Lomans' laatste spurtjes tussen de bank en de cirkel

De strafcorner van Bram Lomans is een aardig en tegelijk merkwaardig fenomeen. Alleen wanneer Nederland mag aanleggen voor de korte hoekslag komt de boomlange Lomans het veld ingerend om aan te leggen voor zijn verwoestende sleeppush....

Van onze verslaggeefster

UTRECHT

Gedurende het hele toernooi nam Lomans in totaal slechts tien minuten deel aan het gevecht om de wereldtitel, maar hij bepaalde wel vaak het verschil tussen winnen en verliezen. Met zijn vernietigende wapen dwong hij gisteren in de finale de verlenging tegen Spanje af. Maar hij was vooral in de halve eindstrijd tegen Australië de absolute uitblinker.

Uitzinnig van vreugde, de armen ten hemel geheven, liep hij zaterdag na zijn derde en beslissende treffer in zijn eentje een ererondje langs de vijftienduizend oranje supporters. Zo uitbundig reageert de nuchtere Brabander zelden. Zijn totaalscore, negen treffers uit de in totaal 42 corners die hij dit toernooi mocht nemen, was zeker niet zijn beste gemiddelde, maar het was voldoende om een zeer belangrijke bijdrage aan de wereldtitel te leveren.

Met een zelfverzekerde grijns op zijn gezicht, alsof hij geen moment had getwijfeld over de goede afloop, hangt hij na zo'n wedstrijd met zijn twee meter lange lichaam onderuitgezakt op zijn stoel. 'Op de beslissende momenten laat de sleeppush mij nooit in de steek', zei hij zelfbewust, na de winst op Australië.

Tegen Spanje liep het niet zo soepel als hij zich vermoedelijk had voorgesteld. Hij nam weliswaar negen van de tien toegekende strafcorners voor zijn rekening, maar verzilverde er slechts één. De winnende treffer kwam uit de rebound van zijn inzet.

Na het WK wordt de zogeheten interchange regel, die nu nog toestaat dat er op het moment van de strafcorner spelers gewisseld mogen worden, afgeschaft. Maar Lomans hoeft niet bang te zijn dat die ingreep het einde van zijn internationale carrière zal betekenen. Hij is nog jong, 23 pas, en heeft bij zijn club HGC al wel een vaste plaats in de verdediging afgedwongen.

Hij is zich niettemin bewust van zijn beperkte verdedigende kwaliteiten. 'Ik ben misschien niet zo'n geweldige verdediger als bijvoorbeeld Wouter van Pelt, maar door mijn sleeppush heb ik toch weer een streepje voor.'

Op cruciale momenten kan zijn sleeppush inderdaad de ommekeer in een wedstrijd betekenen. Lomans bewees dat gisteren opnieuw. Na de reguliere speeltijd liet het geluk hem echter even in de steek. Anderhalve minuut in de verlenging had hij zijn ploeg naar de wereldtitel kunnen pushen, maar de sterk optredende Spaanse keeper Jufresa weerhield Lomans van een droomontknoping.

Lomans is de opvolger van illustere specialisten als Litjens, Kruize, Van den Honert en Bovelander, die de top van de scoringslijst aller tijden aanvoeren. Pas op achttienjarige leeftijd, toen de sleeppush door Taco van den Honert werd geïntroduceerd en snel in de mode raakte, werd de sterke Lomans als specialist naar voren geschoven. Voor die tijd was hij als stopper bij de korte hoekslag betrokken.

In minder dan drie jaar is zijn naam nu al gevestigd en het zal slechts een kwestie van tijd zijn, voor zijn naam aan dat rijtje topscorers kan worden toegevoegd. Nu al scoorde hij 54 keer in 62 interlands.

Zijn kracht haalt hij uit zijn lange lijf, de explosie uit zijn snelle arm. In Duitsland wijdden ze vorig jaar al een symposium aan zijn fenomenale sleeppush. Hij werd van oorlel tot teen geanalyseerd. Sindsdien oefenen ze in Duitsland met mensen van dezelfde lengte of zelfs nog langer.

Of zijn lengte nu echt doorslaggevend is voor zijn hoge gemiddelde is zeer de vraag. 'Stressbestendigheid is handiger', zegt de zelfverzekerde Brabander. 'Ik kan goed met druk omgaan.'

Meer over