‘In vrijheid koersen’ levert Egan Bernal zijn tweede grote rondezege op

De Ronde van Italië is ‘de mooiste koers van de wereld’, zei een ongewoon emotionele Egan Bernal nadat hij zondag de 104de editie ervan had gewonnen. In 2019 zegevierde hij in de Tour de France, maar die als grootste aller wielerwedstrijden beschouwde ronde schaalt de 24-jarige Colombiaan blijkbaar in als de op één na mooiste.

Egan Bernal met de Trofeo senza fine op het podium in Milaan. Beeld AFP
Egan Bernal met de Trofeo senza fine op het podium in Milaan.Beeld AFP

Want, zei hij over de Giro van 2021: ‘Deze keer heb ik de vrijheid gevonden om te koersen zoals ik wil.’

Dat was in de eerste twee weken met het hart en de laatste, derde week met het hoofd. Voordat de Giro op 8 mei begon was niet hij, maar de Brit Simon Yates torenhoog favoriet. Hoe Bernal ervoor stond was een vraagteken, want in elk interview liet hij optekenen dat hij last had van zijn rug. Sterker: ‘Ik fiets zolang ik me kan herinneren met rugpijn.’ In een interview met de Engelstalige wielerwebsite Cyclingnews vertelde Bernal dat dit komt doordat zijn linkerbeen 1,7 centimeter langer is dan zijn rechterbeen. Daardoor zit hij niet optimaal op zijn fiets met een beknelde zenuw tot gevolg.

‘Ik heb twee moeilijke jaren gehad en problemen gekend, maar dat laat ik met dit succes achter me, hoop ik’, zei Bernal zondag met de Trofee Zonder Eind van de Giro-winnaar in de handen. In die voorbije jaren sloeg hij weinig wedstrijden over. Hij greep de koersloze winter aan om te revalideren met een bijna existentieel doel: ‘Pijnvrij kunnen fietsen en me weer wielrenner voelen.’

Berekenend koersen

Fietsen in vrijheid, hij won er deze Giro de 9de etappe mee – de eerste keer dat hij een rit in een grote ronde won. Bernal vlóóg bijna over de laatste onverharde 1,5 kilometer op weg naar de top van de Campo Felice, veroverde daarmee de roze trui en stond die niet meer af. Ruim een week later won hij zo mogelijk nog imponerender in hondenweer de gevaarlijke koninginnerit naar Cortina d’Ampezzo, gemotiveerd door het weerzien daar met zijn vriendin. Weer koerste Bernal met het hart en zette de concurrenten op zoveel minuten achterstand dat de Giro-winst een formaliteit leek.

Leek, want in de etappe daarna had Bernal opeens een inzinking en slepen vooral nummer drie in het klassement, Yates, en twee, de Italiaan Damiano Caruso, de messen voor de twee zware bergetappes van afgelopen vrijdag en zaterdag. Yates en Caruso wonnen elk wel een rit, maar hun pogingen om de roze trui in gevaar te brengen, strandden. Bernal bleek zowaar berekenend te kunnen koersen. Met hulp van zijn ploegmaten van Ineos-Grenadiers raakte hij niet van de leg toen directe concurrenten van hem wegreden, maar beperkte hij het tijdverlies tot minder dan een halve minuut.

Zo stonden naast Bernal Damiano Caruso op 1 minuut 29 als tweede en Simon Yates op 4 minuut 15 als derde op het eindpodium in Milaan. Beste Nederlander werd Koen Bouwman van Jumbo-Visma, 12de op iets minder dan 31 minuten.

Bernal slaat de Tour over en gaat in augustus proberen ook de derde grote ronde, die van Spanje, te winnen. Die reed hij nog nooit; mogelijk vindt Bernal toch de Vuelta de mooiste koers ter wereld.

Meer over