Nieuws

Irene Schouten overtreft zichzelf en wint als eerste Nederlandse goud op de 5 kilometer

Irene Schouten in actie op de 5.000 meter tijdens de WK in Heerenveen. Ze pakte het goud op deze afstand. Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant
Irene Schouten in actie op de 5.000 meter tijdens de WK in Heerenveen. Ze pakte het goud op deze afstand.Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Door de winst van Irene Schouten op de 5 kilometer is de 500 meter bij de vrouwen de enige afstand waar bij een WK nog nooit het Wilhelmus klonk.

Irene Schouten heeft een schema. Niet voor haar 5 kilometer. Die heeft ze al gereden en gewonnen, in 6.48,53, haar snelste tijd ooit. Nee, ze heeft een schema om zo snel mogelijk Thialf te kunnen verlaten. ‘Ik doe nu de pers, dan de dopingcontrole en daarna de huldiging’, zegt ze. ‘En dan: natuurijs.’

Schouten had niet op al die plichtplegingen gerekend. Ze voelde zich goed deze week, maar had haar pijlen vooral gericht op de massastart van zaterdag. ‘Ik dacht dat ik daar de beste kans op goud had.’ Die wedstrijd werd een domper. Door miscommunicatie won niet zij, maar haar secondant Marijke Groenewoud het goud. Schouten werd derde.

Goed ziek was ze ervan. De 5 kilometer, vermoedde ze, zou waarschijnlijk een prooi worden voor Martina Sablikova. Maar de Tsjechische stelde teleur en belandde, na tienmaal goud en eenmaal zilver naast het podium. Ze werd vijfde met 6.57,67.

Op zaterdagavond doodde Schouten de tijd met spelletjes op haar telefoon. Alles om niet terug te te denken aan de massastart. Zondag dacht ze er wel weer aan toen ze Thomas Krol de 1.500 zag winnen. Dat motiveerde haar om, in de eerste rit van de 5 kilometer, alles te geven. ‘Ik had een bepaalde woede en die heb ik kunnen omzetten in hard schaatsen. Ik ben heel trots dat dat is gelukt.’

Steeds sneller

De manier waarop ze haar rit indeelde was bijzonder: ze ging aan het slot steeds sneller rijden. Dat gebeurt bij de vrouwen zelden. ‘Ja, het was een heel raar schema’. Ze had het zo niet van tevoren bedacht, maar na twee te trage rondjes in het begin, 33,4 en 33,0, besloot ze dat het harder moest. Op gevoel ging ze verder tot ze eindigde met een slotronde van 31,0.

Dat aflopende schema bleek het grootste struikelblok voor haar tegenstanders. Carlijn Achtereekte bouwde een flinke voorsprong op onderweg, maar zag die verdampen. Met 6.52,22 werd ze derde. Natalja Voronina had zelfs bij de bel nog een gaatje op het schema van Schouten, maar moest met 6.50,99 een kleine anderhalve seconde toegeven. De Russin pakte zilver.

Irene Schouten wordt gefeliciteerd door Carlijn Achtereekte met haar wereldtitel op de 5.000 meter. Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant
Irene Schouten wordt gefeliciteerd door Carlijn Achtereekte met haar wereldtitel op de 5.000 meter.Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Niet eerder lukte het een Nederlander om de langste vrouwenafstand te winnen. Als Schouten met dat feit wordt geconfronteerd, reageert ze verrukt. Ze begint te glimmen. ‘Echt? Dat wist ik niet. Cool.’ De enige afstand waar bij een WK nog nooit het Wilhelmus klonk is nu alleen nog de 500 meter voor vrouwen.

De 28-jarige Schouten is al jaren nagenoeg onverslaanbaar in het marathonpeloton en een liefhebber van natuurijs. Deze coronawinter, waarin de marathonschaatsers niet aan wedstrijden toekwamen, liet ze zien dat ze ook op de langebaan tot de wereldtop behoort. En niet alleen op de massastart, die ze al tweemaal op het WK wist te winnen. Na vier dagen had ze vier medailles: goud op de 5 kilometer en ploegenachtervolging en brons op de 3 kilometer en massastart. Ze was de succesvolste deelnemer van de WK.

Schitteren

Zelf had ze heel lang niet het gevoel dat het in haar macht lag om te schitteren op de klassieke langebaanonderdelen. Ze merkte wel dat ze in trainingen snel was, maar om het in een wedstrijd in haar eentje tegen de klok te doen, dat bleek telkens lastig. Haar coach Jillert Anema bleef herhalen dat ze meer kon dan ze zelf dacht, maar ze geloofde het pas echt in de voorbije weken. ‘Dat gebeurde pas toen ik de 3 kilometer won tijdens de EK allround en daarna bij de eerste wereldbekerwedstrijd weer.’

In dit seizoen, waarin ze ook nationaal kampioen 3 en 5 kilometer werd, heeft ze haar ambities bijgesteld. Olympisch goud moet niet alleen mogelijk zijn op het vertrouwde terrein van de massastart, maar ook op de 5 en mogelijk de 3 kilometer. ‘Dit was het hoogst haalbare dit jaar en dat is gelukt. Dat is mooi om mee te maken op weg naar volgend jaar.’

De hele week had ze in de Heerenveense langebaanbubbel haar sociale media uitgeschakeld. Ze wilde niets meekrijgen van de mooie foto’s en filmpjes van de dichtgevroren plassen en vaarten in het land. ‘Van dorpje naar dorpje schaatsen, koek en zopie, dat vind ik geweldig. Als ik dat zie, wil ik dat ook.’

Met de huldiging achter de rug, haast ze zich het ijsstadion uit. Ze kan niet wachten tot haar vriend haar ophaalt om in Noord-Holland samen van het staartje winterpret te genieten voordat het gaat dooien.

Meer over