Columnpaul onkenhout

In bijna alle vestigingen van het meningencircus is het oordeel al geveld: Mo Ihattaren gaat het niet redden

null Beeld
Paul Onkenhout

Een man die volgens De Telegraaf te boek staat als een ‘gestrande-talentenfluisteraar’, Ajax-trainer Erik ten Hag, heeft plannen om zich te ontfermen over Mohamed Ihattaren. Ze hebben met elkaar gesproken en geappt. Dat is nogal wat. Ihattaren is een van de grootste talenten die het Nederlandse voetbal de afgelopen tien jaar heeft voortgebracht.

Hij is ook de voetballer die er sinds zijn doorbraak bij PSV in 2019 een geweldig zooitje van heeft gemaakt. De combinatie van talent en zelfdestructie - het woord is mogelijk misplaatst, zelf wijt hij zijn val vooral aan anderen - is bijzonder inspirerend. De afgelopen weken was hij in de media de meest besproken voetballer.

Daar was ook alle aanleiding doe. Verstoten naar Juventus voor een bedragje van 1,9 miljoen euro, onmiddellijk doorgestuurd naar Sampdoria, een breuk met zaakwaarnemer Mino Raiola, spoorloos verdwenen, opgedoken naast Gerald Vanenburg ter voorbereiding op een doorstart bij FC Utrecht, samenwerking met de zaakwaarnemer van Frenkie de Jong (Ali Dursun), overduidelijk overgewicht, prooi van uitgerekend PSV’s grootste concurrent Ajax: er is veel te zeggen over Mohamed Ihattaren uit Utrecht.

Het is in de eerste plaats zijn talent dat hem zo veelbesproken maakt, in combinatie met de bruuske wijze waarop hij het vergooit. Een minder begaafde voetballer zou allang uit beeld zijn verdwenen. Niet voor niets deed Ronald Koeman er in 2019 als bondscoach alles aan om hem te laten kiezen voor Nederland - en niet voor Marokko.

Hij is terug in Nederland. Om het verhaal te vertellen over zijn wederwaardigheden sinds zijn transfer naar Italië, koos hij vorige week De Telegraaf uit. Het werd zelfs een tweedelig interview, hij had veel te vertellen. Het stramien was onveranderd. Achter elke zin over zijn eigen falen volgde een tegenwerping.

Ihattaren positioneerde zichzelf in de eerste plaats als slachtoffer, een doelwit van zo’n beetje alle Italianen die zijn pad hadden gekruist en vooral van Roger Schmidt, de trainer van PSV die het niet in hem zag zitten en van hem af wilde. Dat was althans het frame. Hij heeft er spijt van dat hij zich door Schmidt heeft laten wegjagen, zei hij, waar een ander misschien zou hebben toegegeven dat er bij PSV geen land meer met hem te bezeilen was en hij zichzelf in een dusdanige positie manoeuvreerde dat iedereen bij de club een fles opentrok toen hij er vandoor ging.

Onverwachter en een stuk hoopgevender was zijn reactie op een column van Wim Kieft, ook in De Telegraaf. Kieft toonde begrip voor hem en bracht de mannen ter sprake die Ihattaren in Italië aan zijn lot overlieten, inclusief Raiola, maar stelde ook vast: ‘Als die jongen het licht zelf niet ziet, dan wordt het niets’. Desondanks was Ihattaren tot tranen toe geroerd door de woorden van Kieft, liet hij weten op Instagram - een goed teken.

In bijna alle vestigingen van het meningencircus is het oordeel al geveld. Mo gaat het niet redden. In Studio Voetbal gooide NPO-chef voetbal Arno Vermeulen zonder enige twijfel de stelling in de lucht dat Ihattaren verloren is. De interviews in De Telegraaf hadden hem gesterkt in zijn overtuiging dat hij de top nóóit meer zal halen. Vermeulen vergiste zich een jaar in de leeftijd van Ihattaren. Hij is geen 20, maar 19; pás 19.

Het andere perspectief werd donderdag op Twitter geboden door een ‘voetbalcijferaar’ bij het statistiekenplatform Opta, Bart Frouws. Volgens hem wordt soms vergeten hoe jong Ihattaren nog is.

Frenkie de Jong had in de eredivisie 14 minuten voor Ajax gespeeld toen hij zo oud was als Ihattaren nu, twitterde Frouws. Leuk weetje. Wie dat niet zwaar mee laat wegen in zijn oordeel over Mo, een jongen nog, moet voortaan zijn mond houden.

Meer over