nieuws

In haar nadagen wint Kirsten Wild haar olympische medaille: ‘Dat is iets magisch’

In het afsluitende onderdeel, de puntenkoers, 20 kilometer met tussensprints, moest Kirsten Wild twee renners aftroeven om nog het podium te halen. Dat lukte de veelvoudig wereldkampioen.

Kirsten Wild is in extase na haar bronzen race. ‘Ik wilde dit zó graag. Die medaille is een droom.’ Beeld AFP
Kirsten Wild is in extase na haar bronzen race. ‘Ik wilde dit zó graag. Die medaille is een droom.’Beeld AFP

Met maar liefst acht WK-titels op zak mocht een olympische medaille op de erelijst niet ontbreken. Dat vonden niet alleen anderen, dat vond Kirsten Wild (38), al in de nadagen van haar carrière, uiteindelijk zelf ook. Na lang aarzelen besloot ze naar Tokio te gaan.

Zondag staat de Zwolse, geboren in Almelo, op het podium in de wielerbaan van Izu, het brons van het omnium om de nek, de meerkamp in het baanwielrennen. Zowel in Londen als in Rio de Janeiro waren er op de Spelen zesde plaatsen geweest. Voor de camera van de NOS: ‘Dit is heel gaaf. Het voelt alsof ik heb gewonnen.’

Want het scheelde weinig of het was weer op niets uitgelopen. Op het derde onderdeel, de afvalrace, waarbij na elke tweede ronde de laatste renner die de streep passeert uit koers wordt genomen, had ze zich laten verrassen. Ze sloeg zich letterlijk voor het hoofd en op het stuur. Uitgerekend op dit nummer is ze het toonbeeld van stabiliteit en berekend rijden.

Ze liet zich opsluiten en moest voortijdig de baan verlaten. ‘Je knippert een keer met je ogen en ligt eruit. Ik dacht: alles is verloren.’ De coaches Tim Veldt en Adriaan Helmantel praatten zich de blaren op de tong om haar ervan te overtuigen dat er nog kansen op eremetaal waren.

In het afsluitende onderdeel, de puntenkoers, 20 kilometer met tussensprints, moest ze twee renners aftroeven om nog het podium te halen, de Noorse Anita Stenberg en de Deense Amalie Dideriksen, die haar op de WK op de weg van 2016 in Doha nog had geklopt. Winst in de voorlaatste tussensprint en een derde plek op de finish waren voldoende.

Het goud was voor de Amerikaanse Jennifer Valente, de Japanse Yumi Kajihara greep het zilver. Veel concurrenten waren op achterstand gezet door een massale valpartij in het eerste onderdeel, de scratch, waarbij ook de voorzitter van de wedstrijdjury gewond raakte.

De voorbereiding van Wild op de Spelen kenmerkte zich door tegenslag. Ze kreeg corona (het hele pakket: hoofdpijn, spierpijn, koorts, verlies van geur en smaak) en kampte daarna met een rugblessure. Pas vanaf februari kon ze weer voluit trainen.

Wild: ‘Ik wilde dit zó graag. Die medaille is een droom. Toen ik klein was, tekende ik de ringen al. Blauw, zwart, rood, geel, groen. Dat is iets magisch. Ik kon ook niet iedereen die in me geloofde in de steek laten.’

Op de koppelkoers belandde ze vrijdag samen met Amy Pieters als regerend wereldkampioenen net naast het podium. Wild kwam ten val toen ze Pieters opzocht voor een wissel. De teleurstelling was groot. Wild, zondag: ‘Deze medaille is ook voor Amy.’

Meer over