'Het was een risico om met mij in zee te gaan'

Een lachebek is ze bepaald niet, SEW-trainster Esther Hageman. Maar na het eerste landskampioenschap sinds tien jaar was de smile bijna niet van haar gezicht te slaan....

Hageman is een bedachtzame realist, vaak nors kijkend, die rustig haar gang gaat. Het nadeel van die houding is dat zij niet overkomt als een super-enthousiaste trainster. De werkelijkheid is echter anders. Ondanks de immer aanwezige drang tot relativeren speelt handbal een belangrijke rol in haar leven.

Voor SEW staat vanavond de eerste competitiewedstrijd bij debutant Groene Ster op het programma. Na het landskampioenschap van vorig seizoen kijkt de concurrentie dit jaar nu nog nadrukkelijker naar de verwachtingen van de Nibbixwoudse vrouwen. Maar titelprolongatie zal niet het uitgangspunt zijn voor Hageman.

'Het landskampioenschap is dit seizoen beslist geen vanzelfsprekendheid. Als gevolg van het vertrek van Yvonne Pater, Mirjam Lakeman en vooral de overgang van Irina Pusic naar concurrent Swift Roermond en het tijdelijk uitvallen van Saskia Roukema (in blijde verwachting) is de Nibbixwoudse formatie veel ervaring kwijtgeraakt.

'Daarvoor in de plaats hebben we een aantal talentvolle jongeren aan wie in de nabije toekomst veel plezier aan gaan beleven. Ik denk dat de homogeniteit uiteindelijk over een heel seizoen beter zal zijn. Wat dan het zwaarst weegt, zal dit seizoen moeten blijken', meent de 34-jarige Hoornse, die in haar actieve carrière op drie wereldkampioenschappen in actie kwam en in totaal 85 wedstrijden voor de nationale ploeg speelde.

Hageman voorspelt een spannende competitie. 'De topclubs zijn dichter bij elkaar gekomen. Het verschil in kwaliteit is kleiner geworden. AAC 1899 wordt door vrijwel iedereen in de handbalwereld genoemd als de grootste titelkandidaat, maar Swift Roermond is ook weer sterk en De Volewijckers en Hellas zullen zich eveneens bovenin melden. Ik verwacht niet dat de andere ploegen na de reguliere competitie meespelen in de kampioensgroep.'

Opvallend genoeg is SEW de eerste ploeg die ze onder haar hoede heeft. Esther Hageman begon zonder trainerservaring maar wel met een CIOS-sportopleiding in haar bagage bij de club waar ze eind jaren tachtig als speelster furore maakte en zelfs kampioen van Nederland werd.

Hageman: 'Het was een risico van het bestuur om met mij in zee te gaan. Ik had het geluk dat ik met een goede ploeg te maken kreeg en er direct wederzijds vertrouwen was. Door de jaren heen heb ik als speelster natuurlijk van verschillende trainers iets opgepikt en heb ik altijd veel oefenstof bewaard.'

Het eerste wat Hageman als coach in Nibbixwoud doorvoerde was iets buitengewoon opmerkelijks. Ze bracht het aantal trainingsuren met anderhalf uur terug tot slechts zes uur in de week, een besluit dat door het merendeel van haar pupillen werd toegejuicht. 'Meer dan tachtig procent van de groep vond het fijn om minder te trainen. Het betekent wel dat de tijd dat we trainen optimaal benutten. Bij deze ploeg werkt dat. Iedereen heeft een drukke baan of studeert en dan is vier avonden in de week trainen plus een wedstrijd in het weekend te zwaar.

'Dat houd je niet vol, ook al omdat veel speelsters niet in of in de buurt van Nibbixwoud wonen en zich moeten haasten om op tijd te komen. Met zes uur trainen in de week zijn we vorig seizoen kampioen geworden. In Nederland is dat mogelijk.'

In tegenstelling tot het relatief weinig trainen bij SEW staat het Oranjeplan waar het Nederlands vrouwenteam door veel te trainen (gemiddeld 22 uur per week) en wedstrijden te spelen aansluiting probeert te realiseren met de mondiale top. Toch is Hageman een voorstander van het ambitieuze plan van bondscoach Bert Bouwer.

Hageman: 'Het uitgangspunt is bij een clubteam heel anders. Het plan is goed en als er in mijn tijd zoiets had bestaan, had ik zeker meegedaan. De speelsters hoeven zich nu uitsluitend op het handbal te richten. Als er daarbij dan allerlei zaken worden geregeld, kun je het ook een langere tijd opbrengen.

'Je moet wel bereid zijn een aantal jaren je sociale leven opzij te zetten.'

Meer over