Maar vijftig dagen om resetknop te vinden

Bobsleepilote Eline Jurg (32) is teruggekeerd bij coach Rob Geurts. Hun breuk in maart 2005 leidde tot een neerwaartse spiraal in haar prestaties....

Op de rechte stukken van het ijskanaal begon ze de laatste tijd testuren. Eline Jurg dacht: 'Wat is er is hemelsnaam met mij aan de hand?'Op rechte stukken moet de bobslee het werk doen. Sturen, het liefst'spits', is voor de bochten.

'Ach jongen, het sloeg nergens op wat ik deed. Ik was de laatste maandenzo verkrampt. Sturen op rechte stukken kost je zo veel tijd. Ik weet dat.Je moet in deze sport ontspannen zijn, locker zeggen de Duitsers. Maar ikkon het niet veranderen. Ik was het helemaal kwijt.'

Ten einde raad greep Jurg in december de telefoon en belde Rob Geurts,haar trouwe coach die eind maart van het afgelopen jaar aan de kant wasgezet. 'Hij was de enige die me nog kon helpen', zei Jurg maandag bij deoverdracht van de olympische ploeg.

Geurts, een van de pioniers in de Nederlandse bobsport, zei alleen maardat het goed was dat ze haar oude coach weer had gebeld. Dat hij nogallullig was behandeld, aan de kant was geschoven door de politiek van denationale bobsleebond (BSBN), dat deed er allemaal niet meer toe. 'Het gaater nu uitsluitend om Eline klaar te stomen voor de Olympische Winterspelenvan Turijn.'

Coach en pupil nog een kleine vijftig dagen voordat op de gloednieuwebobbaan van Cesana Pariol, in de Italiaanse Alpen, de sleden naar benedengaan. Elke dag tot dat moment zal gebruikt worden door de vrouw die devoorbije jaren voor de sportkoepel NOC*NSF gold als een kanshebster operemetaal, maar in haar huidige vorm niet meer is dan een 'olympischdeelneemster'., een van de velen.

'Wat is er met Jurg aan de hand?', zo zou de internationale concurrentiezich hebben uitgelaten. De Nederlandse die bij de Olympische Winterspelenvan Salt Lake City (2002) met remmer Nannet Karenbeld zomaar zesde wasgeworden, kon niet meer in de top mee. De gebekte Rotterdamse, op de WK'svan 2003 (4de) en 2004 (5de) naar de mondiale top doorgeschoven, stond devoorbije tijd met de mond vol tanden. Ze had geen verklaringen. 'Ik heb erslapeloze nachten van gehad. Wat is er toch met mij?'

Van het begin van het seizoen ging het niet met Eline Jurg en derelatief onervaren remmers Christel Bertens en Urta Rozenstruik. Destartsnelheid was hoog, maar de voortzetting op het ijs leek werkelijknergens naar. Een schrikwekkende ervaring op een trainingskamp inLillehammer speelde mee. Jurg trof door een fout van de Noorsebaancommissarissen zomaar een rodelaar in de baan. De klap kwam in dubbelopzicht hard aan.

Bobsleeën is ervaring, het is 'mikken', de slee in de smalle idealelijn van het ijskanaal te gooien. Een teveel aan ervaring kan echter ooknegatief uitwerken. Jurg: 'Ik doe dit al tien jaar, maar toen ik jonger wasen er meer onbevangen tegenover stond, ging het makkelijker. In dat opzichtkan een teveel aan ervaring ook tegen je werken.'

Rob Geurts, drie jaar haar coach voor hij in een wolk van onmin enverdachtmakingen plaats moest maken voor de Duitse hoofdcoach HaraldCzudaj, moet Jurg van haar weggedrukte angsten verlossen en haar oudestuurkunst boven roepen. Zelf zegt ze: 'Ik heb ontzettend veel vertrouwenin de samenwerking met Rob.'

Geurts neemt Jurg deze week mee naar Igls, een baan in Oostenrijk. Daarleerde ze het vak. Ze gaat alleen. De andere vrouwen blijven thuis. 'Eenvan de jongens', de remmer Steven Polman, gaat mee. Het wordt een gemengddubbel voor enkele dagen. Het gaat Jurg en Geurts erom 'lekker te sleeën,lekkere afdalingen te maken'.

Geurts spreekt 'dezelfde taal' als Jurg. Het is zijn manier van sturendie zij door de jaren heeft aangeleerd. Onder andere coaches ging ze dingenveranderen. 'Ik ging twijfelen. Mijn oude systeem zat me bij die nieuweaanpak in de weg.'

Jurg moet de resetknop vinden. En dan moet dan wel een beetje snel, wilze in Turijn nog iets betekenen.

Meer over