INTERVIEW

'Ik kan er niet tegen als iemand eromheen draait'

Na een flitsende start, kampt Michiel Kramer met een vormcrisis. Hij staat al drie wedstrijd droog. Het brengt spits van Feyenoord niet aan het twijfelen. 'Geloof in jezelf', is zijn motto. Ook zondag tegen Ajax.

Michiel Kramer (26). Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant
Michiel Kramer (26).Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Rotterdam, maandagmorgen. Michiel Kramer (26) wandelt met zijn vriendin Sabine het cafégedeelte van Hotel New York binnen. Het is hun vrije dag. Ze hebben hun zoontje Jordan naar oma gebracht voor een dagje Blijdorp, bij de Action cadeautjes gekocht voor een ziek nichtje en zijn net terug van een bezoek aan de verloskundige. Sabine is 21 weken zwanger van hun tweede.

Het is de dag na de nederlaag van Feyenoord tegen ADO Den Haag. De kritieken zijn niet mals. Ook Kramer krijgt er flink van langs. Studio Voetbal heeft zondagavond zijn schamele aantal van acht balcontacten geanalyseerd. En in het AD schrijft Willem van Hanegem dat Kramer wel wat meer mag uitstralen dat hij bij zijn droomclub Feyenoord speelt. 'Je kunt niet teren op een paar goeie balletjes', vindt De Kromme.

Sabine leest een boek over zwangerschap. Kramer bestelt een sinas. Dan: 'Van Hanegem heeft iets gezegd hè?'

Hij heeft het niet gelezen. 'Kranten lees ik op de club en vandaag zijn we vrij.'

Maar je krijgt het wel mee, toch?

'Op mijn telefoon heb ik wel iets voorbij zien komen.'

Hij vond dat je te weinig deed.

Kramer doet zijn armen over elkaar. 'Ik weet zelf ook wel dat ik soms meer kan doen, maar dan moet je daar wel de gelegenheid voor krijgen. En wat het ook is: ik ben 1,95 meter. Het ziet er daardoor al snel slungelachtig uit.'

Maar je denkt dus niet: ik ga die column eens lezen, want misschien zit er wel een kern van waarheid in als Van Hanegem iets zegt.

'Nee. Ik heb geen ander nodig, zeker niet vanuit de media, om te weten wat ik anders had kunnen doen.'

Het is Michiel Kramer ten voeten uit. De Rotterdammer volgt zijn eigen weg, het advies van een clubicoon ten spijt. Op zijn Twitterpagina staat als welkomstekst: 'Ben jezelf. Blijf jezelf. Geloof in jezelf'. En dat doet Kramer, al jaren.

Deze zomer dacht hij, na een succesvol jaar bij ADO Den Haag (17 doelpunten), een financiële klapper te maken. In ruil voor een jaarsalaris van iets meer dan een miljoen euro netto zou hij bij Baniyas SC gaan voetballen. Destijds, grappend: 'Ik volg het voetbal in de Verenigde Arabische Emiraten al jaren op de voet'.

Het werd uiteindelijk niet de zandbak, maar de Kuip, omdat Baniyas niet akkoord ging met de boeteclausule die ADO Den Haag het laten opnemen in het contract. Bij zijn debuut bij Feyenoord, als invaller tegen Cambuur, brak hij met een fraaie kopbal meteen de ban voor zijn nieuwe club.

Het woord jongensboek viel die middag, en zijn shirt, met rugnummer 31, mocht hij houden. Een paar weken later koos trainer Giovanni van Bronckhorst definitief voor Kramer als basisspeler ten faveure van Colin Kazim-Richards. Hij stelde zijn trainer niet teleur en scoorde tegen Roda JC, De Graafschap en Heerenveen. Flitsender kon zijn start niet zijn.

Maar dat was toen. Ondertussen staat Kramer bij Feyenoord al drie wedstrijden droog. En zoals dat gaat bij een topclub ontstaat er gemor en zwelt de kritiek aan.

Hij dreunt de zinnetjes op die hij voorbij heeft horen komen. 'Kramer is onzichtbaar. Kramer is een mislukte Pellè. En als ik zondag weer niet scoor, is het: Kramer is gewoon een ADO-spits.'

Het is de carrière van Michiel Kramer in een notendop: altijd scepsis.

Kramer groeide samen met zijn ouders en vier jaar oudere zus op in de Rotterdamse wijk Zevenkamp, niet ver van de Kuip. Moeder werkt in de ouderenzorg, vader bij Centrum voor Jeugd en Gezin, als begeleider van probleemgezinnen.

Zijn vader was seizoenkaarthouderbij Feyenoord, Vak P. Hij was degene die altijd in zijn zoon bleef geloven, ook toen het wel eens minder ging. 'Hij zei: 'Michiel, ooit speel jij voor Feyenoord. En daarna ga je naar Engeland.'

Nog altijd als Kramer het veld op komt voor de warming-up, zoekt hij contact met zijn vader. Die infecteerde hem ooit met het Feyenoord-virus. 'Voor mij was er als jongentje niets mooiers dan Feyenoord en de Kuip. Je zou denken: als speler neemt dat af. Integendeel. Dat gevoel is alleen maar sterker geworden.'

Natuurlijk, ook de rivaliteit met Ajax kreeg hij mee. 'Mijn hele jeugd heb ik gehoord dat Ajacieden arrogant zijn, dat hun spelers sterallures hebben, en dat ze altijd lopen te zeiken, altijd Lucky dit en Lucky dat. Als je het veld ingaat, neem je dat toch mee. Het is geen haat, maar laten we het er op houden dat die club geen warme gevoelens bij me oproept.'

