Kanovaarder Sits heeft in NKB eindelijk een bondgenoot

Een half uurtje nadat Jean-Paul Sits bij de Bosbaan-regatta de 1000 meter overtuigend op zijn naam heeft geschreven, zet Gilles Calliet aan voor een verlate lunch....

Van onze verslaggever

Joep Verdonck

AMSTERDAM

Veertien dagen geleden zegevierden Tobias van de Pol en Bart Snabel al in Keulen op de 500 meter (K 2). Die wedstrijden waren echter minder sterk bezet dan de tweedaagse in het Amsterdamse Bos. Calliet is deels verrast door het optreden van zijn pupillen omdat hij in het eerste seizoen van zijn dienstverband met de Nederlandse kanobond (NKB) de prestaties ondergeschikt zijn aan het trainingsprogramma.

Een programma dat ertoe moet leiden dat Nederland straks in Sydney (2000) niet nog eens, zoals vorig jaar in Atlanta, ontbreekt bij de Olympische vlakwater-wedstrijden. Toen morde Jean-Paul Sits nog over de in zijn ogen gebrekkige faciliteiten die hem in eigen land werden geboden. Hij hield een pleidooi voor de Duitser Jens Kahn, die de Belgische nationale ploeg begeleidde.

Het werd uiteindelijk Calliet die ondanks zijn jonge leeftijd (30) een grote staat van dienst heeft in de kano-wereld. Hij begon als wildwater-specialist en werd onder meer twee keer vijfde bij het WK. De laatste drie jaar combineerde hij dat werk met de vlakwater-disciplines. Zo werd hij in 1985 nog Frans kampioen in de K 2 op de 1000 meter.

Tegelijkertijd bemachtigde hij de papieren om als coach aan de slag te kunnen. Achtereenvolgens was hij dat in eigen land als verantwoordelijke man van het departement Haute Loire en in Düsseldorf bij een wildwater-vereniging. Bij de NKB heeft de in St. Etienne geboren Calliet de Nederlander Erik Kramps (29) als assistent toegewezen gekregen.

Ook hij is een kanoër in de breedste zin van het woord. Als junior was hij lid van de nationale selectie en toen hij door zijn werk te weinig tijd had om te trainen koos hij voor het kano-polo. Hij loopt stage bij Calliet, met wie hij in het Duits de aanwijzingen uitwisselt.

'Dat geeft minder problemen dan verwacht', zegt Kramps. 'Maar het is logisch dat de bond opnieuw bij een buitenlander is uitgekomen, want in Nederland zijn er geen geschikte trainers te vinden.' Voor de zekerheid heeft Calliet in zijn geloofsbrief op laten nemen dat hij bereid is een spoedcursus Nederlands in Düsseldorf te volgen.

Wat Sits (28) betreft is dat niet nodig. 'Calliet kan een race prima analyseren. Als ik straks naar hem toe ga, kan hij precies aangeven wat ik vanmiddag niet goed heb gedaan.' Volgens Calliet waren er echter nauwelijks haperingen te bespeuren geweest. 'In de voorwedstrijd wel, toen was hij te onrustig. Hij keek te veel om zich heen en raakte mede door de straffe wind uit balans.'

Maar, zo blijft Calliet er op wijzen, gaat het nu minder om de prestaties. 'Het programma loopt niet alleen door tot en met de volgende Olympische Spelen, maar ook in 2004 of 2008 moeten we er de vruchten van kunnen plukken. De gemiddelde leeftijd van de selectie is net 22 jaar. Voor kano is dat erg jong. Ik wil eerst proberen er een hechte groep van te maken. Iedereen moet dezelfde techniek beheersen, zodat we straks ook in de meerpersoonsboten kunnen meetellen. Voor de een duurt dat zes maanden om aan te leren en voor een ander misschien wel een jaar.'

Voor Calliet is daarmee de eerste etappe afgelegd. Een lichte uitzonderingspositie is er voor zijn twee oudere troeven, Jean-Paul Sits en Nicole Bulk. De laatste liet de Bosbaan-regatta aan zich voorbijgaan om in het Belgische Dinant een voor de Wereldbeker meetellende marathon-wedstrijd te winnen.

De eerste wordt niet alleen door Calliet geholpen, maar ook door zijn Duitse club Essen. Vóór Atlanta toog Sits al naar Berlijn om mee te lopen op een voormalige DDR-sportschool. Tegenoordig traint én werkt hij in Essen door bemiddeling van de clubsponsor. De trainingsschema's van zijn clubcoach en Calliet verschillen volgens hem niet zo gek veel. 'Er zijn vele wegen die naar Rome leiden, maar je zult toch eerst de Alpen over moeten.'

Maar vooral is Sits verheugd dat in eigen land ('Ik ben en ik blijf Rijper') de zaken nu serieus worden aangepakt. 'Dit was een thuiswedstrijd en daarom is deze overwinning ook zo belangrijk voor me. We hebben een nieuwe coach, een ploegleider en een masseur. Dat kost allemaal veel geld en vandaag wilde ik laten zien dat die centen niet zomaar in de Bosbaan worden gegooid.'

Die tevredenheid is er ook bij Calliet, die afgelopen week nog meer goed nieuws kreeg. 'Binnen een paar weken hopen we de beschikking te hebben over drie nieuwe boten. Een K 2 voor de vrouwen, een K 2 voor de mannen en een K 4. Alleen die laatste boot kost al zo'n vijftienduizend gulden. Dat wordt betaald door het Olympisch comité (NOCNSF). Ook daardoor worden de mogelijkheden om straks internationaal mee te tellen alleen maar groter.'

Meer over