nieuws

Langzaam. Duikelaar. Kan niet springen. Jokic logenstraft alle kritiek en is waardevolste basketballer in VS

Het lijkt of hij net uit bed is. Nikola Jokic oogt ook nog eens log. Schijn bedriegt. De 26-jarige Serviër is uitgeroepen tot waardevolste speler van de Amerikaanse basketbalcompetitie.

Nikola Jokic staat op het punt langs Mikal Bridges van Phoenix Suns te passen, 9 juni 2021.  Beeld AFP
Nikola Jokic staat op het punt langs Mikal Bridges van Phoenix Suns te passen, 9 juni 2021.Beeld AFP

Van de NBA durfde Nikola Jokic (26), opgroeiend in het Servische Sombor, vroeger niet eens te dromen. Ook scouts zagen het niet direct zitten in de slungelige, onorthodoxe basketballer. Kijk hem nu. Vorige week werd Jokic, de 2.11 meter lange sterspeler van Denver Nuggets, uitgeroepen tot waardevolste speler van de Amerikaanse basketbalcompetitie. MVP (Most Valuable Player), de hoogste individuele eer.

Vrijdagnacht nam Jokic de trofee in ontvangst, waarna hij zijn gloednieuwe status onderstreepte met 32 punten en 20 rebounds tegen Phoenix Suns, de ploeg die zijn Nuggets met een 3-0-achterstand in wedstrijden tegen de touwen heeft liggen. Het gemis van de geblesseerde Jamal Murray, Jokic’ kompaan, doet zich voelen in de play-offs. Zondagnacht wordt de vierde wedstrijd in de best-of-seven-reeks gespeeld.

Het verhaal van Nikola Jokic is dat van de klassieke underdog, het soort van wie Amerikanen smullen. Ten eerste: Jokic ziet er niet uit als een topsporter, laat staan een sterbasketballer. Vaak ging het sinds zijn NBA-debuut in 2015 over zijn uiterlijk. Ja, hij heeft de gelaatsuitdrukking van iemand die zich verslapen heeft en net uit bed komt. Jokic oogt traag, aan de logge kant. Niet bijzonder atletisch. Zou het iemand verbazen als hij na een wedstrijd of training een sjekkie draait?

Duikelaar

De (voor)oordelen die hij gedurende zijn carrière hoorde, liet hij drukken op speciale T-shirts ter gelegenheid van zijn MVP-winst. Langzaam. Niet afgetraind. Duikelaar. Slechte verdediger. Overgewicht. Kan niet springen. Op de achterkant prijkte zijn grijnzende gelaat, geschminkt als The Joker, de schurk uit de Batman-comics aan wie hij zijn bijnaam ontleent. ‘Joke’s on you’, viel te lezen. Jokic lachte het laatst.

Wie verder kijkt dan zijn voorkomen, ziet een uitzonderlijke basketballer. Vrijwel elke aanval van Denver begint bij Jokic: met ruim acht assists gemiddeld is hij voor een center opvallend vaak aangever.

Volgens analisten is hij de beste ‘grote’ passer uit de geschiedenis van de NBA. Jokic toonde zich dit seizoen meer dan voorheen een agressieve aanvaller, noteerde gemiddeld 26 punten, zeven meer dan de negentien van vorig jaar. Maar hij blinkt vooral uit met zijn fijnzinnige passjes, waarmee hij soms zelfs zijn teamgenoten verrast.

Vaak klemt hij de bal in één hand terwijl hij zijn doelwit uitkiest, zorgvuldig en geduldig. Jokic neemt zijn tijd, naar eigen zeggen omdat hij nou eenmaal niet zo snel kan bewegen.

Vorig jaar liet The New York Times zijn spel analyseren door waterpoloërs, omdat zijn manier van passen hen deed denken aan hun sport. Vooral de wijze waarop hij de bal over het hele veld naar een teamgenoot slingert, ogenschijnlijk achteloos, leek aangeleerd in het zwembad. Jokic speelde vroeger met vrienden, maar zat nooit bij een waterpoloclub. De waterpoloërs zagen een perfecte techniek. Soms wappert Jokic zelfs even met zijn arm voor hij de bal loslaat, alsof hij in gedachten watertrappelt.

Jokic speelt de bal over Mikal Bridges en Deandre Ayton van Phoenix Suns naar de basket van de Suns, 7 juni, 2021. Beeld AFP
Jokic speelt de bal over Mikal Bridges en Deandre Ayton van Phoenix Suns naar de basket van de Suns, 7 juni, 2021.Beeld AFP

Dat Jokic zich kroonde tot beste speler van de NBA was ook voor de bestuurders van Denver Nuggets een verrassing. In 2014 nam de club een gokje door hem te selecteren bij de jaarlijkse draft, waarbij talenten van universiteiten of uit het buitenland worden gehaald. Jokic werd pas in de tweede ronde gekozen, als 41ste .

De Amerikaanse sportzender ESPN vermeldde de selectie onder in beeld tijdens een reclameonderbreking. Terwijl Jokic zijn NBA-droom verwezenlijkte, zagen kijkers een commercial van fastfoodketen Taco Bell.

Wonderen werden niet verwacht van Jokic, die na zijn selectie een jaar in de Oost-Europese Adriatic League werd gestald. Bij zijn club, Mega Basket uit Belgrado, had hij als 18-jarige een moeizame start gekend. Jokic had heimwee naar Sombor, ruim 180 kilometer verderop. Hij miste zijn broers Nemanja en Strahinja. Reuzen, net als hij. Zijn lichaam werkte niet mee. Teamgenoten lachten hem uit omdat hij zich nog geen tien keer kon opdrukken. Uit voorzorg werd hij een tijdje weggehouden van trainingen, die te zwaar voor hem zouden zijn.

Hoogste competitie

‘Als ik eerlijk ben had ik nooit gedacht dat ik de NBA zou halen’, zei Jokic na het winnen van de MVP-trofee, waarbij hij Joel Embiid (Philadelphia 76ers) en Stephen Curry (Golden State Warriors) achter zich liet. ‘Ik wilde in de Euroleague spelen, de hoogste internationale competitie voor clubs uit mijn land.’

Eenmaal in Denver groeide hij uit tot belangrijkste steunpilaar van het team dat vorig seizoen de halve finale van de play-offs haalde. Met Jokic kregen de Nuggets een klomp goud in de schoot geworpen. Nooit werd een toekomstige MVP aan het begin van zijn NBA-loopbaan lager gekozen in de draft dan hij. Nummer 41, ook dat stond gedrukt op het T-shirt.

Na de dubbel van de Griekse Giannis Antetokounmpo (Milwaukee Bucks) is Jokic de derde Europese MVP op rij. Het hielp dat hij dit seizoen alle 72 wedstrijden speelde, waar andere sterren werden geveld door blessures. Ondanks eerdere twijfels over zijn fysiek, ontpopte de Serviër zich als een van de duurzaamste sterren uit de NBA, de competitie die hij volgens velen, hemzelf incluis, nooit zou kunnen bereiken.

Meer over