Mannen vernederen Duitsland in finale

Twee finales in Londen: het EK kon een dubbel succes worden. Maar waar de mannen afrekenden met een trauma uit 2012, gaven de vrouwen hun wedstrijd knullig uit handen.

De hockeyers met de beker na de gewonnen finale tegen Duitsland. Voor het eerst sinds 2007 zijn de mannen weer Europees kampioen. Beeld anp
De hockeyers met de beker na de gewonnen finale tegen Duitsland. Voor het eerst sinds 2007 zijn de mannen weer Europees kampioen.Beeld anp

Na de masterclass hockey in de EK-finale tegen Duitsland (6-1) bekijkt Billy Bakker zijn gouden medaille en zegt: 'Die ken ik alleen van de kampioenschappen met Amsterdam.' En Rogier Hofman, die sinds zijn debuut in het Nederlands team in 2006 grossierde in tweede en derde plaatsen: 'Ik heb zo'n gouden plak weleens van afstand gezien. Nu hangt een medaille met die kleur eindelijk om mijn nek.'

De ontlading bij spelers en staf illustreert hoezeer de hockeyers zaterdag een juk van zich hebben afgeworpen. In 2012 verloor het Nederlandse team de olympische finale op het Queen Elizabeth Olympic Park van Duitsland. Drie jaar later en een kilometer verderop zijn de hockeyers geen 'happy losers' meer, zoals bondscoach Max Caldas in een felicitatie-sms'je op zijn telefoon leest.

Bakker had in 2014 bijna een burn-out na de vernedering door Australië in de WK-finale. De symboliek is tastbaar, als Nederland de eindstrijd van het EK tegen Duitsland met dezelfde score afsluit. Van 1-6 in Den Haag naar 6-1 in Londen: scherper kan het contrast niet zijn tussen de uit elkaar gevallen ploeg van Paul van Ass in 2014 en het hechte collectief van Caldas op het EK in 2015.

Dan mogen er tranen vloeien, zegt Bakker, die met een fantastische backhand de toon zet voor een magische eerste helft. 'Als je zolang niks wint en je krijgt veel kritiek omdat je telkens tweede of derde wordt, komen bij een eerste plaats veel emoties los.'

Billy Bakker zet Nederland op 1-0 in de finale tegen Duitsland. Beeld anp
Billy Bakker zet Nederland op 1-0 in de finale tegen Duitsland.Beeld anp

Het gevoel zit diep

Zo houdt Jeroen Hertzberger het na zijn imponerende optreden tegen Duitsland al niet meer droog als de klok nog een minuut speeltijd aangeeft. 'Ik heb het een keer eerder meegemaakt, toen we na tien jaar eindelijk kampioen werden met Rotterdam', zegt de aanvaller, die zijn prachtige treffer met de backhand viert als voetballer Ronaldo.

'Het gevoel zit diep', zegt de 29-jarige Hertzberger. 'Ik bewaar geen fijne herinneringen aan Londen. In 2012 viel ik af voor de Spelen en ik kan niet ontkennen dat het door mijn hoofd heeft gespookt. Het deed pijn, het is de grootste deuk in mijn carrière. Het was confronterend terug te keren naar Londen en door het voormalige olympische dorp te wandelen.

'Ik heb me drie jaar geleden voorgenomen dat de bondscoach nooit meer aan me mocht twijfelen. Het maakt me trots dat ik mijn bijdrage mocht leveren aan deze gouden medaille. Ik zat kapot in het vierde kwart tegen Duitsland en toen kwamen de tranen vanzelf.'

De huilende Hertzberger wordt al voor het laatste fluitsignaal geknuffeld door zijn teamgenoten op de reservebank. Het zijn ontroerende beelden van een speler die dieper kon gaan dan hij zich vermoedelijk heeft gerealiseerd. Te lang wekten technisch begaafde internationals als Hertzberger de indruk dat ze vooral op hun talent teerden en zichzelf niet konden pijnigen. Nu gaat ook Hertzberger voorop in een grote wedstrijd. Het is de cruciale omslag op het EK.

null Beeld anp
Beeld anp

Zakelijk goud

Met een ironisch lachje roemt Bakker, in 2012 het gezicht van het frivole 'tikitaka'-hockey, de nieuwe zakelijkheid in het Nederlandse team. 'Zakelijk goud winnen is hip.'

Aanvoerder Robert van der Horst is de enige speler in de selectie die de laatste Europese titel in 2007 meemaakte. Er was een andere strategie nodig om op het hoogste podium te staan, zegt de routinier van Oranje Zwart. 'Tijdens de Hockey World League in Argentinië hebben we gekozen voor een spelplan waarmee we uiterst stabiel zijn. Het is minder sprankelend, maar effectief. En mochten we zoals tegen Duitsland meer ruimte krijgen, dan kunnen we ook het aanvallende, Nederlandse hockey tonen. Maar het fundament onder deze ploeg is een strakke discipline en een goede organisatie.'

De verloren finales hadden volgens hem geen mentale barrière opgeworpen. 'We dachten echt niet: we hebben al zo veel finales verloren, nu moet het gebeuren. Met hoop win je geen finale.' Lachend: 'Hoewel Billy Bakker nog in de wedstrijd tegen me zei: waarom hebben we dit niet eerder gedaan?'

Bondscoach Caldas voelde bij zijn spelers de pijn van het verleden. 'Ze moesten zelf ervaren hoe het is om een finale te winnen. Het waren niet alleen tranen van geluk; alles kwam naar boven. Toch wil ik die beleving elke dag zien, de jongens moeten nu weer bij hun clubs topsporter zijn.'

Bondscoach Max Caldas. Beeld anp
Bondscoach Max Caldas.Beeld anp
Meer over