INTERVIEW

'Ik speel eindelijk weer zonder pijn'

Met twee titels blies 'Misa' haar carrière in het enkelspel nieuw leven in. Ze wil terug naar de top-100.

Michaëlla Krajicek tijdens het toernooi in Rosmalen in juni van dit jaar. Beeld Novum RegioFoto
Michaëlla Krajicek tijdens het toernooi in Rosmalen in juni van dit jaar.Beeld Novum RegioFoto

Drie weken geleden moest Michaëlla Krajicek haar eigen ballen rapen in de kwalificaties van het tennistoernooi in het Amerikaanse Albuquerque. 'Voor nul toeschouwers op baantje 17, dan moet je sterk in je schoenen staan.' Met twee titels op rij heeft de 26-jarige halfzus van Wimbledonkampioen Richard Krajicek haar carrière in het enkelspel nieuw leven ingeblazen. Ze schoot als een raket omhoog op de wereldranglijst: van 435 naar 193. 'Ik weet dat ik het niveau heb om terug te keren in de tophonderd.'

Je hebt ook jezelf verrast?

Krajicek, telefonisch vanuit Florida, waar ze traint op de beroemde academie van Nick Bollettieri: 'Ik had niet verwacht dat het zo snel zou gaan, al had ik me goed voorbereid. Ik stond tegenover tennissters, die ik niet kende, op achterafbanen zonder lijnrechters en ballenkinderen.

'Zo speelde ik in de kwalificaties van Albuquerque tegen een populaire college-speelster uit die stad. Ze was gelukkig niet zo goed. Ik heb er niet te lang bij stilgestaan. Ik wist dat ik als nummer 435 van de wereld door deze jungle heen moest.'

En je doorstond meteen de eerste mentale test in de finale tegen de Britse Noami Broady.

'Ik had op eigen service twee matchpoints tegen, maar de snelle banen in Albuquerque waren in mijn voordeel. Mijn service is altijd mijn grootste wapen geweest en die liep uitstekend. Ik ben blij dat ik aan mijn spelplan durfde vast te houden. Ik ging op cruciale momenten naar het net.'

Speelde je zonder coach?

'Mijn echtgenoot Martin Emmrich was bij me. Hij revalideert na een schouderblessure en kon me tips geven voor de wedstrijd en als sparringpartner fungeren.'

Je huwelijk, in juli in Praag, betaalt zich dubbel uit?

Krajicek, lachend: 'Dat heb ik vaker gehoord, ik had het eerder moeten doen. Als je gelukkig bent, zie je dat meestal terug in je spel. Martin voegt ook een paar procent toe. Het belangrijkste is toch dat ik eindelijk pijnvrij kan spelen.'

En dat is lang geleden na je knieblessures en de hartritmestoornissen van enkele jaren geleden.

'Ik heb me lang niet zo fit gevoeld als nu, ik heb ook geen reactie in mijn knie gehad na dertien partijen in twee weken. Ik had geen rolletje tape nodig en dat is anders geweest. Daarom kan ik me ook weer richten op het enkelspel.'

In Las Vegas versloeg je in de eerste ronde een goede vriendin.

'Ik vond het niet fijn om tegen Arantxa Rus te spelen. Ik was mentaal vermoeid na het toernooi in Albuquerque. De eerste set was lelijk. Ik moest me aanpassen aan de tragere ondergrond. Vanaf de kwartfinales had ik het gevoel dat ik niet kon verliezen. Ik speelde met vertrouwen.'

Is het een kwestie van tijd voor je weer in de top-100 staat?

'Vooral de zege op Shelby Rogers gaf voldoening. Zij heeft al ruim in de top-100 gestaan en versloeg Bouchard, toen ze in topvorm was. Het was de bevestiging dat ik het niveau van de top-100 aankan. Met deze ranking kan ik volgend jaar al de kwalificaties van de Australian Open spelen. Heerlijk om dat doel al in twee toernooien te hebben bereikt.'

Captain Paul Haarhuis hoeft je voor het Fed Cupduel met Rusland niet alleen voor het dubbelspel te selecteren?

'De keuze is nu wel gemaakt, het enkelspel heeft altijd prioriteit gehad. Mijn carrière kan weer verder, het is een geruststellende gedachte.'

Meer over