NieuwsHandbal

Lions doorbreekt Belgische hegemonie en wint Bene-League voor het eerst sinds 2015

Belgische clubs domineren de Bene-League, en dan vooral Achilles Bocholt. Maar de Limburgse jonkies van Lions uit Sittard waren dit keer verrassend de sterkste in de competitie voor Nederlandse en Belgische clubs.

Dirk Jacob Nieuwboer

Tim Claessens, de Nederlander in dienst van Achilles Bocholt, is door de verdediging van Kembit-Lions heen en scoort. Uiteindelijk zou de zege naar Lions gaan.
 Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant
Tim Claessens, de Nederlander in dienst van Achilles Bocholt, is door de verdediging van Kembit-Lions heen en scoort. Uiteindelijk zou de zege naar Lions gaan.Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Lambert Schuurs had het van tevoren al gezegd. De Lions uit Limburg, waar hij ­assistent is, moet het van de talenten hebben. Met jonge handballers gaat het op en neer, wist de Nederlandse recordinternational, maar soms zijn ze plotseling onverslaanbaar.

‘Die jonge jongens hebben het gewoon gedaan’ glundert Schuurs nadat de Lions uit Sittard-Geleen de titel Bene-League hebben binnengesleept. De grote favoriet Achilles Bocholt, net over de grens met België, werd in de laatste wedstrijd van het Final Four-weekend volledig overklast: 29-22.

‘Jongens van 20, 21, 22 hè’, zegt Schuurs. ‘Op het laatst stonden ze gewoon allemaal in het veld.’ Uitblinker in de Maaspoort in Den Bosch was de 20-jarige Ids Eussen, die ook werd uitgeroepen tot speler van het weekend. ‘Dat is een van de volgende die naar het buitenland gaat.’

De laatste keer dat een Nederlandse club, ook de Lions, de liga voor Nederlandse en Belgische clubs won, was alweer in 2015. Toen speelden daar nog de huidige internationals Luc Steins en Kay Smits, die inmiddels naar Europese topclubs zijn doorgestroomd. De Bene-League werd daarna vijf keer door een Belgische club gewonnen, waarvan de laatste vier keer door Bocholt.

Bocholt favoriet

Ook nu was die ploeg weer favoriet – na de reguliere competitie stond Achilles bovenaan – maar in de eerste helft ziet Pascal Derkoningen de bui al hangen. De Belgische voorzitter van Achilles Bocholt heeft een bril op zijn voorhoofd, een blauw shirt strak over zijn buik en daarvoor een flinke trommel. Bij een redding of goal van zijn team slaat hij er lustig op los. ‘Je moet de stress soms even kwijt hè’.

Meestal gaat Derkoningen naar wedstrijden zonder trommel en heeft hij gewoon een overhemd aan, maar deze keer wilde hij wat duidelijk maken. Hij mag dan voorzitter zijn van de succesvolste handbalclub van de Lage Landen in de laatste jaren, dat wil niet zeggen dat hij meer voorstelt dan de andere supporters uit het stadje ten zuiden van Valkenswaard. ‘Dat is de kracht van onze club’.

Het helpt wel dat Bocholt ook een van de rijkste clubs van België en Nederland is. Veel lokale ondernemers steunen Bocholt, de shirtsponsor is de lokale brouwerij, die groot is geworden met het produceren van huismerken voor supermarkten. En er is de jaarlijkse Beach Party, een tweedaags festival waar tienduizend man op af komt.

Het zit hem in verbondenheid

‘De opbrengsten daarvan zijn genoeg om onze hele jeugdafdeling te financieren’, zegt Derkoningen, in het dagelijks leven risk manager bij Center Parcs. Maar het succes is zeker niet alleen aan geld te danken, zegt hij. Dat zit hem in de verbondenheid: supporters, vrijwilligers, bestuur en speler, het past volgens hem allemaal in elkaar.

‘Straks na de wedstrijd zul je het zien, dan komen de spelers naar de supporters toe. En als ze dat niet doen, dan hebben ze ruzie.’ De spelers doen het inderdaad en krijgen ook na de verliespartij een warm applaus van de honderden meegereisde supporters. De meesten hebben ook een door de sponsor geschonken blauw shirt aan.

Voor Nederlandse clubs is het tegen deze lokale Belgische grootheden ‘wel overleven’, zegt Lambert Schuurs van de Lions. ‘We klagen niet hoor, maar bij de Belgische clubs zit gewoon meer geld. Zij kunnen meer jongens halen die beslissend kunnen zijn.’

Grote voordeel van de in 2007 gestarte competitie is dat Nederlandse en Belgische clubs elkaar beter maken. ‘Het niveau ligt veel hoger dan in mijn tijd’, zegt Schuurs. Zelf zou hij nu nog wel mee kunnen komen, zegt hij met een glimlach. ‘Ik heb niet voor niets 312 interlands gespeeld, maar er wordt nu wel veel meer getraind, ook meer aan krachttraining gedaan en het tempo ligt veel hoger.’

Nationale teams profiteren

De nationale teams profiteren ervan. België wist zich voor het komende WK te plaatsen, al was daar een gelukje voor nodig omdat de play-off tegen Rusland niet gespeeld hoeft te worden. Nederland moet in april Portugal nog verslaan om het WK te halen, maar wist zich op eigen kracht al wel twee keer te plaatsen voor het EK.

‘Als we tegen elkaar spelen, maakt België geen kans’, zegt Tim Claeassens (23), de Nederlandse cirkelloper die sinds 2020 voor Bocholt speelt. Hij is een van de jonge spelers die via Bene-League hoopt door te stromen, de gezamenlijke competitie presenteert zichzelf ook nadrukkelijk als ­opleidingsplatform. Er was al wel belangstelling voor hem vanuit de Tweede Bundesliga, dat net iets hoger wordt aangeslagen, maar hij heeft een doorlopend contract.

‘Ik heb hier ook nog genoeg te leren’, zegt hij. ‘En ik heb de Bene-League-titel ook nog niet gewonnen.’

Ids Eussen heeft die nu al wel, eerder dan verwacht. ‘We hadden ze in de competitie ook al een keer verslagen’, zegt hij na afloop. ‘Dus we geloofden er wel in dat het kon.’ Ook hij wil in de toekomst graag naar een grote buitenlandse competitie, maar volgend jaar is hij nog in de Bene-League te zien. ‘Ik wil pas weg als ik een volwassen speler ben.’ Nu gaat het volgens hem te veel op en neer.

‘Twee weken geleden speelde ik helemaal niet goed’, zegt hij. ‘Misschien is dat toch de stress, omdat ik het goed wil doen.’ Maar dit weekend was daar weinig van te merken. ‘Blijkbaar ga ik hier wel goed op.’

Meer over