'Je moet in eerste week voorin rijden'

geboren op 13 december 1972 in Radkensburg (Oostenrijk). Prof sinds 1995. Resultaten in Tour: vijfde in 1996. PETER LUTTENBERGER..

BART JUNGMANN

ONTBREEKT op de meeste lijstjes van favorieten en vindt dat helemaal niet erg. 'Ik denk dat de meeste teams ons onderschatten en dat is alleen maar goed, want ik denk dat we daardoor wel voor een verrassing kunnen zorgen.'

Wie Peter Luttenberger niet op zijn lijst van mogelijke Tourwinnaars heeft staan, moet eens een kwartiertje met hem praten. Weinig wielrenners zijn zo zelfverzekerd als de parmantige Luttenberger. 'Alles is mogelijk', zegt hij, dus ook dat een 24-jarige Oostenrijker straks in Parijs rijdt met een gele trui om zijn schouders.

Tot de concurrenten met wie afgerekend moet worden, rekent hij eigenlijk iedere renner die vorig jaar in de Top-10 eindigde, met uitzondering van Richard Virenque die het geduld van de winnaar mist en door zijn arrogantie te veel tegenstanders in het peloton heeft.

Maar ook in het Rabo-kamp zou het nog wel eens kunnen knetteren. Ploegleider Adri van Houwelingen denkt straks met vier beschermde renners in Rouen te beginnen. Gaandeweg moet blijken wie het slimste hoofd en de beste benen heeft: Patrick Jonker, Michael Boogerd of Peter Luttenberger.

Maar de laatste weet nu al dat hoofd en die benen te bezitten. 'Ik ben de kopman. Dat ligt niet schriftelijk vast, maar het is wel de basis van de onderhandelingen geweest.'

Zijn ster straalt precies een jaar. Vorig jaar verraste hij met zijn eerste plaats in de Ronde van Zwitserland en zijn vijfde plaats in de Tour. Hij fietste toen nog bij Carrera, had het geluk dat Chiappucci ontbrak in Zwitserland en in de Tour beneden de maat bleef.

De Italiaans-Oostenrijkse verhoudingen waren niet best. 'Ze hadden natuurlijk liever gehad dat een Italiaan vijfde in de Tour werd.'

Met name Chiappucci zat hem dwars. 'Als ik me in de koers zwak voel, zeg ik dat ook gewoon. Hij doet dat niet. Met als gevolg dat het hele team voor hem rijdt en hij zestiende wordt. Met hem erbij had ik Zwitserland nooit gewonnen.'

Toen Carrera vorig jaar aan zijn einde kwam, wist Luttenberger één ding zeker: weg bij Chiappucci en weg uit Italië, een land van lawaaimakers en gebroken beloften. Uit zo'n twaalf aanbiedingen koos Luttenberger voor het wielerontwikkelingsproject van Jan Raas. De organisatie beviel hem, het geld was het contract voor twee jaar meer dan waard en in zijn ploeggenoten ziet hij bekwame hulptroepen voor een geslaagde Tour de France.

Het ene deel moet hem in het hooggebergte begeleiden, het andere deel moet voorkomen dat hij seconden verspeelt in de openingsritten over het vlakke land.

'Je moet in de eerste week zorgen dat je constant voorin rijdt. Als er een gat valt in de massasprints verspeel je zo een handvol seconden. Vorig jaar heb ik veertig seconden verloren in de eerste week.'

De belangrijkste reden om met de Nederlandse bank in zee te gaan, was de toezegging dat hij zich voor honderd procent op de Tour kon richten. Hoe risicovol ook, Luttenberger stemt zijn hele programma af op de Tour. Het niveau van het wielrennen is volgens hem te hoog geworden om de aandacht te kunnen verdelen. 'Je kiest de klassiekers plus misschien de Vuelta en het WK, of je kiest voor de Tour.'

Die keuze is voor hem niet moeilijk. 'De Tour heeft veruit het meeste prestige. Als je een etappe hebt gewonnen, weet iedereen van Australië tot Amerika dat. Toen ik in Atlanta arriveerde voor de Spelen werd ik herkend door de douanebeambte. Allemaal dankzij de Tour.'

In de aanloop naar de 84ste editie denkt hij door een knieblessure, opgelopen in de Catalaanse Week, nog steeds enige achterstand te hebben. Maar de beklimming van een col van de tweede categorie in de Dauphiné stelde hem gerust. 'Er konden er maar weinig volgen. Misschien is het zo ook wel beter. Vorig jaar raakte ik in de laatste Tourweek behoorlijk vermoeid.'

Hij denkt er nu beter voor te staan: sterkere ploeg, sterkere benen en een wijzer hoofd dat de Tourwetten heeft leren kennen. De druk van het kopmanschap zal hem niet deren. 'Als je het hoogste wilt bereiken, weet je dat die verantwoordelijkheid erbij hoort.'

Bart Jungmann

Dit is de tweede aflevering van een serie portretten van kanshebbers op de eindzege in de Tour de France.

Meer over