ReportageNK Triatlon

Kingma met solorace naar nationale triatlontitel

Triatlete Maya Kingma (25) is bij de Spelen in Tokio een van de favorieten. Bij haar laatste wedstrijd voor vertrek won ze in Rotterdam nog even de nationale titel.

Maya Kingma in aktie tijdens het fietsen. Beeld Jiri Büller / de Volkskrant
Maya Kingma in aktie tijdens het fietsen.Beeld Jiri Büller / de Volkskrant

Het enige waar Maya Kingma last van heeft op het NK triatlon, is een groep ganzen langs de kant van de weg. Op de Willem-Alexander-roeibaan in Rotterdam lopen de beesten zaterdag tijdens de wedstrijd gakkend het parcours op. Een coach rent erheen om ze weg te jagen. Kingma moet heel blijven voor Tokio, waar ze kanshebber is voor een plek op het podium.

Op de Spelen duikt de 25-jarige triatlete over drie weken met startnummer 1 het water in, te danken aan haar eerste plek op de wereldranglijst. Kingma maakte dit seizoen een stormachtige ontwikkeling door. Ze plaatste zich voor Tokio en won voor het eerst een wedstrijd in de World Triathlon Championship Series in Leeds, de hoogste internationale competitie voor triatleten. Na Rachel Klamer, die in 2018 in Bermuda de beste was, is Kingma pas de tweede Nederlandse die dit heeft gepresteerd.

Niets te vrezen

Op het NK over de olympische afstand had Kingma natuurlijk niets te vrezen. Ze ging de hele wedstrijd alleen op kop en concludeerde na 1.500 meter zwemmen, 42,8 kilometer fietsen en 10 kilometer lopen dat het halen van de nationale titel een ‘prima training’ voor Tokio was geweest.

Met een tijd van 2.01,01 was Kingma verreweg de beste. Ze zorgde er vanaf de start bij het zwemmen met lange, krachtige halen voor dat niemand kon profiteren van haar snelheid door in de stroom achter haar voeten te liggen.

Zwemmen is haar beste onderdeel, maar de flexibele enkels door de vele uren in het water, brachten ook problemen met zich mee. Bij de overstap naar triatlon merkte ze dat haar gewrichten geen zware belasting gewend zijn. Tot twee jaar terug was Kingma continu geblesseerd. ‘Mijn botten en pezen konden die belasting van het lopen niet aan. Ik heb alles wel gehad. Van stressfracturen tot shinsplints tot problemen aan mijn achillespees. Elke beginnende hardloper kent dat wel’, zegt Kingma.

Geen pijntjes meer

Twee jaar geleden vond ze eindelijk de juiste mix van het trainen van de drie onderdelen om de pijntjes weg te houden. Haar trainer Louis Delahaije, die ook wielrenster Annemiek van Vleuten begeleidt, vond dat ze minder moest lopen en meer moest fietsen. ‘Voor een been of spier maakt het niet uit of je fietst of loopt’, zegt Delahaije. Als je veel fietst, wordt het lopen daar ook beter van. Je moet wel specifieke oefeningen doen om de belasting van lopen aan te kunnen, maar de conditie voor lopen kun je ook op de fiets kweken.’

Kingma verlaat het water bij het zwemmen. Beeld Jiri Büller / de Volkskrant
Kingma verlaat het water bij het zwemmen.Beeld Jiri Büller / de Volkskrant

Kingma loopt nu om de dag, drie of vier keer per week, en vaak niet langer dan 45 minuten. Ook al is het haar zwakste onderdeel. ‘Als iets niet helemaal lekker voelt, doe ik het nog rustiger aan’, zegt Kingma. ‘Soms haal ik maar tien of vijftien kilometer per week. Vroeger deed ik meer, maar dan kwam het erop neer dat ik tien maanden per jaar niet kon lopen omdat ik geblesseerd was. Daar had ik niks aan.’

Kingma moet in Tokio hopen op een wedstrijd waarin concurrenten die ook hard zwemmen en fietsen samen een ontsnappingspoging willen ondernemen in het begin van de race. Als de sterke lopers er na het fietsen nog bijzitten, wordt Kingma voorbijgelopen in op het afsluitende onderdeel. Rachel Klamer, de andere Nederlandse vrouw op de triatlon in Tokio, hoopt juist niet op Kingma’s ideale scenario. Klamer komt niet als eerste het water uit en is gevaarlijk bij het lopen.

Solorace op NK

In Rotterdam hoeft Kingma geen pact te sluiten met haar concurrenten. De voormalige zwemster fietst in haar eentje harder dan het peloton achter zich. In de ruim twee uur durende solorace hoeft ze alleen de rondes die maakt, te tellen.

Waar ze verder aan denkt tijdens zo’n wedstrijd? ‘Nergens aan’, zegt Kingma. Al ze sport, is het stil in haar hoofd. De triatlete is dat gewend. Ze doet bijna alle trainingen alleen. De triatlete sloot zich in haar jeugd aan bij de talentengroep van de bond in het Limburgse Sittard, maar voelde zich daar niet op haar gemak. Kingma wilde haar studie niet opgeven voor een onzeker bestaan als triatleet. De combinatie studie en topsport bleek voor haar onmogelijk binnen het bondsteam.

Bij het laatste onderdeel, het hardlopen. Beeld Jiri Büller / de Volkskrant
Bij het laatste onderdeel, het hardlopen.Beeld Jiri Büller / de Volkskrant

Ze verliet het bondsteam, verhuisde naar Maastricht en haalde vorig jaar haar masterdiploma cognitieve neurowetenschappen. Kingma werkte met verschillende trainers. Delahaije schrijft haar schema’s voor het fietsen en lopen. De zwemschema’s krijgt ze van een vriend die ze kent uit haar tijd bij de lokale zwemclub in Breda. Fietsen doet ze veel met haar vriend Gijs Brouwer, die als semiprof de wereld over reisde met zijn fiets.

Goed alleen

Veel triatleten pakken het zo aan, zegt Delahaije. ‘Het zijn vaak solisten. Je moet er een bepaald karakter voor hebben. Maya kan goed alleen trainen. Ze heeft niemand nodig om zich te motiveren.’

Op weg naar de wereldtop hield Kingma ook oog voor anderen. Bij haar overwinning in Leeds in juni greep ze een bekertje water voor Jessica Learmont toen ze zag dat haar Britse rivaal mis had gegrepen bij een drankpost. Vond ze logisch. ‘Ik dacht er niet eens over na.’

Ook in Rotterdam krijgen haar concurrenten tijdens de race bemoedigende woorden van de nationaal kampioene. Nu nog hopen dat haar concurrenten straks in Tokio net zo welwillend zijn.

Meer over