Huizinga geniet op de tatami

De laatste A-toernooien liet hij bewust schieten, maar de wedstrijd thuis in Rotterdam wilde Mark Huizinga voor geen goud missen....

Tien jaar geleden won Huizinga `als jong broekie' al eens het A-toernooi van Rotterdam. In 1994 moest nog een grootse carrière volgen, met olympische medailles in Atlanta (brons) en Sydney (goud). Na dat laatste toernooi werd hem vaak de vraag gesteld waarom hij niet stopte. Wie hem zaterdag bezig zag, weet wel beter. De luchtmacht-luitenant vindt nog te veel plezier op de tatami.

Vijf uitstekende partijen vocht hij, driemaal overwon hij zijn tegenstander met een fraaie ippon. In de finale streed hij wat meer beredeneerd. Hij ging niet voor het risicovolle volle punt, maar putte de Pool Przemyslaw Matyjaszek uit met slim, tactisch judo.

Ook zonder de nog steeds ontbrekende wereldtitel mag Huizinga een van de succesvolste judoka's uit de geschiedenis worden genoemd. Hij won twaalfmaal een A-toernooi, liefst 25 keer veroverde hij er een medaille. Geen judoka kan hem dat nazeggen.

Nog twee optredens volgen er dit jaar. Half mei zijn de EK in - waarschijnlijk - Belgrado, op 18 augustus betreedt hij de mat in de olympische judohal van Athene.

Een deel van de kernploeg kiest in de aanloop naar de EK voor een stage in Japan, Huizinga gaat naar Brazilië waar hij goede trainingsopponenten in zijn klasse (tot 90 kilo) vindt. Ook zijn laatste tegenstander uit Sydney, medefinalist Carlos Honorato, komt daar vandaan. `Natuurlijk gaan we elkaar niet uit de weg. Ook hem ga ik weer veel proberen te werpen.'

Huizinga vertelde dat hij nog niet 100 procent is: `Dat moet ik straks pas in Athene zijn.' De bizarre vingerblessure van maart 2003 is verleden tijd, al blijft de knie, vorig jaar ook kapot, kwetsbaar.

Zo zeker als Huizinga zaterdag uit zijn ogen keek, zo onzeker blikte die andere Nederlandse judoka van formaat, Dennis van der Geest, de wereld in. De Haarlemmer verloor in de categorie boven de 100 kilo zijn finale van de Oekraïener Sotnikov.

Van der Geest kampt met een mysterieuze aandoening. Hij voelt zich de laatste weken zwak. Bloedonderzoek heeft aangetoond dat hij wellicht wat overtraind is, maar dat is niet de ware oorzaak, vreest hij. Bij trainingen krijgt hij het al na drie minuten zwaar, alsof alle energie uit het lichaam wegvloeit.

De medici moeten zich er nog maar eens over buigen, zegt de judoka, die al zeker is van de Olympische Spelen. Wellicht heeft hij last van toxoplasmose, een besmetting door parasieten . De kwaal zou zijn moeder hebben opgelopen tijdens de zwangerschap, waardoor hij de aandoening ook in zijn genen kan meedragen. Verschijnselen: moe, lusteloosheid.

Of is hij misschien toch anders of harder gaan trainen? Van der Geest denkt even na en zegt dan: `Nee, dat is het ook niet.' Al heeft hij sinds kort wel een nieuwe trainingsvorm gevonden, die uit de vroegere strafkampen in Siberië afkomstig blijkt te zijn.

Er breekt voor het eerst deze middag een lachje op het gezicht van de gladiator uit Haarlem door: `Ik heb een groot olievat gevuld met zand achter de sportschool staan. Daar sla ik met een voorhamer van acht kilo op, links en rechts. Er zitten langzamerhand hele deuken in. Een prima training voor het bovenlichaam.'

Meer over