Profiel

Ibrahim Afellay beëindigt ook deel twee van zijn loopbaan

Ibi, dat was genoeg. Dan begrepen voetballiefhebbers over wie het ging. Ibrahim Afellay (34) is officieel gestopt als prof, zo liet hij weten bij Studio Voetbal.

Ibrahim Afellay schopt een bal weg uit frustratie  Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant
Ibrahim Afellay schopt een bal weg uit frustratieBeeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Probeer zijn laatste glorieuze actie voor de geest te halen. Dat is moeilijk, want het is alweer zolang geleden. Blessures deelden de loopbaan van Ibrahim Afellay op in tweeën. Eerst de snelle opkomst van de dartele dribbelaar met het ziedende schot bij PSV en Oranje, bekroond met de transfer naar Barcelona. Dan de gescheurde knieband, altijd weer blessures, bijrolletjes en het anonieme afscheid bij PSV.

Misschien had hij nog ergens willen voetballen dit seizoen, voor veel geld in een warm buitenland, maar niets kwam voorbij dat hem bekoorde. En dus zei hij in het programma dat van hem een prater over voetbal maakte dat hij was gestopt met het spel zelf. Ze vroegen hem om een favoriet doelpunt. Hij kwam met een schot tegen Feyenoord, uit zijn begintijd, kort na zijn debuut.

Ibrahim Afellay had tot halverwege zijn loopbaan de ideale carrière. Als jongen uit Utrecht reisde hij jarenlang met de trein naar Eindhoven, naar de opleiding van PSV, waar hij doorbrak en glorieerde met onder meer vier kampioenschappen. Hij vertrok niet te jong, en toen hij ging, wandelde hij de jongensdroom binnen. Op naar Barcelona, in januari 2011, een paar maanden voor zijn 25ste verjaardag, toen PSV hem liet gaan om nog een sommetje van drie miljoen euro te ontvangen alvorens zijn contract afliep. Voetballen en trainen met Lionel Messi. Hij gaf een beslissende voorzet in de halve finale tegen Real Madrid, op Messi natuurlijk, en mocht in 2011 een paar minuten meedoen in de gewonnen eindstrijd van de Champions League tegen Manchester United op Wembley.

Het was heerlijk. Hij was top. Bondscoach Bert van Marwijk wilde zelfs de rangorde herschikken, die in de aanloop naar het WK van 2010 was ontstaan met de zogenoemde Grote Vier: Robben, Sneijder, Van Persie en Van der Vaart. Van Marwijk opteerde voor de Grote Vijf. Thuis tegen Zweden, in de kwalificatie voor het EK, liep hij over van zelfvertrouwen. Goochelend, lopend, passend, scorend en met voortdurende diepgang. Zijn beste interland. Hij moest een van de sterren worden op het EK van 2012, maar dat toernooi mislukte totaal en wat de critici vooral onthielden, was dat hij zich met Van Persie afzonderde op het trainingsveld. Wat dachten die twee wel.

Schoten en lange dribbels

Afellay was een middenvelder van schoten en lange dribbels op topsnelheid. De jongen met Marokkaanse ouders koos voor Oranje, in een tijd dat Khalid Boulahrouz dat ook deed, en later Adam Maher. De laatste jaren is de trend anders. Hakim Ziyech, Sofyan Amrabat en Oussama Idrissi, die op huurbasis van Sevilla naar Ajax gaat als vervanger van de naar Spartak Moskou vertrekkende Quincy Promes, voelden zich ook minder gewaardeerd door Nederlandse keuzeheren. Zij kozen voor Marokko. Afellay kwam tot 53 interlands, waarvan nog slechts negen in zijn laatste drie interlandjaren, 2014, 2015 en 2016, de jaren waarin hij normaliter op zijn allerbest had moeten zijn. Na Barcelona was het voetballeven nooit meer zo mooi, door tal van blessures. Olympiakos, Schalke, Stoke City, eventjes nog PSV. Er waren periodes dat hij geen wedstrijd speelde.

Trainer Mark van Bommel maakte hem aanvoerder van PSV, maar het duurde tot 7 december 2019 dat hij zijn rentree maakte, in de slotfase van de met 5-0 gewonnen wedstrijd tegen Fortuna, na twee jaar zonder wedstrijd. Ze zongen hem ovationeel toe en in de euforie zei hij dat hij ‘uit de doden’ was opgestaan. Afellay was een idool, ook voor meisjes, die hem een knappe verschijning vonden. Nog steeds oogt hij bijna net zo jong als bij zijn debuut. Maar zijn grootste actie na de rentree was de opening van het nieuwe jeugdcomplex van PSV.

Hij is begonnen aan een nieuwe loopbaan, onder meer als analist bij praatprogramma Studio Voetbal. Op zijn minst is dat een opvallende keuze. Als speler had hij nooit veel zin in de pers. Hij glipte, ook toen hij aanvoerder was, geregeld weg door de achterdeur. Nu geeft hij oordelen over het voetbal, op gevatte wijze. Soms nog een beetje stuurs naar de tafel kijkend. Ze zeggen vaak dat hij nog steeds op een jongen lijkt. Ibi, voor intimi.