Loorbach chef de mission Olympische afvaardiging

Het systeem stond eigenlijk geen chef de mission meer toe, althans niet in de unieke uitvoering die André Bolhuis in 1992 en '96 aan het ploegleiderschap gaf....

Van onze verslaggever

John Volkers

AMSTERDAM

Bij de Olympische Zomerspelen van Sydney, in 2000, wordt de Nederlandse equipe aangevoerd door een driemanschap. Het vandaag op Papendal te presenteren bobo-trio bestaat uit bestuurder Jan Loorbach, extern adviseur Joop Alberda en sectorhoofd Marcel Sturkenboom, ware teamsporters, één basketballer en twee volleyballers.

Het enthousiasme waarmee Bolhuis zich van zijn taak kweet, werd vorig jaar vervangen door een heuse structuur. Het NOCNSF wilde niet meer afhankelijk zijn van één persoon die niet eens tot het officiële personeel gerekend mocht worden. Bovendien haakte Bolhuis eigener beweging af en maakte daarmee ruimte voor de nieuwe opzet.

Binnen die structuur stuurde de sector topsport Alberda, de coach van de gouden volleyballers van Atlanta, het veld in als 'verkenner'. In Sydney kan hij de man van de liaison zijn, van de connectie met de sporters, maar anderen zien in hem juist de professor met de visie. Het 'deelchefschap' van Alberda is opvallend omdat hij 'vijf of zes miljoen extra' eiste ter voorbereiding van de ploeg.

Loorbach, vice-voorzitter van NOCNSF en eerste man van de bestuurscommissie topsport BCT, geldt als de 'begieter'. De oud-basketbalinternational speelt graag hoofdmachinist van 'het medaillefabriekje', zoals hij zijn eremetaal producerende speerpuntsporten noemde.

Sturkenboom, oud-volleybalinternational en oud-coach, runt als hoofd van de Papendalse sector de nationale topsport. Hij was ook al in Atlanta een van de rechterhanden van Bolhuis. Sturkenboom heeft zijn bureau het laatste jaar stevig uitgebreid. Hij wierf Alberda en in diens gevolg de technische assistenten Murphy, Koenders en Van Dijk.

Bij al die verzamelde know-how had een in het voorjaar van 2000 aan te stellen ceremonieel leider gepast, van de categorie-Geesink, in elk geval van de oude stempel met veel protocollaire inhoud. Maar er zijn maar weinig frisse officials die zich voor die kar zouden laten spannen.

Als naar een jongere was gezocht, naar een Olympische sportman uit de indrukwekkende kampioenscategorie Rienks, Posthuma of Delissen (Blangé zou eerst moeten afzwaaien om werkelijk kandidaat te zijn) dan was er voor die man geen echt werk geweest. Hij zou maar een blok aan het been zijn geweest.

Het driemanschap, dat volgens een dubieuze traditie opnieuw geen vrouw telt, zal vandaag Jan Loorbach als primus-inter-pares aanwijzen. De langste bestuurder van Nederland (2.11 m) krijgt de officiële pet van chef de mission opgedrukt. Op dat Rotterdamse hoofd zitten meer petten, waardoor de leidersrol à la Bolhuis - soms luis in de pels bij het hoofdbestuur - voorgoed verleden tijd lijkt.

Zelf heeft Bolhuis gewaarschuwd voor 'een te ambtelijke benadering' van de sporters. Met de aanstelling van het Papendal-trio lijkt voor Winterspelen-chef Ard Schenk na Nagano geen bestuurlijke toekomst meer.

Meer over