Juk van dommekracht afgeschud

Een Vlaamse jongen hoort verlegen te blozen als hem de titel Flandrien wordt toegedicht. Hij wordt lid van een select en hooggeprezen gezelschap en op wielerdagen beschouwd als de belangrijkste vertegenwoordiger van het volk....

Van onze verslaggeefster Marije Randewijk

De winnaar van de Ronde van Vlaanderen durfde zondag te twijfelen aan die eer. Als de koosnaam betekende dat hij voorgoed was uitgerangeerd voor de grote etappekoersen, paste Stijn Devolder er liever voor.

Toen Patrick Lefevere hem vorig voorjaar belde met de vraag of hij voor Quickstep wilde komen fietsen, wist Devolder niet hoe snel hij zijn handtekening moest zetten. De baas van de grootste Belgische ploeg zocht een kopman voor het ‘rondewerk’. Niet voor het ‘Rondewerk’, daar hadden ze met Tom Boonen en Gert Steegmans al twee sterke troeven voor.

Devolder wilde niets liever. Hij groeide op in de ploeg van Lance Armstrong, bij Discovery Channel, waar jarenlang alleen de Tour de France telde. Dus trainde de Belg de afgelopen winter samen met ploegleider Dirk Demol, die dezelfde overstap maakte naar Quickstep, vooral op de zogenoemde ‘rpm’s’, rotaties per minuut.

Maar Devolder wilde zijn afkomst ook niet verloochenen. Een Vlaamse jongen mag bedanken voor de eretitel van Flandrien, de Ronde wilde hij wel dolgraag rijden. Al was het maar om kilometers lang op kop te beuken voor publiekslieveling Boonen.

Dat was dan ook wat hij zondagmiddag van plan was toen hij op de kasseien van de Haaghoek, op ruim 50 kilometer voor de finish, het tempo opdreef en zich na de Leberg liet vergezellen door de overtuigende Langeveld, Kroon, Flecha, Ballan en Hincapie. ‘Ik heb nooit geloofd dat ik de Ronde zou winnen’, zei de Belgische kampioen na de finish timide.

Ook vlak voor de Eikenmolen, op de vijftiende van de zeventien hellingen, trok hij ten aanval met als doel zijn kopman in een ideale positie te manoeuvreren. Het was het goede moment. Achteraan bracht een klein peloton, met daarin ook Leif Hoste die na materiaalpech serieus achterop was geraakt, net de hergroepering tot stand.

‘Het paard mag op hol slaan’, had Demol aan de vooravond van de Vlaamse wielerweek over zijn renner gezegd. Het leverde een van de aantrekkelijkste Rondes van de laatste jaren op.

Devolder wist dat de wind tot de Bosberg in de rug blies. En als hij alleen vooruitreed, kon Boonen zijn benen stilhouden en – in tegenstelling tot de concurrentie – energie sparen. ‘Ik verwachtte dat ze me op de Bosberg voorbij zouden vliegen’, gaf de winnaar toe.

Daarmee toonde Devolder zich nog bescheidener dan al over hem werd beweerd. Want iedereen in het peloton hield er op dat moment al rekening mee dat hij solo op weg was naar de winst in de 92ste Ronde. Zelfs met z’n tweeën konden Nuyens en Flecha, de nummer twee en drie, hem niet meer achterhalen. ‘Ik zat tamelijk rustig in de auto’, zei Demol.

Zijn oogappel heeft het oude juk van dommekracht langzaam maar zeker afgeschud. Waarom zich intomen als zijn motto ‘hoan’ was, wat in goed Nederlands zoveel wil zeggen als: rijden! Zijn vertrouwensman vroeg hem geduld te hebben. Over een jaar of vier zou hij dan vanzelf oogsten.

Devolder was lang een ongeleid projectiel. Zijn talent stond niet ter discussie, of hij het te gelde ging maken wel. De 28-jarige renner, die zich op zijn 13de met koersbroek meldde bij de wielertoeristen van De Schildpadden, leek te wispelturig voor een grote carrière.

Dinsdag gaf hij daar nog eens een staaltje van weg in de Driedaagse van De Panne, waar hij op 17 minuten van winnaar Gasparotto finishte. ‘Ik was vooral kwaad op mezelf. Mijn conditie was niet slecht, het bewijs daarvoor heb ik vandaag geleverd.’

Zijn optreden voedde de discussie over zijn mentale veerkracht. Vorig jaar gaf hij daar ook al aanleiding toe in de Ronde van Spanje, waarin hij de dag nadat hij de gouden leiderstrui veroverde, een vreselijke inzinking kreeg. ‘Ik wilde dit jaar vooral tonen dat ik in deze ploeg het vertrouwen waard ben.’

Devolder deed het eerder dan verwacht. Zijn baas ziet hem waarschijnlijk nog liever schitteren in de Tour. Na Parijs-Roubaix zit het klassiekerseizoen er op. Samen met Demol gaat hij de etappes in de Tour verkennen. Zijn kopman waarschuwde zich alvast dat hij zich geen illusies moet maken. Een tijdrit zag Boonen zijn ploegmaat in Frankrijk nog winnen, iets anders niet. Misschien moest Devolder zich maar tevreden stellen met de eretitel van Flandrien.

Meer over