd, ik was altijd een van de betere middenvelders. Ik handhaaf me al bijna zes jaar in de Serie A, een van de sterkste competities ter wereld. Dan hoor je gewoon te spelen in het Nederlands elftal. Een basisplaats dwing je af bij je club.'

En bij zijn club speelt hij goed. Twee weken geleden speelde hij in de Milanese derby de Braziliaan Leonardo uit de wedstrijd. Afgelopen zondag was hij dominant aanwezig in de topper tegen Juventus, maar hij onderscheidt zich altijd minder dan spelers als Seedor of Ronald de Boer, de andere gegadigden voor de rechtshalfpositie in Oranje.

Hoewel Winter, die zelden of nooit amok maakt, in de aanloop naar het WK vrijwel alle wedstrijden speelde, moet hij mogelijk weer voor zijn plaats vrezen als iedereen fit is. Want al zo vaak deed hij mee omdat De Boer of Seedorf geblesseerd was.

Dat is blijkbaar zijn lot in Oranje. Duizenden bondscoaches in spe gaan bij hun favoriete opstelling aan Winter voorbij. In het televisieprogramma Barend en Van Dorp gaan veel trainers die gevraagd worden hun favoriete WK-ploeg samen te stellen aan Winter voorbij, net als de spelers die in Voetbal International met hetzelfde verzoek worden benaderd. Harrie van der Laan van Cambuur zei onlangs over hem: 'Winter loopt al 180 interlands mee, maar hij heeft nog nooit iets bijzonders gedaan.'

De wijziging van het systeem, bondscoach Hiddink stapte tijdens het EK in Engeland over van 4-3-3 naar 4-4-2, is gunstig geweest voor Winter. Er is een plaatsje meer beschikbaar voor een middenvelder en voor die wijziging had Winter zich al een tijdje hard gemaakt. Uit eigenbelang, maar ook omdat 4-4-2 internationaal gangbaarder is.

Van alle twijfels over zijn persoon wordt hij toch wel een 'beetje ziek'. Zoals hij ook onpasselijk wordt van de problemen rond Oranje. Te vaak was er gezeur, ondervond hij door de jaren heen, met het laatste EK als dieptepunt. Volgens enkele media was er sprake van een heus rassenconflict, met aan de ene kant de donkere voetballers die als de kabel (Seedorf, Reiziger, Kluivert, Davids, eventueel Bogarde) door het leven gingen, en de blanke spelers anderzijds. Winter, en dat is typerend voor hem, stond eigenlijk tussen beide partijen in.

Winter is voorzichtig in zijn commentaar. 'Ik denk niet dat er weer problemen komen. Ik weet het eigenlijk wel zeker. Op het EK hebben zich zaken voorgedaan waarover ik niet meer wil praten. Ze zullen ook niet meer voorkomen.'

- Ga je met de vuist op tafel slaan?

'We zien het wel.'

- Zou jij, als ervaren, donkere speler, een brugfunctie kunnen vervullen bij eventuele problemen?

'Daar heb ik nog niet over nagedacht. Misschien wel.'

Winter wil eigenlijk liever praten over Inter, want daarop is hij voorlopig geconcentreerd. Het WK is nog ver weg.

Aron Winter is every inch a gentleman. Hij belt verslaggevers keurig terug om de afspraak te bevestigen, hij begeleidt ze in de avondlijke duisternis van trainingscentrum Appiano Gentile terug naar de snelweg richting Milaan.

Hoewel hij miljonair is en in het voetbalgekke Italië aanbeden wordt als een halfgod, is hij zichzelf gebleven. In een wereld waarin talloze figuren zich aandienen als handelaar in mensenvlees, is Winter zijn afkomst trouw gebleven. Sinds het begin van zijn loopbaan is Hans Oosting uit Lelystad zijn zaakwaarnemer. Oosting was gymnastiekleraar op zijn middelbare school en Winters trainer bij de A-jeugd.

'Ik was een leek en hij was een leek. We wisten niet hoe het ging in de voetbalwereld en we zijn er samen in gegroeid. Op het moment dat het spannend werd, heb ik Hans gevraagd me te begeleiden. Van het een kwam het ander en we werden hele goede vrienden. Ik ben hem en Ella Adriaanse altijd trouw gebleven.' Adriaanse zorgt als juriste voor de daadwerkelijke invulling van zijn contract.

