Olympische Spelen

In de auto van Aarhus naar huis werd een olympisch kampioen windsurfen gekneed

Aaron McIntosh is de grote man achter het olympisch goud van Kiran Badloe. Hoe hij hem de opvolger van Dorian van Rijsselberghe maakte.

Kiran Badloe tijdens de Medal Race. Hij wint goud.
 Beeld Klaas Jan van der Weij
Kiran Badloe tijdens de Medal Race. Hij wint goud.Beeld Klaas Jan van der Weij

Het was een tien uur durende autorit van Denemarken naar Nederland dat de basis voor het olympische windsurfgoud van Kiran Badloe werd gelegd. Het was de zomer van 2018, Badloe had bij de WK in Aarhus de eerste van drie kwalificatiewedstrijden tegen Dorian van Rijsselberghe verloren en coach Aaron McIntosh vertelde de jonge pupil de waarheid.

De Nieuw-Zeelander, al een jaar of twaalf de hoeder van de Nederlandse hegemonie in het plankzeilen, verhaalde er zaterdag van, toen hij zijn rubberboot de haven had ingestuurd en achter de olympisch kampioen de interviewzone was ingelopen. Het was een mooie, richtinggevende anekdote van de rit over de Duitse Autobahn.

‘Ik reed de meeste kilometers, denk ik. Ik praatte hem later zelfs in slaap. Kiran was tweede geworden achter Dorian en ik vroeg Kir: wat is er nodig zodat jij gaat uitblinken? Want, boy, je hoeft niet altijd in de schaduw van Dorian te blijven. Vanaf dat moment is hij zich naar boven gaan werken. Hij heeft het begrepen en heeft zich ontwikkeld. Hij kreeg zijn zaken voor elkaar. En toen kwamen de resultaten. Vanaf dat gesprek is hij ’s werelds overheersende windsurfer geworden.’

Om dat te worden, Badloe benadrukte het zaterdag nog eens in de jachthaven van Enoshima, moest hij allereerst Dorian van Rijsselberghe, tweevoudig olympisch kampioen, vriend en collega, zien te verslaan. Die klus, je grote voorbeeld en leermeester verslaan, gaf meer druk dan het veroveren van het goud in Japan. ‘We moesten echt excelleren in drie WK’s. Het was minimaal zo moeilijk als dit olympische kampioenschap binnen te hengelen.’

Stille kracht achter succes

McIntosh, de stille kracht achter het succes, had de ontwikkelingen gestuurd. De jongeman, die zo stil, bescheiden en haast verlegen binnenkwam, was de gedroomde opvolger van de op leeftijd rakende Van Rijsselberghe, een man met een gezin. Ze vormden een ‘gang’, de bende, die over de wereld trok. Badloe werd snel wijs. ‘Nu kun je een gesprek op hoog niveau met hem voeren’, was de beoordeling van de coach.

Maar spreken is leuk, op het water worden daden verwacht. Met de twee beste windsurfers ter wereld onder dezelfde vlag werkte McIntosh naar het succes van Enoshima toe. Hij wilde hen wel vergelijken. ‘Kiran is de technicus. Dorian is van de oorlogskracht. Dat te combineren en naar elkaar toe te laten werken is geweldig. Kiran werd krachtiger. Ze werkten samen. Dat maakte me heel trots.’

Kiran Badloe, de coming man, werd de gearriveerde kracht, toen hij de wereldtitels van 2019 en 2020 won en Dorian van Rijsselberghe in de nationale kwalificatie voor de olympische regatta achter zich hield. Daarna brak corona uit en werd het behelpen in de relatie die zoveel goeds had voortgebracht. Twee weken voor vertrek naar Japan was de man die ze een dik jaar niet hadden gezien opeens in Scheveningen, voor een lunch. Er werd gepraat en gelachen. De luim in de bende van Dorian, vaak tesamen komend bij Paal 17 op Texel, kent geen grenzen. McIntosh had het van dichtbij gezien en het zeer gewaardeerd.

Daarna bleven de appjes en de aanmoedigingen van de onttroonde titelhouder komen. Tot Badloe’s verbazing keek Van Rijsselberghe naar de gps-tracker van zijn races. Zelf had hij dat in 2016, toen hij tot daags voor de wedstrijd in Rio sparringpartner was geweest, niet kunnen opbrengen. Hij was naar huis gevlogen en met vakantie gegaan. Hij zou wel horen hoe het uitpakte.

Erfenis

Nu was er in Californië een man die voor de laptop zat en waarnam dat Badloe zijn erfenis, die van het Nederlandse windsurfen, uit alle macht bewaakte. Die net als hij in 2012 en 2016 de winst (virtueel) voortijdig binnensleepte. Donderdag was de lange man uit Almere al niet meer in te halen. Het ging erom zonder diskwalificatie de finale, de zogenaamde medal race, uit te varen. Het werd uiterst serieus genomen.

Badloe, 26, is door de innige samenwerking een kloon van Van Rijsselberghe geworden. Hij is uiterst relaxed. ‘Hij is zo ontspannen dat hij het leven bijna altijd horizontaal doorbrengt’, grapte McIntosh. Badloe vertelde zaterdag zelf van zijn dagschema in Japan. Hij ging laat naar bed, om ook laat op te staan. Voor tienen kwam hij zijn bed niet uit, om niet de halve dag zenuwachtig rond te hangen en te stressen.

Het is een les van Van Rijsselberghe uit het verleden. Die deed dat in Weymouth in 2012 zo omstandig dat hij in een bar, de Lazy Lizard, wat uren stuksloeg, samen met McIntosh. Vroeg naar bed was geen optie. Toen een afvaardiging van zijn sponsor, Delta Lloyd, hem zag, moest er het een en ander worden uitgelegd. ‘Zo is Dorian’, zal de uitleg zijn geweest.

Kiran is de nieuwe Dorian. De dynastie van de heersende Hollanders op het surfboard blijft daarmee bestaan. Het begon met Stephan van den Berg in 1984 en intussen spreekt de zeilwereld in Japan met uitroeptekens van ‘the Dutch dominance’. De vraag is of die blijft bestaan nu de klassieke surfplank olympisch wordt opgeborgen. Het toverwoord voor Parijs, in 2024, is foilen: met een surfplank spectaculair zweven boven het water dankzij een draagvleugel. Badloe is er weg van. Europees kampioen is hij al.