ColumnWillem Vissers

Jurriën Timber, verdediger van de toekomst

Willem Vissers columnist artikel Beeld -
Willem Vissers columnist artikelBeeld -

Dit stukje is te lang om helemaal te gaan over de relatief nieuwe, achterlijke activiteit van supporters die helemaal los zijn nu ze weer naar het stadion mogen: met bier gooien. Hele bekers vol, eventueel aangelengd met pis, hup, het veld op, met een slingerworp. Bij een doelpunt, of anders als ze iets niet bevalt.

Zaterdag bij FC Utrecht - RKC was het bier met een aansteker, en de scheidsrechter legde de wedstrijd stil. Natuurlijk was er consternatie in het kippenhok van de sociale media, want ja, als je voetbal al onderbreekt bij een aansteker en wat pi(l)s, kun je aan het stoppen blijven. Nou, hou dan maar een tijdje op, als het weer zover is (Go Ahead - Zwolle, ook stoelen en vuurwerk). Walgelijk. Tot hier de biergooiers.

Voetbal dan. Het is slechts tegen Cambuur, de wedstrijd eindigt in 9-0 en het is zorgwekkend hoe weinig tegenstand Ajax soms krijgt in de eredivisie. Laat dat gezegd zijn. Al is een verzachtende omstandigheid dat het genieten geblazen is van hogeschoolvoetbal dat zelden te zien is in Nederland.

De 1-0 van Jurriën Timber is het totaalbeeld van modern voetbal. Hoe Timber de bal onderschept met zijn rechterbeen, door het als een soort hekje te gebruiken, nadat Bangura te ver voor zich uitspeelt. De bal ligt een beetje onder hem, en met links frommelt hij die weer handig naar voren. Hij staat intussen weer recht, schakelt meteen om naar de aanval, zet in de versnelling een tegenstander op het verkeerde been, opent met links op Berghuis, versnelt nog een keer en schiet de pass van Berghuis in met rechts. Alles zit in die goal: voetbalkunde, snelheid, inzicht, techniek, tweebenigheid, durven aan te vallen, puur verdedigen.

Natuurlijk was het de dag van Haller en Antony, woensdag in Portugal, bij de 1-5 tegen Sporting, maar Timber was op die avond vreselijk goed. Niet alleen omdat hij uitmuntend verdedigt, ook omdat hij altijd vooruitdenkt, gewoon tussen twee aanvallers dribbelt en ondanks zijn lengte van slechts 1.79 meter nauwelijks duels verliest in de lucht. Daarbij breekt hij rigoureus met de gewoonte van verdedigers om eeuwig en altijd naar achteren te draaien.

Timber, 20 jaar pas, was al mee naar het EK, want Frank de Boer had zijn talent onderkend. Al die negativiteit rond Oranje gleed van hem af. Hier was gewoon een jonge voetballer gruwelijk aan het genieten. Hij weet ook wat beter kan of moet. Concentratie soms, of de lange bal. De pass van Perr Schuurs is beter, maar door de opkomst van Timber is de Limburger vaste reserve geworden bij Ajax. Schuurs mocht invallen tegen Cambuur, gaf een pass zo mooi dat hij ingelijst naar het Rijksmuseum had gekund, maar ja, Timber is als verdediger veel beter.

Na de wedstrijd liep Jurriën Timber met zijn moeder langs de zijlijn, hand in hand, bijna huppelend. Fotootje maken, zei de zoon, toen ze hem vroegen naar de wandeling. Zijn moeder had even een traantje gelaten. Soms is het moeilijk te bevatten, zo snel als het met haar jongen gaat.

Meer over