Vorige week, tijdens de tweede helft van Feyenoord - Ajax, kwam Kramer in botsing met Joël Veltman, waarna de verdediger van Ajax op de grond viel. Het had er alle schijn van dat Kramer zijn tegenstander omver had geduwd. Na afloop van de wedstrijd zei Veltman: 'Wat Kramer doet, kan niet. Ik hoop dat het wordt teruggekeken.'

Kramer aarzelt. De club heeft hem geadviseerd er niets meer over te zeggen. Huisjurist Joris van Benthem kreeg eerder nog vrijspraak voor elkaar toen Kramer De Graafschap-speler Ted van de Pavert met zijn hand wegduwde.

Dan: 'Kijk, weet je wat het is, zo'n Veltman en Van de Pavert zeggen gewoon: hij moet geschorst worden. Hoe oncollegiaal is dat? Het zegt meer over hen dan over mij. Ik heb genoeg ellebogen in mijn bek gehad tegen Ajax, maar heb je mij daar over gehoord? Ook al is er rivaliteit, ik zal nooit zeggen dat iemand geschorst moet worden.'

Michiel Kramer (Feyenoord) en Gianni Zuiverloon (ADO Den Haag). Beeld anp
Michiel Kramer (Feyenoord) en Gianni Zuiverloon (ADO Den Haag).Beeld anp

Moet je niet voorkomen dat je überhaupt in dit soort situaties terecht komt?

'In het geval Van de Pavert: mee eens. Maar met Veltman? Er was een ingooi. Die ging naar Van der Hoorn toe. Ik wilde druk zetten op hem en toen ging Veltman voor me staan. Hij beukte tegen me aan en vervolgens ging hij liggen. Ik zou niet weten hoe ik dat anders had moeten doen. Ik kan moeilijk om hem heen.'

Dan: 'O ja, ik zou er niets over zeggen trouwens.'

De carrière van Kramer kwam pas laat op gang. In de jeugd bij Excelsior onderkenden ze zijn talent, maar toch stuurden ze hem weg: te weinig drive. Bij NAC zag Robert Maaskant in hem meer een breekijzer dan een basisspeler. Bij Volendam verdiende hij pas in zijn vierde contractjaar een transfer naar ADO Den Haag, waar hij met Henk Fraser een haat-liefdeverhouding ontwikkelde. Ook bij Feyenoord waren er aanvankelijk twijfels. Er moest deze zomer lang worden vergaderd of Kramer de transfersom van 1,5 miljoen wel waard was.

'Ik heb altijd mensen moeten overtuigen', zegt hij. 'Dat is best zwaar.'

Misschien ligt dat ook een beetje aan hemzelf. In een interview met Voetbal International, in 2014, sprak hij zich zonder voorbehoud uit over het métier waarin hij rond loopt. Hartslagmeters? Onzin. Een groepshug? Schei uit, allemaal theater. En een stemverheffing van de trainer? Kramer krijgt er de rillingen van.

'De voetballerij is een hypocriete wereld', vindt hij. Misschien is het daarom wel dat hij later met gehandicapten wil gaan werken. 'Zij doen dingen puur om het plezier. Het gaat bij hen niet om veel geld verdienen, niet om in de krant komen, niet omdat je heel goed wilt zijn. Ze sporten gewoon omdat ze er plezier in hebben.'

Waar heb je het meeste moeite mee in de voetballerij?

'Er zijn zoveel mensen nep. Dan heb ik het over medespelers, trainers, bestuurders, noem maar op.'

Bij Feyenoord ook?

'Dat vind ik lastig om nu al te zeggen. Ik zit er pas twee, drie maanden.'

Lukt het jou wel om eerlijk te zijn in deze wereld?

'Ik probeer het zoveel mogelijk. Maar je kunt nou eenmaal niet alles hardop zeggen.'

Want als ik je vraag naar Feyenoord, ontwijk je de vraag.

'Ja, want op het moment dat ik iets zeg over een medespeler, ben ik de Sjaak. Ik ben niet bang om iets te zeggen, maar ik maak ook onderdeel uit van een team.'

Eén keer ontspoorde hij. Dat was bij Volendam. Trainer Gert Kruys ergerde zich aan de laconieke houding van Kramer. Hij moest rechtop lopen, vond Kruys. Borst vooruit. Maar een basisplaats hield hij er niet aan over. Kramer raakte gefrustreerd. Na een heftige aanvaring met zijn trainer werd hij teruggezet naar het tweede elftal en kreeg hij een officiële waarschuwing van de club.

Natuurlijk, hij is niet de makkelijkste. Kramer is de eerste om dat toe te geven. Hij spreekt van 'een ingewikkelde handleiding'. De vraag is: hoe ziet die er precies uit?

'Dat vind ik zo lastig te beantwoorden', antwoordt hij. 'Dat kun je beter aan haar vragen.'

Sabine kijkt op uit haar boek. 'Wat, gebruiksaanwijzing?' Daarna zegt ze: 'Je moet open kaart spelen bij Michiel. Eerlijk zijn. En af en toe heeft hij een schop onder zijn kont nodig. Thuis in elk geval wel. Als het gaat om dingen regelen. De Belastingdienst bellen, dat soort dingen.'

Kramer, lachend: 'Klopt, daar heb ik weinig geduld voor.' Daarna, serieus: 'Het enige wat ik van een trainer verwacht, is dat hij eerlijk is. Speel ik slecht? Zeg het. Doe ik te weinig? Zeg het. Ik kan er niet tegen als iemand er omheen gaat draaien. Sorry, maar dan haak ik af.'

Meer over