Krajicek machteloos tegen gravelbijter Corretja

De lach was snel terug bij Richard Krajicek, na zijn uitschakeling in de derde ronde van de open Franse titelstrijd tegen de Spanjaard Corretja....

Van onze verslaggever John Volkers

Twintig minuten duurde de vragenstroom, ter voorbereiding van de tennisbijlagen van de Engelse kranten. Toen de heren klaar waren met hun weldadige aandacht, kwam de winnaar van '96 nog even met een joke uit de hoek. 'Zullen we het op Wimbledon dan maar over de Franse Open hebben?', sprak hij in zijn fraaie Engels dat zo heeft bijgedragen aan de internationale waardering voor de Nederlander.

De afleiding was welkom, maar ook zonder het Brits georiënteerde vragenvuur was Krajicek snel over zijn teleurstelling heen. De nederlaag in vier sets en tweeënhalf uur was pijnlijk geweest, zeker door het matige spel in de laatste tweeënhalve sets, maar een verrassing was het allemaal niet.

Er zullen er dit jaar in Parijs maar weinigen zijn die een kans maken tegen Corretja, een snelle Spanjaard met meer wapens dan de gemiddelde gravelbijter en baseliner uit dat land. In 1998 stond hij op het Court Central in de finale, tegen zijn uiteindelijk sterkere landgenoot Moya. In dat jaar veroverde Corretja, als teken van zijn veelzijdigheid, op de indoorbaan van Hannover ook het ATP-wereldkampioenschap.

In '99 viel de allrounder uit Barcelona terug en bij de Australian Open was het zelfs schrikken: Lleyton Hewitt kreeg het bijna voor elkaar met drie maal 6-0 te winnen. Dat angstbeeld bleef uit door een wanhoopspoging in de laatste set (1-6).

Die wankelmoedige Corretja was gisteren in Parijs in geen velden of wegen te bekennen. In de eerste set maakte hij uit angst voor 'die enorme service van hem' nog een paar merkwaardige fouten, waardoor Krajicek de openingsreeks kon winnen. Maar vervolgens benaderde de Catalaan de perfectie.

Hij begon onverwacht sterk te serveren, met onder andere twintig service-winners. In de sets waarin hij afstand nam, 2 en 3, was hij op slechts vier en vijf missers te betrappen, Krajicek op elf en twaalf. Het leek het antwoord op de immer prangende vraag: was Corretja nu zo goed, of profiteerde hij slechts van het matige weerwerk van zijn tegenstander?

Krajicek toonde zich kritisch ten opzichte van zijn eigen verrichting. Hij had de verkeerde tactiek gevolgd. Hij had het zich, na de gemakkelijke wedstrijden tegen Zib en Eschauer, anders voorgenomen en had meer op zijn forehand willen bouwen, maar toen die haperde, was hij veel te vaak naar het net gestormd. Dat is in graveltennis zelfmoord. De Nederlander wist het, maar hij gedroeg zich er niet naar.

'Ik kon gewoon niets anders bedenken om Corretja aan te pakken. Ik was niet zeker. Ik gaf makkelijke volleys weg of speelde te gemakkelijke approach-shots. Mijn volleys waren echt ongelooflijk. Het moet met het voetenwerk te maken hebben. Het glijden op gravel is straks gelukkig voorbij, op gras en hardcourt moet je stappen voor de volley.'

De eindconclusie was eerlijk. 'Corretja was gewoon beter.' Het was de eerste nederlaag van Krajicek tegen een Spanjaard op Roland Garros. Hij versloeg op het gravel door de jaren Altur, Clavet, Arrese, Costa en Carbonell. In de tussenstand Krajicek-Spanje leidt hij nog met 27-13.

In pas zijn vijfde toernooi van het jaar kwam Krajicek voor een test. De fysieke proef van de geopereerde linkerknie doorstond hij, 'de knie heeft het gehouden', al toonde hij wel vrees voor de stijfheid van de volgende dag. Als examen had Roland Garros evenwel niet gedeugd. 'Het was niet meer dan een goede training.'

Vorig jaar had hij zijn inspanningen op gravel nog als 'zonde van de tijd' gekwalificeerd. Door zijn lichamelijke beperkingen heeft Krajicek zichzelf aangeleerd vrijblijvend te worden in zijn verwachtingen. Voor Wimbledon deed de grasspecialist geen enkele voorspelling. 'Eerst maar eens de eerste week doorkomen. Het kan ook snel afgelopen zijn. Dat heb ik wel geleerd.'

Meer over