Holland Acht piekt op juiste moment

Reportage WK roeien Met een fotofinish stelden de roeiers van de Holland Acht de bronzen medaille veilig op de WK. Ze zijn nu ook zeker van deelname aan de Zomerspelen.

Lennart Bloemhof
De roeiers van de Holland Acht, rechts in de rode tenues, poseren zondag met hun bronzen medailles. Groot-Brittannië, op de voorgrond, won goud, Duitsland pakte het zilver. Beeld Olivier Anrigo / EPA
De roeiers van de Holland Acht, rechts in de rode tenues, poseren zondag met hun bronzen medailles. Groot-Brittannië, op de voorgrond, won goud, Duitsland pakte het zilver.Beeld Olivier Anrigo / EPA

Hij zag in zijn ooghoek een aantal zwarte tenues hard langszij komen, deed zijn ogen dicht, roeide zo hard als hij kon en toen stopte opeens iedereen. 'Dus ik dacht: shit, we hebben een mishaal.' Maar zijn collega's stopten met roeien omdat de finish was bereikt. 'En ik had geen idee waar we lagen. We hadden net zo goed zesde kunnen zijn', zegt Holland Acht-roeier Olivier Siegelaar.

Met de verbazing nog in zijn ogen en een net omgehangen bronzen medaille om zijn nek praat Siegelaar zondag over de zinderende laatste meters van de achtenfinale op de WK roeien. De belangrijkste boot bij de Nederlandse mannen leek naast het podium gedrukt door een stel jonge honden uit Nieuw-Zeeland. Tot op de finishfoto bleek dat het puntje van de Nederlandse boot zich op de streep langs die van de 'Kiwi's' had geduwd.

Het verschil? 0,013 seconde. De finalerace en de eindsprint in het bijzonder waren typerend voor het seizoen van de Holland Acht. Een moeizaam begin eindigde met een medaille en olympische kwalificatie. 344 dagen voordat in Rio de Janeiro de olympische vlam wordt ontstoken, meldt de Nederlandse boot zich in de wereldtop achter Groot-Brittannië (goud) en Duitsland (zilver).

Ten onder gaan

Opgelucht stonden de roeiers na de finale bij het vlot, terwijl familie ze kwam feliciteren. De acht liet de gehele WK zien zich op zijn gemak te voelen op het helderblauwe water van het meer van Aiguebelette. Toch zegt dat weinig, omdat in het achtengeweld iedereen op elk moment ten onder kan gaan. Zeker als deelname aan de Spelen op het spel staat.

Dat besef was er ook bij bondscoach Mark Emke, die op de vroege zondagochtend nog hoogstpersoonlijk de boot had gepoetst in zijn strijd tegen de zenuwen. 'Tot hij glom.'

Het was Emke die in overleg met de roeibond besloot om de roeiers die twee jaar geleden wereldkampioen werden in de vier-zonder, op een stoeltje te zetten in de acht. Daarmee herstelde hij de status van de acht als vlaggeschip van het Nederlandse roeien. Vanwege het goud op de Spelen van Atlanta in 1996 is de grootste boot nog altijd een mythisch nummer.

Emke legde in het trainingsprogramma van de zware mannen de nadruk op fysieke kracht. Ook volgde er een hoogtestage van drie weken in Oostenrijk. Dat beviel goed, want de roeiers bivakkeerden in de weken daarna in hoogtetentjes aan de rand van de Bosbaan.

Het heeft de roeiers fitter dan ooit gemaakt, benadrukken ze. Toch was de seizoenstart matig. Dieptepunt waren de EK in mei, toen de boot laatste werd in de finale.

Goede beslissing

'De trainingen gingen goed, maar de toernooien niet', zegt slagman Robert Lücken. Hij was een van de roeiers die de vier-zonder verruilden voor de acht. 'We lieten een goede ploeg liggen. Dan ga je even bij jezelf te rade: hebben we wel een goede beslissing gemaakt? Vooral de laatste weken hebben we stappen gezet.'

Kort voordat de mannen zondag het water op moesten, zagen ze op een scherm de vrouwen-acht op een zesde plek eindigen in hun finale. Daarmee liepen ze een olympisch kwalificatiebewijs mis.

45 minuten zaten er tussen de achtenfinales van de mannen en vrouwen. Het contrast in het Nederlandse kamp was groot na de races. Voor de tribune waar de medailleceremonie plaatsvond, stonden lachende roeiers. Een paar honderd meter verderop, op het botenterrein, troostten de huilende roeisters elkaar. Ze kunnen zich nog plaatsen voor Rio, maar krijgen daar pas een kans voor bij het olympisch kwalificatietoernooi in Luzern, twee maanden voor de Spelen.

Dat scenario blijft de roeiers van de Holland Acht bespaard. Voor Lücken is het Rio-ticket speciaal. De 30-jarige Amsterdammer miste de Olympische Spelen van Londen door blessureleed. Als hij fit blijft, mag hij nu wel naar zijn eerste Spelen afreizen.

'Dat realiseerde ik me ook pas na de race', zegt hij. 'Toen werd ik wel een beetje emotioneel. De Spelen zijn een droom voor iedere atleet. Nu ga ik, en ik ga daar ook wat neerzetten.'

Meer over