ColumnWillem Vissers

Kijk niet alleen wat sport kost, maar vooral wat het oplevert

null Beeld

‘We’ hadden de eredivisie dus ‘gewoon’ kunnen hervatten. Testen voor corona zijn vanaf 1 juni voor iedereen beschikbaar en de aftrap stond gepland voor half juni. Kijk eens hoe soepel de Bundesliga draait. Spelers testen. Voetballen. Testen. Voetballen. Al is het dan minder leuk zonder publiek, half voetbal is beter dan geen voetbal. We hadden de stadions op den duur zelfs kunnen laten volstromen met lieve kinderen, want die mogen bij elkaar zitten.

Niemand kan de toekomst voorspellen, maar tot het stopzetten van de competitie in het betaald voetbal is in Nederland te snel besloten. Mogelijk mede door druk uit sommige media, door onwillige topclubs, door burgemeesters, door een regering die wel klaar was met gezeur van ruziënde voetbalbestuurders. Door kortetermijndenken. Premier Rutte zei op 21 april dat alle evenementen tot 1 september verboden waren en noemde betaald voetbal als ‘offer’.

Ik weet nog van mijn teleurstelling bij die definitieve afgelasting. Niet omdat voetbal zaligmakend is of belangrijker dan coronaleed, maar omdat ik vond dat iedereen moest strijden voor zijn eigen bedrijfstak, tot in het redelijke dan. In het geval van het betaald voetbal was dat zolang mogelijk afwachten en ontwikkelingen analyseren.

Het is zoals onze hoofdredacteur afgelopen weekeinde in de krant schreef over handelen bij crises: niet te optimistisch zijn, maar zeker niet te pessimistisch. Afwachten, besluiten nemen. Ik heb het stopzetten ook gevoeld als een gebrek aan liefde voor sport, een gebrek aan weerbaarheid en vechtlust. Ook bij de clubs zelf, en zeker bij de overheden. Sport heeft hier gewoon geen hoge prioriteit. Sporten op school is bijzaak. Zwemles? Is daar nog geld voor? Zwembaden? Moeten die echt openblijven? Dat geldt overigens ook voor andere openbare voorzieningen, maar dit plekje is gereserveerd voor sport.

En dus voelen bekende Nederlanders zich nu en dan geroepen om op te staan en te melden dat we een zittend land zijn geworden, met allerlei welvaartsziekten tot gevolg. Ze publiceerden dit weekeinde een pamflet met als titel ‘Bewegen, het nieuwe normaal’, met handtekeningen van de voetbaltrainers Van Gaal, Hiddink en Wiegman, turner Zonderland, oud-volleyballer Van de Goor, coach Alberda en neuropsycholoog Scherder.

Ze pleiten voor meer bewegen, met een actieve rol van de regering, zeker in tijden dat volksgezondheid onder druk staat. ‘Sport en bewegen spelen een cruciale rol voor een gezonde toekomst van ons land.’ Ze constateren dat het roer om moet, om als volk gezonder en fitter te zijn, ‘weerbaarder tegen onverwachte inbreuken op ons dagelijks leven.’

Alleen: bewegen was niet eens het oude normaal in Nederland, laat staan het nieuwe. Maak sport nu eens echt belangrijk, niet alleen door de polonaise te lopen als een sporter een titel wint. Kies voor sport. Vecht voor sport. Kijk niet alleen wat het kost, maar vooral wat het oplevert. Juist in dat kader was het mooi geweest als de bal weer was gaan rollen in onze belangrijkste sportcompetitie. Als symbolisch teken van plezier en weerbaarheid.

Meer over