Oosting zelf beoordeelt zijn baantje als niet al te moeilijk. 'Aron is een goede voetballer en de clubs melden zich vanzelf.'

Winter: 'Als voetballer voel ik me Italiaan, maar als mens ben ik mezelf gebleven. Het is soms moeilijk om met beide benen op de grond te blijven staan, maar ik heb dat van thuis meegekregen. Ik heb altijd iemand die me corrigeert als ik buitensporig zou doen. Mijn vrouw, maar ook Hans, Ella, mijn vrienden en familie. Je ziet wel spelers die gaan zweven, maar dat is hùn leven. Ik heb te maken met mìjn leven.'

Hij praat over Kluivert, Davids en Bogarde, de drie Nederlanders met problemen bij AC Milan; Bogarde vertrekt naar Barcelona en Juventus biedt onderdak aan Davids. Het zijn stuk voor stuk vrienden van hem, maar met Davids heeft Winter het meeste contact. Davids, die zich slecht behandeld voelt door de pers en die een scherm van wantrouwen rond zichzelf heeft opgetrokken.

'De jongens maken een moeilijke tijd, dat gaat me aan het hart. Voetbal in Italië is veel moeilijker en veel zwaarder dan in Nederland. Je moet veel in huis hebben om te slagen. Je hebt tijd nodig om te acclimatiseren, maar tijd bestaat niet in topvoetbal.'

Winter kan en wil niet oordelen over de begeleiding van het drietal bij AC Milan. De buitenwereld vraagt zich wel eens af òf ze überhaupt worden begeleid, afgezien van het financiële verhaal. 'Ik ga niet over andermans gewoontes of zaakwaarnemers praten.' Over zichzelf: 'Ik heb een rustig karakter en raak nooit in paniek. Ik sprak al Italiaans toen ik naar Lazio ging. Dat had ik in Nederland al geleerd.'

Het record van Ruud Krol mag hem niet echt bezighouden, hij is wel gebrand op nog een bijzondere prestatie; het kampioenschap van Italië, de scudetto. Alleen Gullit, Rijkaard en Van Basten pakten titels, met AC Milan, en Winter wacht na vier jaar Lazio en een seizoen Inter nog op zijn eerste prijs. 'Inter moet kampioen worden. Ieder jaar koopt de club topspelers, maar sinds 1989 is geen titel gehaald. Alleen de UEFA-Cup twee keer, maar dat is een mooie troostprijs. Voor de president is het kampioenschap belangrijk. Met die druk kan ik goed omgaan. Hoe hoger de druk, des te beter ik presteer.'

Hij geniet van trainingen, van het voetbal dat Inter soms speelt, van de bevliegingen van Ronaldo. Voetbal is nog altijd een hobby, hoewel het spel vorig seizoen vooral werk was. Winter kon niet opschieten met trainer Hodgson.

'Als hij was gebleven, was ik vertrokken. Diverse topploegen wilden me hebben. De club is bezig geweest met Louis van Gaal en Johan Cruijff, dat had ik echt hartstikke leuk gevonden. Simoni is ook een goede trainer. Hij had nog nooit een topploeg getraind, maar hij kan saamhorigheid in de groep brengen en kan de spelers die reserve staan toch motiveren. Hij is een goede, eerlijke man.'

Winter kan slechts één nadeel verzinnen voor het voetballen in Italië. Vrijwel altijd zit de ploeg in trainingskamp, ook voor haar thuisduels. In de afzondering van Appiano Gentile, niet zo ver van zijn huis aan het Como Meer. Veel liever zou hij een paar uur voor de wedstrijden zijn voetbaltas pakken en op zijn gemak naar het stadion rijden.

Nog anderhalf jaar loopt zijn contract bij Inter en na afloop is hij 32 jaar. Hij heeft wel eens geopperd terug te keren naar Ajax. 'Ik denk dat Ajax niet meer op mij zit te wachten als ik 32 ben. Als Ajax het zou willen, zou ik er wel voor open staan.

'Ik denk eigenlijk dat ik na mijn loopbaan in Italië blijf. Misschien dat mijn vrouw en kinderen terugwillen naar Nederland. In dat geval gaan we, maar als het aan mij ligt, blijven we hier. Het leven is in Italië veel gemoedelijker, veel relaxter. Ik ben gelukkig zo.'

Meer over